mercredi 11 août 2010

Peter Winkler: ‘België had veel zuidelijker moeten liggen'

© Saskia Vanderstichele

Brussel - Peter Winkler kwam vier jaar geleden naar Brussel om over de Europese Unie en de Navo te berichten. Eerder had hij Moskou en Nairobi als standplaats. België werd gecoverd door een collega die vanuit Amsterdam de hele Benelux in de gaten hield. Maar die correspondent vertrok en werd, uit besparingsoverwegingen, niet vervangen door de hoofdredactie in Zürich. Zo erfde Winkler de Lage Landen.

Een paar keer per maand trekt hij naar onze noorderburen. “Ik schrijf graag over Nederland. Dat land is iets makkelijker uit te leggen dan België,” zegt hij met een kwinkslag. Toch schuwt hij B-H-V en de andere hete hangijzers van de Belgische politiek niet.

Hoewel hij van zijn lezers weinig feedback krijgt – “Alleen als ik over een onderwerp als de Belgische frieten schrijf, komt er reactie” –, weet hij dat in Zwitserland wel degelijk belangstelling bestaat voor de communautaire perikelen in België. “Wij hebben immers ook vier verschillende officiële talen. Maar we hebben het anders aangepakt. De grenzen van de taalgebieden vallen niet samen met de kantongrenzen, ze lopen er gewoon doorheen. Voorts werden de overheidsinstellingen of de politieke partijen nooit volgens taal opgesplitst zoals hier. En faciliteiten kennen we niet. Als je naar een plek met een andere taal verhuist, dan leer je die taal. Dat is voor een Zwitser vanzelfsprekend.”

Niet dat er in Zwitserland nooit talenkwesties gespeeld hebben. “Het Franstalige kanton Jura heeft zich in de jaren 1970 losgescheurd van het hoofdzakelijk Duitstalige kanton Bern. Die strijd, die bijna tien jaar geduurd heeft, ging af en toe zelfs met gewelddadige acties gepaard. Na lang onderhandelen en een nationaal referendum werd Jura een zelfstandig kanton. Maar helemaal opgelost is het probleem niet. Er zijn nog altijd een paar ontevreden Franstalige gemeenten in het kanton Bern.”

FRITUUROLIE IN FALLONSTADION
Winkler probeert het kluwen van B-H-V zo eenvoudig mogelijk aan zijn lezers uit te leggen. Zijn analyse is dat de Franstaligen in de Rand niet accepteren dat ze zich moeten aanpassen. “En door de alarmbelprocedure kunnen de Vlamingen weinig afdwingen. Dus gaan ze de Franstaligen pesten, met Wooncodes en zo.”

Het erge van de zaak is volgens Winkler dat B-H-V het hele politieke beleid vergiftigt. “Alles is communautair geworden in dit land, zelfs de opvang van asielzoekers. Denk aan het gekibbel tussen Annemie Turtelboom van Open VLD en Joëlle Milquet van CDH. En dat terwijl dit land dringend behoefte heeft aan een degelijk asiel- en migratiebeleid.

Bovendien kosten alle politieke structuren handenvol geld. De overheidsschuld van België wordt er alleen maar groter door.” Op 1 juli nam België het EU-voorzitterschap op. Mist een land zonder regering geen geloofwaardigheid en slagkracht? “Ik denk niet dat dat een probleem is. België mag intern dan wel verdeeld zijn, naar buiten toe staat het land als één blok achter de EU. Bovendien zit compromissen sluiten de Belgen in het bloed.” Volgens Winkler wordt het belang van het voorzitterschap ook overschat. “Zeker met de komst van de Europese president is de voorzitter minder belangrijk geworden. Het komt er vooral op aan de machine draaiende te houden.”

EEN RUIMTESCHIP GENAAMD EU
Winkler vindt het jammer dat de Europese wijk en de mensen die er werken, zo slecht geïntegreerd zijn in de rest van de stad. “De Europese Unie is als een ruimteschip dat geland is in Brussel. De barrière wordt ook benadrukt door de monumentale en gesloten architectuur van de Europese gebouwen.”

Zelf vindt hij het ook moeilijk om Belgische vrienden te maken. “Niet dat ze zich vijandig opstellen, maar Belgen houden het contact toch wat af. Ik heb wel een paar Belgische vrienden, maar dat zijn allochtonen.”

Toch woont hij hier graag en vindt hij het leven in Brussel ontspannen en makkelijk. “Zeker na Moskou, een fascinerende, maar ook heel stresserende stad. Mijn Afrikaanse vrouw was daar ook niet erg welkom. Dat is helemaal anders hier.”

Af en toe kan Winkler zich behoorlijk ergeren: aan de parkeer- en andere regels die nu eens afgedwongen worden en dan weer niet, aan de trottoirs en de rest van de openbare ruimte die er vaak beroerd bij liggen, aan de huiseigenaren die wel de huur willen opstrijken, maar niet investeren in de woning, en aan de fietspaden en -stroken die soms slecht en gevaarlijk aangelegd zijn.

Enkele weken geleden wilde Winkler frituurolie wegbrengen. “Ik keek op de site van Net Brussel waar de uren van ophaling van vorig jaar nog stonden. Twee mailtjes gestuurd, geen reactie. Dan maar gebeld. Op zaterdag kon ik bij het Fallonstadion terecht, werd me verteld. Ik reed er de volgende zaterdag naartoe. Er was een of ander evenement in het stadion, maar geen ophaling.” Dat zou volgens Winkler onmogelijk zijn in Zwitserland. “Er zou minstens een bericht op de website staan. Anders zou er een rel zijn. De verantwoordelijke zou misschien zelfs de laan uit gestuurd worden. Hier niets van dat. Ik begrijp niet dat de Belgen dat pikken.”

Maar Winkler heeft in Afrika en Rusland gewoond en gewerkt, en dus kan hij wel wat hebben. “Meestal zie ik de charme ook wel in van de improviserende organisatie in dit land. Ik zeg altijd: België ligt gewoon op de verkeerde plek op de kaart van Europa. Dit land had veel zuidelijker moeten liggen.”
(Bettina Hubo — © Brussel Deze Week)

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
ALARMBEL, WOONCODE AND THE CUCKOO CLOCK
Peter Winkler, correspondant à Bruxelles de la Vénérable Neue Zürcher Zeitung a une grande qualité: il arrive à expliquer BHV simplement, « pour les Nuls » comme on dit. Heureux soient ses lecteurs.

Son analyse est simple, voire simpliste: « Les francophones de la périphérie refusent de s’adapter. Et grâce à la procédure dite de la sonnette d’alarme les Flamands n’ont aucun moyen de pression sur eux. Résultat, ils “empistouillent” les francophones avec des questions du type « wooncode » etc.

Enfin, pour lui, l’Union Européenne est « comme un vaisseau spatial qui aurait atterri à Bruxelles et qui refuserait tout contact avec les institutions locales et les indigènes ».

A son estime, la Belgique , pays nonchalant et latin s’il en est, serait située selon lui trop au Nord de l’Europe.

C’est un point de vue très suisse, en effet.

On se souviendra de la célèbre tirade du “troisième homme” de Orson Welles : "In Italy for thirty years under the Borgias, they had warfare, terror, murder and bloodshed, but they produced Michelangelo, Leonardo da Vinci and the Renaissance. In Switzerland , they had brotherly love, they had five hundred years of democracy and peace—and what did that produce? The cuckoo clock »
MG

Aucun commentaire: