dimanche 15 août 2010

Nieuwe Brusselaars: Xin uit China

Anderlecht - Xin Cao (29) woonde vijftien jaar in China, en kwam veertien jaar geleden naar België. Ook al vindt ze onze hoofdstad een levendige stad, toch mist ze de gezellige avonddrukte van China. "'s Avonds zijn de winkels hier dicht en zitten jullie allemaal op café."

Xin's ouders kwamen dertig jaar geleden al naar België, zij bleef met haar zus achter bij de grootouders in Xi'an in centraal China. "Mijn vader doctoreerde aan de universiteit van Leuven. Daar hadden ze toen apparatuur die ze nu waarschijnlijk nog niet hebben in China. Hij vond nadien ook werk in België." Xin verhuisde met haar zus. "Eerst naar Kapellen en dan naar Keerbergen. Daar leerde ik Nederlands. En ja, ik kan de 'r' uitspreken! Ik kwam in Brussel terecht toen ik aan de VUB studeerde en woon nu sinds een tijdje in Anderlecht."

Bij een Chinees bedrijf kon ze aan de slag als sales assistent, en ze geeft ook Chinese les bij de Belgisch-Chinese Vereniging. "Niet alle Chinezen in Brussel baten een restaurant uit. Al was dat twintig jaar geleden waarschijnlijk wel het geval. Vooral Zuid-Chinezen kwamen via de havens in Europa terecht om er een restaurant te openen. Nu merk ik de laatste jaren dat er veel meer Chinese studenten en ondernemers naar Brussel trekken."

HOGER LEVENSRITME
Een keer per jaar keert Xin terug naar China. "Ik voel me aan beide kanten thuis. Of ik ooit terugkeer weet ik niet, alles hangt af van waar ik de beste job vind." Het levensritme van een Chinese werknemer ligt wel een pak hoger dan hier. "Bedienden beginnen te werken om 9 uur zoals hier, maar gaan door tot 's avonds laat. Ze hebben niet zo veel vakantiedagen als wij. De band tussen werkgever en werknemer is ook veel sterker. Het gebeurt wel eens dat je baas je koppelt aan een collega of een vriend als hij weet dat je single bent. Er is een sterke sociale controle, maar tegelijkertijd wordt er ook goed voor elkaar gezorgd."

Woonde Xin dus nog in China, dan had ze niet zo veel vrije tijd als nu. "'s Avonds heb ik tijd om te doen wat ik wil, maar alle winkels gaan zo vroeg dicht. Alleen de café's zijn open. In China kan je tot laat in de avond winkelen en iets gaan eten. Er is altijd wel iets te doen." Of het klopt dat Chinezen graag karaoke zingen? "Ja natuurlijk", giechelt ze. "Net buiten Brussel is er grote karaokebar waar ze ook Chinese liedjes hebben. Vroeger ging ik bijna elke week, maar door de drukte op het werk lukt het maar een keer om de twee maanden."

HECHTE BANDEN
Waarom net de buurt rond de Sint-Katelijnestraat uitgroeide tot de Chinese buurt van Brussel, weet Xin niet. "Waarschijnlijk begon het met één restaurantje, en groeide het zo uit tot dé Chinese wijk van Brussel. Bijna alle Chinese restaurantuitbaters kennen elkaar en vormen een hechte groep. Ze organiseren samen feesten in grote zalen, zoals het jaarlijkse Spring Fest tussen januari en maart. Er bestaat een gelijkaardige band tussen de Chinese studenten in Brussel. Zij geven soms feesten in de grote aula van de VUB. De Chinese bedienden in Brussel vormen nog een andere hechte groep Elke keer we samen komen, staat eten centraal," lacht ze.

Toch vindt Xin de Chinese wijk niet de meest Chinese buurt van Brussel. "De Japanse Toren en het Chinees Paviljoen doen me terugdenken aan thuis. Maar ik ga er niet regelmatig naar toe."

WEER EEN BROODJE MET KAAS
Vijftien jaar in Brussel, en toch kookt Xin nog elke dag Chinees. "De grote Chinese supermarkt heeft alles wat ik nodig heb. Al mis ik de gezellige eetstandjes in de straat waar je geroosterd vlees kan kopen." Ze is niet bepaald onder de indruk van de Belgische delicatessen. "Frietjes of chocolade zijn wel lekker, maar ik zou ze niet missen mocht ik terug naar China gaan. Een fruitbiertje lust ik daarentegen wel."

Onze keuken blijkt voor vele Chinezen trouwens nogal problematisch. "Ik hoor van veel Chinezen dat het eten hier zo raar is. Altijd brood met kaas, dat is iets wat we in China niet kennen en dus moeilijk kunnen verteren." Gelukkig zijn er in Brussel genoeg Chinese restaurants. "De smaak is in vele restaurants wel aangepast aan de Belgen. Jullie eten liever zoet-zuur, terwijl het voor mij best wat pikanter mag."

Naast de keuken blijkt ook taal voor veel Chinezen een struikelblok. "De eerste zes maanden zijn zwaar voor een Chinees in Brussel. Nederlands of Frans is geen gemakkelijke taal om aan te leren. Bovendien voelen Chinezen zich vaak ook eenzaam omdat ze 's avonds niets te doen hebben en alles dicht is. Jullie zitten dan allemaal op café, maar Chinezen kennen de café-cultuur niet."

China in Brussel

· 2.000 Chinezen in Brussel (officiële cijfers)
· Beste restaurant: Hong Kong Delight, Sint-Katelijnestraat 35, 1000 Brussel
· Beste winkel: Kam Yuen, Zwarte Lievevrouwstraat 2, 1000 Brussel
· Beste karaokebar: Expo, Romeinsesteenweg 572, 1853 Grimbergen (op maandag- en dinsdagavond)
· Belgisch-Chinese Vereniging: Kapucijnenstraat 30, 1000 Brussel; www.belchin.be
(brusselnieuws.be)

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
UNE CHINOISE A BRUXELLES
On entend très peu parler de la communauté chinoise de Bruxelles.
Discrets, zélés, travailleurs selon le cliché largement répandu, ces Chinois font d’excellents commerçants et d’assez bons cuisiniers. Bruxelles a son China Town dans le quartier Sainte Catherine, comme chacun sait.
Xin Cao ne nous apprend pas grand chose de vraiment bouleversant sur les tribulations d’une Chinoise dans le pays de Bart et Elio. On se souviendra que la communauté chinoise de Paris est sortie de sa réserve pour descendre dans la rue et protester contre les agressions d’autres groupes ethniques à son égard. Rien de pareil à Bruxelles apparemment.

Aucun commentaire: