mercredi 18 août 2010

Nu gaat het alleen nog om centen

BRUSSEL - De onderhandelingen zitten vast. De Vlamingen eisen een nieuw mechanisme om de geldstromen tussen de deelstaten te regelen. Ze willen 'verantwoordelijke deelstaten' belonen. De Franstaligen wijzen dat af.
Les négociations sont bloquées. Les Flamands exigent un mécanisme nouveau pour organiser la répartition des flux financiers entre entités fédérées. Ils veulent des entités fédérées plus responsables. Les francophones rejettent catégoriquement cette nouvelle revendication.

De Wever aanvaardde samen met de andere Vlaamse voorzitters dat aan de perimeter niet meer geraakt zou worden. 'Geen bijkomende eisen in de breedte meer, wel in de diepte'. De Vlaamse voorzitters eisten wel dat nog één punt zou worden uitgepraat, voordat de preformatie wordt afgerond: een herziening van de financieringswet.

Dat is geen detail. Die wet is het sluitstuk van elke staatshervorming: ze regelt de geldstromen tussen de federale staat en de deelstaten. Na vijf staatshervormingen is het een ingewikkeld kluwen. De Vlamingen willen dat mechanisme fundamenteel herzien. Hiermee wil De Wever vooral 'responsabilisering' in de zesde staatshervorming brengen. Volgens de Vlamingen is een overheveling van bevoegdheden in de gezondheidszorg, arbeidsmarkt of kinderbijslag hoe dan ook niet werkbaar zonder een nieuwe financieringswet. Alleen zo kunnen de regio's en gemeenschappen beloond worden voor goed beleid, en gestraft voor slecht beleid. Als Vlaanderen dan zou beslissen om pakweg de kinderbijslag te verdubbelen en dat te financieren met belastingen die het zelf wil innen, moet het dat kunnen. Volgens de huidige mechanismen kan dat niet.

De Franstaligen reageerden erg boos. Hooguit willen ze her en der de bestaande wet wat aanpassen. Ook bij preformateur Di Rupo viel het initiatief van de Vlamingen in slechte aarde. 'Dit is tegen het herenakkoord dat ik had met De Wever. Dit krijg ik niet door mijn partijcongres', stelde hij. Lang kan Di Rupo zich geen tijd meer kopen. 'In één, hooguit twee dagen, moet duidelijk worden of hij de doorstart kan maken naar het formateurschap.' Van een mogelijke mislukking durft voorlopig niemand te spreken.(D.S.)

DE WEVER OPENT DE DOOS VAN PANDORA: DE FINANCIERINGSWET
'Fiscaliteit ligt moeilijk, ook voor Di Rupo persoonlijk. Hij wil echt niet dat de inkomsten gesplitst worden, omdat hij vreest dat het Waals en Brussels Gewest zo zullen verarmen. Daar zit een irrationele angst bij om op eigen benen te staan', zegt een onderhandelaar.
De PS is altijd huiverig geweest over overhevelingen.
Helemaal aan de start van de onderhandelingen had Di Rupo De Wever ook duidelijk gemaakt dat gezondheidszorg untouchable was.
Tegelijkertijd behandelde Di Rupo met de voorzitters op het kabinet-Magnette een heikel dossiers: BHV. Ook hier was er een tegemoetkoming voor de Vlamingen. 'Voor de drie niet-benoemde Franstalige burgemeesters zou er een oplossing komen, zonder dat die in triomf op een podium klimmen', zegt een voorzitter.

MILQUET ONTSTEMD
Joëlle Milquet was naar verluidt 'totaal niet gediend' met de houding van Di Rupo rond BHV. 'Het probleem is dat Milquet de onderhandelingen over BHV als losstaand ziet. Terwijl De Wever aan Di Rupo al lang heeft duidelijk gemaakt dat de marge over BHV erg klein is voor de Vlamingen, en dat ter compensatie over de financiering van Brussel kan worden gepraat.
Milquet HAD graag voor BHV alleen compensaties gekregen', zegt een onderhandelaar. 'Ze loopt erg gespannen', vatte een onderhandelaar samen.

Rond één uur 's nachts kwamen de voorzitters dan weer samen, waarop Di Rupo een aangepaste note verbale voorlas. 'Konden de partijen hiermee akkoord gaan, zodat de formatie kon beginnen?', vroeg de PS voorzitter. Het nodige Franstalige drama volgde, waarbij ook de Vlamingen niet de indruk hadden dat het gespeeld was. 'Wij hebben al zo veel toegegeven, en het is nu nog niet genoeg.' Dat was het inderdaad niet, liet De Wever weten. Hij prees de Franstaligen 'omdat ze al zo ver zijn willen komen'. 'Maar het geheel is niet goed genoeg voor ons'. Geen akkoord dus. Daarop vroeg Di Rupo 'of iedereen wel wilde voort onderhandelen'. Niemand, ook De Wever niet, stuurde aan op een breuk. Voor opnieuw een 'ultieme vergadering', die eindigde met Pandora's doos.

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
CENTEN, CENTEN, CENTEN
«Uw centen» C’était le slogan avec lequel Jean-Marie Dedecker était parti en campagne.
«Money, money makes the world go round»
Un lecteur commente et résume le point de vue de beaucoup de Flamands.
« Tout est affaire de pognon, de pognon flamand transféré aux Wallons. Il est temps de les responsabiliser en cessant de les assister financièrement ainsi que ces Bruxellois si arrogants. Pour éviter un éclatement de la Belgique, il convient de revoir donc la loi de financement » …
« Zoals steeds draait alles om de centen die de Vlamingen al decennialang goedwillig afdokken. Responsabilisering is de enige methode die dit verdeelde land nog kan redden van een definitieve splitsing. Zolang de Franstaligen dat niet willen inzien en blijven vasthouden aan hun voordelen zal de tweespalt tussen noord en zuid alleen maar groeien. Te hopen dat de Vlaamse onderhandelaars beseffen dat 'geld macht maakt' en dat hun positie tegenover de arrogante Brusselaars op dat vlak essentieel is in het debat over BHV.Liever geen hervorming dan een slechte.Met België als het kan, zonder als het moet. »
« Money, money makes the world go round. »
« Een staatshervorming zonder responsabilisering op financieel vlak is een lege doos. Als je 15 miljard bevoegdheden wil overhevelen, moet er trouwens hoe dan ook een herziening van de financiewet komen. »
Money
Money makes the world go around


Money money money money money money
Money money money money money money
Get a little money money money
Is all that makes the world go around
It makes the world go around!

Autrement dit, la pierre d’achoppement sur laquelle va buter toute négociation demain et dans les années à venir, c’est la loi de financement, celle qui détermine la clef de répartition des finances fédérales vers les entités fédérées.
Su ce point, la NVA est et sera, il faut le craindre, inflexible et sans concession! De Wever n’est pas un clone de Leterme!
Elio a beau se montrer tout sourire, tout sucre et tout miel, il n’est vraiment pas près d’ emménager au 16 rue de la Loi.
Un autre lecteur plus « empathique » du même journal commente avec sagesse:
« Normal que le plus prospère vienne à l’aide du moins chanceux. Ou faut-il que demain dans une Flandre devenue indépendante les provinces flamandes les plus riches se
détournent du Limbourg moins prospère »
« Money, money makes the world go around »
« Is het niet logisch dat de 'rijkere' gebieden van een land wat meer bijdragen dan de 'armere' gebieden ? En dat er zich dus een soort geldtransfer vormt van die rijke gebieden naar de armere ? Hetzelfde gebeurt toch op Europees vlak ? En ook in Vlaanderen ? Of zullen de rijkere provincies in Vlaanderen nu ook splitsing vragen van de 'armere' provincies omdat zij meer bijdragen tot de vlaamse welvaart en geldtransfers plaatsvinden tussen de provincies ? »
« Money makes the world go around »
« The world go around »
« The world go around »
Willkommen, bienvenue, welcome!
Wilkommen, bienvenue, welcome
Im Cabaret, au Cabaret, to Cabaret

OU EN EST-ON?
« Une réelle empathie est en train de naître entre les négociateurs. Un peu comme au temps du Pacte d’Egmont - même si celui-ci n’a pas vécu très longtemps.» 
Il apparaît que les deux "camps" ont refait l’unité, constate l’éditorialiste de la Libre. La grande crainte de la N-VA, qui continue à mener la danse, est d’apparaître comme étant un parti isolé, un parti qui part au combat mais qui ne parvient pas à conclure un accord. Autrement dit, Bart De Wever ne veut pas être un nouvel Yves Leterme, un homme très populaire mais qui se retrouve dans l’impossibilité de concrétiser toutes les promesses tenues pendant la campagne électorale.
Bart De Wever mène donc un combat très idéologique mais il est aussi obsédé par un certain pragmatisme : c’est ce côté-là qui est mis à rude épreuve. A partir de quand peut-il accepter des propositions institutionnelles ? Lui qui a vécu les négociations jour après jour, qui a pu constater que les francophones avaient consenti de vraies avancées, serait donc tenté d’accepter ce pas-ci, jugeant qu’il va dans la bonne direction.
Plusieurs francophones soulignent ainsi ses accents de sincérité et sa volonté de trouver un accord. Cette attitude ne serait pas nécessairement celle de ses amis, son achterbank, tous partisans de la "Baertdoctrine" du nom d’un ancien sénateur VU : Frans Baert. Que dit-il ? Qu’on peut accepter une réforme de l’Etat à trois conditions :
- qu’elle constitue un pas significatif vers une plus grande autonomie;
- qu’elle ne rende pas les étapes suivantes impossibles;
- qu’elle ne coûte pas trop cher (en termes de compensations politiques).
Ce qui bloque notamment ici, c’est le point 2 : car le transfert des compétences vers les Régions (et non les Communautés) pourrait compliquer la marche vers l’indépendance de la Flandre, en tant que Communauté (incluant Bruxelles).
Le transfert des compétences vers les Régions (prévu dans le dispositif d’Elio Di Rupo) condamne donc la Flandre, en cas d’indépendance, à s’en aller sans Bruxelles.
De leur côté, les francophones, unis, ont fait savoir aux Flamands, qu’ils avaient atteint leur ligne rouge et qu’ils n’iraient pas plus loin en termes de transferts de compétences. Il faut dire qu’on en est à quelque 15,8 milliards de matières tranférées.
Ce périmètre, les partis flamands auraient fini par l’accepter. Mais, peu après la reprise des négociations, Bart De Wever a posé sur la table, au nom de tous les partis flamands, deux nouvelles revendications :
- une responsabilisation financière plus importante des Régions et des Communautés;
- une révision totale de la loi de financement.
Les francophones sont prêts à discuter d’une extension de la responsabilisation. En revanche, ils rejettent l’idée de revoir complètement la loi de financement. Cela, explique-t-on, ne pourra se faire que dans le cadre de l’établissement du prochain budget, un budget qui devra prévoir 25 milliards d’économies en 4 ans. Et les entités fédérées devront participer à cet effort en tenant compte des nouveaux montants qui leur seront transférés. Sans cela, l’Etat fédéral sera encore un peu plus désargenté.
Voilà où nous en sommes. Impossible à l’heure actuelle, de dire quelle sera l’issue.(LB)
 
COMMENTAIRE DE DIVERCITY
WELKOM BIENVENUE IN’ BARTS KABARET, AU CABARET D’ELIO, TO CABARET
Money money money money money money
Get a little money money money
Is all that makes the world go around
It makes the world go around!

Aucun commentaire: