lundi 23 mars 2009

Multi

Ooit was elke moderne Vlaming zonder veel nadenken voor de multiculturele maatschappij. Dat brokkelde af: Wie zich de laatste jaren nog als multicultureel bekende, laadde de verdenking op zich dat hij vastgeroest zat in naïeve clichés. Vandaag horen we intercultureel te zijn. Dat schuift de federale regering toch naar voren als nieuw kernbegrip.

Hoe multi- of intercultureel het voornemen ook is, de realiteit is anders, zo wordt pijnlijk onderstreept door een enquête van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding. Tien procent van de Belgen blijkt volbloed racist, een dikke 20 procent flink intolerant.

Onverdraagzaamheid zit trouwens overal, zo blijkt. Walen hebben een nog lagere dunk van Maghrebijnen dan Vlamingen. En vijf op de tien Turken en Oost-Europeanen vinden dat Marokkanen voor meer criminaliteit zorgen. Soms loopt de integratie, zo niet assimilatie, vrijwillig en bliksemsnel.

Kranten geven dag na dag illustraties te over voor dat groeiende wantrouwen. Neem de voorbije week. In de zeer lokale voetbalwedstrijd Asse Ter Heide-Jette trok de scheidsrechter geel voor "al wie op het veld Frans spreekt". Dat de jongens van Jette uit Brussel komen, maakte de ref niet uit, want de match werd in Vlaams-Brabant gespeeld. Of ook: bij een getuigenis van een Joodse overlever van de nazikampen in een Brusselse school sprong een moslimleraar recht: "Die man overdrijft." Of, schijnbaar onschuldiger: er is een zeer populaire moslimvariant van Facebook. "Om ons te beschermen tegen kwalijke westerse invloeden", aldus de initiatiefnemer. Dat miljoenen moslims in westerse landen wonen, is voor de man geen punt. Integendeel, het spoort hem aan.

Dat multiculturaliteit geen sprookje is, wisten we al langer. Maar sommige inwoners van dit land zijn stilaan zo intolerant dat het niet meer werkzaam is. Je vindt ze niet alleen onder Vlamingen maar ook onder Marokkanen, Joden, Turken en Oost-Europeanen. Dat is erg zorgelijk.

Er is één pluspunt: waar de meeste onderlinge contacten zijn, zijn de mensen ook het tolerantst.
Walter Pauli

COMMENTAAR VAN ENKELE LEZERS VAN D.M.
En multiculturaliteit is er altijd geweest: of hebben Franken en Kelten niet samengewoond (F)? Saksen en Britten (GB)? Romeinen en Etrusken (IT)? Westgoten en Kelten (SP)? Het is uit de menging van culturen dat al onze huidige culturen zijn ontstaan
.
Vanuit eigen ervaring kan ik enkel heel eerlijk bevestigen : in mijn straat wonen voornamelijk noord-afrikanen en de vriendelijkheid en behulpzaamheid van mijn buren is me vanaf dag één opgevallen en is sindsdien slechts toegenomen. Enkel vergelijkbaar met de sfeer uit mijn geboortedorp. Het zal niet voor iedereen zo zijn maar hier in Borgerhout is het alvast mogelijk.

Racisme zit in de genen al vanaf de geboorte. Het moet eens bekeken worden hoe kleuters met elkaar omgaan op school en horen hoe kinderen die een bril dragen, rood haar hebben om manken uitgemaakt zijn. Racisme is per se geen fout, allen het verpreiden daarvan is strafbaar.

Multicuraliteit heeft nooit gewerkt. Daarom zijn er altijd grenzen geweest, in België zelfs een taalgrens die nog altijd van kracht is. Met een Europa zonder grenzen is de hetze tegen alles uit andere culturen alleen maar duidelijker geworden. Vroeger was alles bedekt en beperkt, nu zien we dat we terug naar besloten gemeenschappen moeten. Daarom zal een andere cultuur nooit integreren. Men kan niet zomaar zijn meegekregen opvoeding afleggen al willen politici dat!

Ik denk gewoon dat het tijd wordt om de goede gewoonte van enkele jaren geleden terug op te nemen. Het stamgevoel vind ik ronduit dom, want dit is niet meer van deze tijd, wel vind ik dat het tijd wordt dat iedereen zich aan iedereen aanpast. Dus ook voor vreemdelingen in een dorp, gemeente, stad, land. Je bent vreemd je past je aan. Je leert de taal, en je leert leven met hun gewoontes. Je past je aan in een andere streek, dan ben je zo geintegreerd. Welk probleem is er dan.

Er is nog hoop voor links in Vlaanderen. Extreemrechts dat inspeelt op intolerantie en racisme heeft een voedingsbodem in Wallonië. Dat blijkt uit deze cijfers. Dat zou ten koste gaan van de PS. Die PS kan rechtse federale keuzes blokkeren wat de politieke vertaling van de rechtse verkiezingsuitslagen in Vlaanderen nu tempert. Als Vlaanderen wel keihard met zijn keuzes geconfronteerd wordt wordt stemmen terug relevant en lijkt een verschuiving naar links me niet onwaarschijnlijk.

Toch vreemd dat nu uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat Walen intoleranter en racistischer zijn dan Vlamingen. Zowat elke moderne Vlaming, en een nog groter deel van Franstalig België, wilden ons altijd van het tegendeel overtuigen. Pauli kan vanaf nu,als het weer zo ver is, naar dit onderzoek verwijzen. Een geluk dat extreem-rechts in Wallonië een krabbenmand is want het heeft er misschien wel meer potentieel dan in Vlaanderen.

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
PRATIQUER LES ECHANGES INTERCULTURELS EN DEBUT DE VIE
On a beau vanter et promouvoir sur ce blog et ailleurs les mérites d’une attitude de caractère interculturel qui jette des ponts entre les hommes et les femmes, force est de constater à la lumière d’une enquête du centre d’égalité des chances qu’en réalité et ainsi que le souligne W. Pauli à juste titre : dix % des Belges s’avoue ouvertement racistes et 20 % franchement intolérants.
Les antagonismes n’épargnent pas la Wallonie qont les habotants semblent plus hostiles aux Maghrébins que les Flamands tandis que les Turcs et les Européens de l’est ont une médiocre opinion des Marocains les accusant d’alimenter la criminalité. Et que penser de racisme belgo belge qui se manifeste sur la stades : un arbitre a attribué une carte jaune à un joueur jettois parce qu’il osait s’exprimer en français sur un terrain situé en terre flamande in « Vlaams-Brabant. » waar de Vlaming thuis is. Ce qui est préoccupant selon Pauli c’est que le racisme s’installe “niet alleen onder Vlamingen maar ook onder Marokkanen, Joden, Turken en Oost-Europeanen. » En revanche les gens les plus tolérants seraient ceux qui entretiennent les plus nombreux contacts de caractère interculturel. La solution, répétons le une fois encore c’est de multiplier les crèches, les pré gardiennats et écoles primaires où les enfants se mélangent et fêtent ensemble les événements culturels.

Aucun commentaire: