samedi 21 août 2010

'Obama is toch een moslim?

ap
WASHINGTON - Maar liefst één op de vijf Amerikanen denkt dat de Amerikaanse president Barack Hussein Obama een moslim is. Dat blijkt uit een peiling die donderdag gepubliceerd werd in het dagblad Washington Post.
Hoewel de president regelmatig naar de kerk trekt met zijn familie, en hij al verschillende keren in het openbaar over zijn christelijk geloof heeft gesproken, blijft het aantal Amerikanen dat denkt dat hij een verdoken moslim is, stijgen. De peiling zelf werd gerealiseerd door het Pew Research Center.
Bijna een op de vijf Amerikanen, achttien procent, denkt dat Obama islamitisch is. In maart was dit nog elf procent
Obama is de zoon van een islamitische Keniaanse vader en een Amerikaanse moeder. Van zijn 6e tot zijn 10e woonde Obama met zijn moeder en Indonesische stiefvader in het overwegend islamitische Indonesië. Zijn volledige naam, Barack Hussein Obama, klinkt voor velen als islamitisch.

De peiling werd uitgevoerd voordat Obama bekendmaakte dat hij achter het plan staat om een moskee te bouwen nabij Ground Zero, de site van de aanslagen van 11 september in New York. De verklaringen veroorzaakten heel wat ophef in de media en bij families van slachtoffers.

EEN DEMOCRATIE WORDT STERKER DOOR HAAR DIVERSITEIT
Bert Anciaux
Zonder gêne betitelt PVV van Wilders zichzelf als anti-Islampartij, waarbij ze schroomloos de moslims herleidt tot een primitieve en gevaarlijke verzameling extremisten. Daarbij ontgaat het deze partij totaal dat ze de Europese waarden waarvoor ze zich zo sterk maakt, in een klap overboord gooit: openheid, dialoog en empathie voor afwijkende meningen.
Ik vraag me af hoe het komt dat op een sluipende maar ondertussen stuitende wijze, heel wat West-Europeanen en Noord-Amerikanen zich publiekelijk positioneren als rabiaat anti-Islamiet. Hoe juist in deze culturen, gefundeerd op een Joods-Christelijke traditie, doordrongen van religieuze residu’s en in grote mate ook nog actief gelovig, zovelen afglijden tot dit niveau van verdringing, domheid en kleinmenselijkheid. Dat kan toch niet alleen door het citeren van een aantal passi uit de Koran, waaruit de ongelijkheid man-vrouw, de hardvochtigheid in straffen (Sharia) en de primitieve intermenselijke relaties blijkt. Je moet geen theoloog zijn om te weten dat geloofsboeken zoals Thora en Bijbel, het Nieuw Testament, de Koran bij uitstek schatplichtig zijn aan de tijd waarin ze werden (op)geschreven. Het is daarom logisch, zelfs vanzelfsprekend, dat deze oude documenten steeds opnieuw moeten worden getoetst aan de samenleving waarin ze beleden worden. Een hoogtechnologische post-postindustriële samenleving vraagt aan alle overtuigingen, zowel religieuze als puur politieke, maar ook wetenschappelijke tradities, om zich steeds opnieuw te positioneren, zonder daarbij de basiswaarden te verlaten, te verguizen, te vergeten. Islam, Christendom, Jodendom maar ook Hindoeïsme en vele andere dragen hier een gemeenschappelijke uitdaging. Die is niet nieuw, maar behoort tot de essentie van elke overtuiging: de toets aan een veranderende wereld en dito mensen. De recente instroom van vele Islamgelovigen in de West-Europese landen accentueert deze uitdaging, leidt soms tot confrontaties en veroorzaakt onzekerheid, niet in het minst bij de moslims, zeker ook bij westers gevormde mensen, gelovigen en niet gelovigen. Een zelfzekere, open en slimme cultuur overleeft zo'n fase en wordt er sterker door. Laat het duidelijk zijn: een democratie wordt sterker door haar diversiteit. Enkel als moslims zich aanvaard en gerespecteerd voelen, is een democratie die naam waardig... en zal zij in deze mensen sterke medestanders en verdedigers vinden.
Juist daarom zijn partijen zoals de Nederlandse PVV maar ook in eigen land het brulboeigeloei van Blokbelang en consorten, de (wat pathetische) capriolen van Benno Barnard en C°, de verbodsbepalingen op religieuze tekenen (aan loketten, in scholen), zo contraproductief en bedreigend. Ze koketteren met de grote waarden van de Verlichting, maar ze vergeten de oorspronkelijke boodschap van Erasmus, More, Gillis enz. die vooral de dialoog beklemtoonde tussen uiteenlopende levensovertuigingen en zich zeker niet wou verschuilen achter een onaards en onbestaand concept zoals de neutraliteit.
Ondertussen wordt in Nederland een regering gevormd die openlijk steun krijgt (en nodig zal hebben) van een partij die in de meest radicale en beledigende uitspraken de Islam verguist. Noem me in deze context gerust paranoïde, maar dit zijn tekenen aan de wand. En als het regent in Holland, dan...
Laat ons als progressieve, democratische en sociale mensen, veel meer dan nu, een front vormen om dergelijke evolutie te counteren met een open, actief pluralistisch offensief.

COMMENTAIRE DE DIVERITY
UN SPECTRE HANTE L’OCCIDENT, L’ISLAMOPHOBIE
Vingt % des Américains sont intimement convaincus que Barack Hussein Obama est de confession musulmane et ce pourcentage ne cesse de croître par « contagion mimétique » pour parler comme René Girard.
Trois raisons les inclinent à délirer de la sorte: ils voient en Obama un fils d’un Kenian musulman ; de mère américaine, blanche et de foi chrétienne certes mais ayant épousé en seconde noce un Indonésien musulman lui aussi, obligeant de la sorte le jeune Obama à vivre jusqu’à six ans en Indonésie, terre musulmane. Enfin, « « Barack Hussein Obama” est un nom qui sonne musulman aux oreilles de beaucoup.
Cette vague d’hystérie collective nous rappelle les pires heures du maccarthysme qui voyait des communistes partout, surtout où il n’y en avait pas. Il y a de fait un parallélisme à faire entre l’hystérie provoquée par la cinquième colonne, l’ennemi invisible tapi dans l’ombre qu’il soit rouge dans les années cinquante ou musulman aujourd’hui.
En Europe, le Hollandais Wilders préside un “anti-Islampartij” qui apporte son appui au cabinet de droite qui a l’air de vouloir se constituer en ce moment.
Ce parti, remarque Anciaux, ne se rend pas compte qu’il piétine les valeurs phares de l’Europe: l’ouverture d’esprit, le dialogue et l’empathie à l’égard d’opinions différentes.
Wilders et compagnie s’inscrivent par conséquent en faux par rapport aux messages de Erasme, Thomas More, Voltaire etc.
Pour faire pièce à ce raidissement islamophobe et xénophobe renforcé par le discours sarkozien et burlesconien, Anciaux propose une offensive de caractère pluraliste mobilisant les forces progressives, sociales et démocratiques.
La diversité ne peut que renforcer une démocratie.
MG

Aucun commentaire: