lundi 20 décembre 2010

De Assange-files gelekt

‘The Guardian' krijgt inzage in politiedossier tegen Julian Assange

BRUSSEL - De klokkenluider Julian Assange raakt zelf in nauwe schoentjes door het lekken van vertrouwelijke informatie. ‘The Guardian' en NYT konden het vertrouwelijk politierapport over zijn vermeend seksueel misbruik van twee Zweedse vrouwen inkijken.

Julian Assange had zich iets beter moeten inlichten voor hij deze zomer in Zweden ging flirten met het vrouwelijk schoon dat zijn pad kruiste. Ja, Zweedse vrouwen zijn doorgaans vrijmoediger in hun contacten met het ander geslacht dan op veel andere plaatsen in de wereld. Dat grote zelfvertrouwen is te danken aan de sterke feministische beweging in het Scandinavische land. Maar door datzelfde feminisme laten Zweedse vrouwen ook veel minder met zich sollen wanneer een man hun vrijmoedigheid verwart met lichtzinnigheid. In geen enkel land ter wereld stappen vrouwen zo snel naar het gerecht wanneer ze zich seksueel misbruikt weten. In 2009 werden 46 verkrachtingen aangegeven op 100.000 inwoners. Een record.

Op 11 augustus reisde WikiLeaks-oprichter Julian Assange naar Stockholm om een lezing te geven onder de titel ‘Het eerste slachtoffer van de oorlog is de waarheid'. De Zweden mogen Assange graag. Net als de Australiër zijn ze dol op technologie en ze hechten groot belang aan transparantie. Zo vonden bijvoorbeeld de servers van WikiLeaks een veilig onderkomen niet ver van Stockholm, in een nucleaire bunker in een berg. Assange overwoog zelfs om zich permanent in Zweden te vestigen, omdat het bronnengeheim er zo goed beschermd is.

De Zweedse Vereniging van christelijke Sociaal-democraten had de oprichter van WikiLeaks uitgenodigd. Die vleugel van de Sociaal-democratische Partij is zeer feministisch, zeer links, zeer gekant tegen de oorlogen in Irak en Afghanistan en zeer pro-Palestijns. Zo pro-Palestijns zelfs, dat ze het verwijt kregen te flirten met het antisemitisme. Het waren dus niet meteen vrienden van de CIA die Assange lieten overkomen.

In Stockholm werd Assange opgewacht door de 31-jarige mevrouw A, een politieke wetenschapster die als assistent aan de universiteit van Uppsala is verbonden. Op A.'s blog lezen we dat haar werkdomein geloof en politiek, gelijke kansen, feminisme en Latijns-Amerika zijn. Omdat A. tijdens het verblijf van Assange enkele dagen uithuizig is, mag de gast in haar appartement logeren.

Over wat daarna gebeurde, is al veel geschreven en gespeculeerd. Assange zou tijdens zijn verblijf in Zweden twee vrouwen misbruikt hebben. Zelfs houdt Assange vast dat zijn gastvrouwen instemden met de seks. Maar nu kon de sterjournalist Nick Davies van The Guardian het 68 pagina's tellende politierapport inkijken. Davies is dezelfde journalist die met Assange de deal sloot om samen te werken. Ook The New York Times kreeg toegang tot een andere, geredigeerde versie van het rapport. Ze bieden het eerste gedetailleerde overzicht van de precieze aanklacht van A. en W. Hoewel de wet gebiedt om de identiteit van de twee slachtoffers anoniem te houden, hebben bloggers ondertussen de foto en alle persoonsgegevens van de twee dames op het Internet gegooid, ‘opdat elke vrouw zou weten wat haar te wachten staat als ze een man valselijk beschuldigt van verkrachting.'

GESCHEURD CONDOOM
Uit het politierapport blijkt dat mevrouwA. vroeger dan gepland naar huis terugkeert, op vrijdag 13 augustus. Zij en Assange gaan samen iets eten en daarna, terug in de flat, begint Assange bij een kop thee haar been te strelen, waarna hij haar kleren aftrekt en een halssnoer afrukt. Voor A. gaat het allemaal te snel, ze probeert nog enkele kledingstukken weer aan te doen, maar, zo verklaarde ze aan de politie, het is te laat om Assange nog te stoppen en ten slotte laat ze hem begaan.

Dan dringt tot A. door dat Assange ook nog onveilige seks wil hebben. Ze probeert hem verschillende keren een condoom aan te reiken, maar Assange klemt de armen en benen van A. vast. Wanneer Assange uiteindelijk toch een condoom neemt, aldus nog de verklaring van A., doet hij iets met het condoom waardoor die scheurt.

De dag erop spreekt Assange op het seminarie. Vooraan in de zaal zit bewonderaarsterW. Zij heeft Assange op televisie gezien en vond hem ‘interessant, moedig en bewonderenswaardig'. W. kan zich vrij snel bij de klokkenluider in de kijker werken. Ze mag mee gaan lunchen met Assange en de organisatoren van het seminarie, en daarna gaat ze met Assange naar de cinema, waar de twee elkaar op de achterste rij kussen en betasten. Twee dagen later nodigt W. Assange uit op haar flat in Enköping, net buiten Stockholm. Volgens W. probeert Assange ook met haar seks te hebben zonder condoom. Wanneer ze weigert, verliest hij zijn belangstelling en valt hij in slaap. 's Ochtends wordt W. echter wakker doordat Assange haar toch penetreert. Zonder condoom.

Ongerust koopt W. een morning after pill, ze laat zich in het ziekenhuis testen op geslachtsziektes en vraagt aan Assange om hetzelfde te doen. Maar daar heeft Assange volgens W.'s verklaring geen tijd voor.

Op vrijdag 20 augustus ontmoeten W. en A. elkaar. De twee vrouwen ontdekken dat ze hetzelfde hebben meegemaakt. Ze dringen er bij Assange nogmaals op aan dat hij zich zou laten testen op seksueel overdraagbare aandoeningen. Ook een Zweedse medewerker van WikiLeaks vraagt Assange om naar de dokter te gaan. Ondertussen gaan W. en A. ook naar de politie. Niet om Assange aan te geven, maar om hem onder druk te zetten om toch de test te ondergaan.

GEWELDDADIGE SEKS
De politieofficier, een vrouw, oordeelt daar echter anders over. Wat Assange heeft gedaan, is volgens haar strafbaar. Ze maakt een proces-verbaal op en bezorgt dat aan de procureur, die een onderzoek beveelt. Eén van de vijf tenlasteleggingen luidt verkrachting, omdat Assange met de slapende, en dus willoze W. zou hebben gevreeën. Dezelfde avond nog wordt de klacht gelekt aan de Zweedse tabloid Expressen. Assange reageert meteen dat de klacht deel uitmaakt van een operatie beschadiging om de klokkenluider het zwijgen op te leggen. Zijn aanhangers zien zelfs een CIA-complot.
Maar in het politierapport dat The Guardian inkeek, zitten ook verklaringen van verschillende personen uit de omgeving van A., die bevestigen dat zij nog voor de aangifte bij de politie, al haar bezorgdheid had geuit over de ‘onveilige en gewelddadige seks' met Assange. Assange, van zijn kant, ontkent in zijn verklaringen aan de politie dat hij het condoom moedwillig heeft gescheurd en dat hij ongewenste seks had met W. en A. Hij noemt hun klacht ‘ongelooflijke leugens.'

Assange is nog niet officieel in beschuldiging gesteld. Zweden heeft om zijn uitlevering gevraagd omdat de klokkenluider had geweigerd verhoord te worden op 14 oktober. De verdediging van Assange blijft erbij de aanklacht politiek gemotiveerd is, of zelfs door geldzucht van W. en A., die hun verhaal verkocht zouden hebben aan Expressen. Ze zien ook aanwijzingen voor een complot in het feit dat de procureur de klacht wegens verkrachting eerst had laten vallen, waarna een hogere gerechtelijke instantie de tenlastelegging toch weerhield. Onder politieke druk.

Dat er in deze politieke druk speelt, zou inderdaad kunnen, maar niet noodzakelijk in de zin dat het Witte Huis een telefoontje pleegde naar de Zweedse procureur. Wel in de zin dat de bestraffing van seksuele misdrijven zeer gevoelig ligt in Zweden. Want de Zweedse wet mag dan streng zijn, in de praktijk leidt slechts 10 procent van de klachten tot een veroordeling. Die wat genante kloof tussen woord en daad leidde in 2007 tot een protocol tussen regering en gerecht om klachten wegens verkrachting agressiever te onderzoeken. En een van de gangmakers daarvan was Claes Borgström, die regeringsombudsman was voor gelijke kansen en vandaag woordvoerder is inzake gendergelijkheid voor de Sociaal-democratische Partij. Diezelfde Borgström is nu de advocaat van A. en W., en hij lijkt vastbesloten om in de zaak Assange een voorbeeld te stellen.

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
ASSANGE, MOINS ANGE QUE DEMON
Voilà donc l’arroseur arrosé et le pompier démasqué dans son rôle d’incendiaire.
Monsieur Assange a donc appris à ses dépends qu’on ne badine pas avec les jeunes suédoises émancipées qui ne sont ni putes ni soumises mais simplement modernes, féministes et averties.
Voilà une aventure qui ne serait pas advenue au prude Hidalgo Don Quichotte de la Manche auquel nous l’avons un jour imprudemment comparé. S’il courtisa assidûment sa Dulcinée, jamais il ne l’approcha autrement qu’en rêve. Lorsque Sancho découvre que Dulcinée n'est autre qu'Aldonza Lorenzo, une solide garce du pays il se fait vertement rétorquer : «Il me suffit de décider et de croire que la bonne Aldonza Lorenzo est belle et honnête.[...] En un mot, j'imagine que ce que je dis est comme je le dis, ni plus ni moins; et je la vois en esprit telle que la veut mon désir. » (ch.XXV, p.276-277).
C’est que Don Quichotte n’est pas pour rien l’archétype du rêveur idéaliste et irraisonné, justicier autoproclamé et chevalier errant dont la mission est de combattre le mal et protéger les opprimés. Assange, avatar moderne du chevalier à la triste figure et personnage de roman, rêva à son tour d’endosser la cuirasse rouillée, d’enfourcher Rossinante et de coiffer le plat à barbe en guise de heaume. Comme Cervantes et Quichotte, son héros, l’Australien à la « triste figure »vit dans un monde qui a perdu le sens des valeurs et côtoie une humanité découragée par l’hypocrisie générale, le malheur et la dénégation.
Si Don Quichotte manifeste un idéalisme platonique absolu ( « L'important est de le croire sans la voir ») Assange, le dragueur qui déchire ses préservatifs, est visiblement taillé dans un autre bois que le héros du récit attribuée au mauresque Sidi Ahmed Benengeli en qui Cervantes, né Andalou, désigne son véritable auteur.
MG
Chevalier je suis, et chevalier je mourrai, s'il plaît au Très-Haut. Les uns suivent le large chemin de l'orgueilleuse ambition; d'autres celui de l'hypocrisie trompeuse; et quelques-uns enfin, celui de la religion sincère. Quant à moi, poussé par« mon étoile, je marche dans l'étroit sentier de la chevalerie errante; méprisant, pour exercer cette profession, la fortune mais non point l'honneur, j'ai vengé des injures, redressé des torts, châtié des insolences, vaincu des géants, affronté des monstres et des fantômes. Je suis amoureux, uniquement parce qu'il est indispensable que les chevaliers errants le soient et l'étant, je ne suis pas des amoureux déréglés, mais des amoureux continents et platoniques. Mes intentions sont toujours dirigées à bonne fin, c'est-à-dire à faire du bien à tous, à ne faire de mal à personne. Si celui qui pense ainsi, qui agit ainsi, qui s'efforce de mettre tout cela en pratique, mérite qu'on l'appelle nigaud, je m'en rapporte à Vos Grandeurs, duc et duchesse. » (II, ch. XXXII)
« Apprends, Sancho, que le ciel m'a fait naître dans cet âge de fer pour redonner vie à celui que l'on nomme l'âge d'or » (ch. XX, p.205).

REVER UN IMPOSSIBLE REVE
Porter le chagrin des départs
Brûler d'une possible fièvre
Partir où personne ne part

Aimer jusqu'à la déchirure
Aimer, même trop, même mal
Tenter, sans force et sans armure
D'atteindre l'inaccessible étoile

Telle est ma quête
Suivre l'étoile
Peu m'importent mes chances
Peu m'importe le temps
Ou ma désespérance
Et puis lutter toujours
Sans questions ni repos
Se damner
Pour l'or d'un mot d'amour
Je ne sais si je serai ce héros
Mais mon coeur serait tranquille
Et les villes s'éclabousseraient de bleu
Parce qu'un malheureux

Brûle encore, bien qu'ayant tout brûlé
Brûle encore, même trop, même mal
Pour atteindre à s'en écarteler
Pour atteindre l'inaccessible étoile
(Jacques Brel : L’homme de la Mancha )

Aucun commentaire: