vendredi 17 décembre 2010

Facebook automatise la reconnaissance faciale

La fonctionnalité était en test depuis cet été, elle est à partir d'aujourd'hui généralisée aux utilisateurs américains de Facebook : les photos publiées sur le réseau social seront analysées par un programme de reconnaissance faciale pour faciliter l'identification des personnes y figurant.
Une fois la photographie chargée, Facebook proposera ainsi d'annoter automatiquement la photo avec le nom des personnes y figurant. L'entreprise présente cette évolution comme une simplification pour ses utilisateurs, qui publient 100 millions d'annotations chaque jour sur des images du site.

Sur le blog de l'entreprise, les utilisateurs sont partagés, plusieurs notant que la fonction est particulièrement intrusive. L'entreprise précise qu'il sera possible de désactiver la possibilité d'être reconnu automatiquement. Elle n'a rien prévu, par contre, pour les jumeaux, qui se plaignent en commentaire d'être "reconnus" comme leur frère ou leur sœur.
Le Monde.fr

'WIE LID WORDT VAN FACEBOOK VERKOOPT ZIJN ZIEL AAN DE DUIVEL'
Onze landgenoot Robert Cailliau zette twintig jaar geleden mee de eerste website online
Auteur: Dominique Deckmyn

© SEBASTIAN DERUNGS
BRUSSEL - Robert Cailliau, samen met Tim Berners-Lee de vader van het world wide web, maakt zich zorgen. Twintig jaar nadat de allereerste website online ging, kijkt hij met argusogen naar de rol die reuzen als Facebook en Google spelen. (De Standaard)
Van onze redacteur
(…)
NA 2000 HEBBEN WE DE OPKOMST MEEGEMAAKT VAN WEB 2.0. NAAST PASSIEVE GEBRUIKERS WERDEN WE OOK ACTIEVE DEELNEMERS AAN HET WEB. MAAR DIE ACTIEVE ROL VAN IEDEREEN WAS IN FEITE ALTIJD AL EEN DEEL VAN UW IDEE VOOR HET WEB, NIETWAAR?

'Inderdaad, maar dat is dus totaal niet geslaagd. Het aantal mensen met een eigen server is miniem en heel weinig mensen hebben hun eigen site.'

'Het gevolg is dat we geen republiek hebben van verantwoordelijke burgers, maar een feodale staat. Daarin heb je een burcht met een slotgracht errond die Facebook heet. We lopen over de ophaalbrug, buigen neer en verkopen onze ziel aan de duivel, en dan mogen we daar een paar pagina's neerzetten.'

U BENT NIET BLIJ MET HET SUCCES VAN FACEBOOK?

'Ik ben niet jaloers op het succes van Facebook. Ik ben er ongelukkig mee dat de mensen niet begrijpen waar ze aan toegeven. We willen allemaal een paginaatje op het web hebben waar we onze fotootjes en teksten zetten, en dat was dus ook de bedoeling van het web. Mensen hebben die nood, maar ze hebben geen technologie die dat toelaat. En dus ben je verplicht de diensten van een firma als Facebook te gebruiken.'

EN VEEL MENSEN KOMEN NOG AMPER BUITEN DIE SITE

'Zoals ik zei: je steekt de slotgracht over via de ophaalbrug en je verkoopt je ziel aan de duivel.'

WE ZIEN OP HET INTERNET HEEL WAT MONOPOLIES ONTSTAAN. ZOEKEN DOE JE MET GOOGLE, DE SOCIALE NETWERKEN WORDEN GEDOMINEERD DOOR FACEBOOK. IS DAT IETS WAARBIJ WE ONS MOETEN NEERLEGGEN?

'Je krijgt inderdaad vrijwel automatisch een monopolie. Al heeft de Europese Commissie dat nog altijd niet begrepen. Ze verwijt Google dat het bedrijf een overwicht heeft, maar de mensen willen geen twee zoekmachines, ze willen er maar één. Zoals je geen vijf verschillende elektriciteitsmaatschappijen wilt waarvan er een 110 volt levert, de andere 250 en de derde 380. Dat gaat niet.'

'Er is één standaard nodig. Maar daar moet dan wel een duidelijk juridisch kader voor zijn dat zegt: dit is de standaard, en het is zo belangrijk dat het niet commercieel mag worden uitgebaat.'

ZOEKEN OP HET NET ZOU DUS NIET IN HANDEN MOGEN ZIJN EEN COMMERCIEEL BEDRIJF?

'Inderdaad. Google is nog net niet het Evil Empire. Maar op een bepaald moment zal dat wel gebeuren.'

'Ook vandaag weet je niet wat je níet te zien krijgt. Ik stel een vraag, Google kijkt eerst waar ik mij bevind - ik zit in Frankrijk, dus zal ik eerst de Franse resultaten krijgen. Het antwoord dat ik krijg is ook geen neutraal antwoord. Het is een antwoord dat verwrongen is door wat zij van mij weten. En ik weet niet op welke manier het is verwrongen. Ik weet niet wat ik niet te zien krijg.'

MEN VERTELT ONS DAT DAT WE BETER AANGEPASTE INFORMATIE EN MEER RELEVANTE ADVERTENTIES TE ZIEN KRIJGEN OMDAT GOOGLE EN ANDEREN ZOVEEL OVER ONS WETEN.

'Ja, ja, beter aangepast. En als ik dat nu eens helemaal niet wil? Ik kan er overigens ook niet uit. IK HEB GEEN KEUZE EN GEEN CONTROLE.'

WAT MOET ER DAN GEBEUREN?

'Er moet een wereldwijd juridisch kader komen, maar hoe ga je dat voor elkaar krijgen? Je hebt totaal incompatibele wetgevingssystemen: het Europese, het Amerikaanse... en dan moet je er ook nog de Chinezen bij halen.'

'Maar de regeringen schijnen dus geen interesse te hebben om eraan te werken.'


WE ZIEN VERBAZENDE DINGEN GEBEUREN ROND WIKILEAKS. DIE ORGANISATIE GEBRUIKT HET WEB ALS EEN KANAAL VOOR NOOIT GEZIENE OPENHEID, MAAR ANDERZIJDS ZIEN WE WEL DAT ER GROTE INSPANNINGEN WORDEN GEDAAN OM DE SITE HET ZWIJGEN OP TE LEGGEN.

'Zoals gezegd: het web is een feodale maatschappij is geworden. Paypal bepaalt of we nu kunnen betalen aan Wikileaks of niet. Terwijl die man (Julian Assange, red.) niet schuldig is bevonden aan wat dan ook. Dat is een kwalijke zaak die duidelijk aantoont hoe gevaarlijk het is als er geen wettelijk kader bestaat.'

U VINDT DAT WAT WIKILEAKS DOET, BESCHERMD MOET WORDEN?

'Ja natuurlijk. Ik heb een aantal van die gelekte dingen gelezen in de krant. Bijvoorbeeld opmerkingen van ambassadeurs zoals: NICOLAS SARKOZY HEEFT ZO'N GROOT EGO, DAT HIJ NIET GOED WORDT INGELICHT DOOR ZIJN RAADGEVERS OMDAT ZE SCHRIK VAN HEM HEBBEN.'

'IS DAT NIEUWS? NEE, DAT KUN JE VAN ZO'N PERSOONLIJKHEID TOCH WEL VERWACHTEN. MAAR HET IS VOOR DE MENSEN WEL BELANGRIJK DAT ZE WETEN DAT HET STAATSHOOFD DAT ZE KIEZEN EEN MAN IS DIE ZICH VERKEERD LAAT INLICHTEN WEGENS ZIJN PERSOONLIJKHEID. WE LEVEN IN EEN DEMOCRATIE, DAN MOGEN WE DAT TOCH WETEN?'

'Wij zijn de zogenaamde sterke westerse democratieën, wij geven het voorbeeld aan de wereld, en dan hebben wij al deze kwalijke dingen in de ondergrond?

MEN WIL OOK BEPAALDE VRIJHEIDEN OP HET INTERNET BEPERKEN, IN FRANKRIJK MET DE HADOPI WET.

'Auteursrechten waren gemakkelijk te beheren zolang het maken van een kopie moeilijk was en er tussenpersonen nodig waren voor de distributie. Hadopi en dergelijke wetten trachten een model recht te houden dat niet op het web overdraagbaar is.'

'Ik denk dat we beter overschakelen naar een nieuw model: heel lage prijzen en directe betalingen zonder tussenpersonen. Uiteraard hebben de tussenpersonen en de adverteerders dat niet graag. Maar als de prijs voor het legaal luisteren naar een muziekstuk lager wordt dan de inspanning die je moet doen om het illegaal te kopiëren, dan betaal je toch gewoon?'

'Ik heb het dan over micropayments: een automatisch betaalde digitale munt, in de orde van een eurocent of zelfs minder. Waarom moet ik mijn zoekopdrachten op Google onrechtstreeks betalen via advertenties? Ik vraag dagelijks ongeveer honderd webpagina's op. Stel dat ik die elk één cent betaal, direct aan de auteurs van de pagina's, dan heb ik per dag één euro uitgeven. Veel mensen geven meer dan 1 euro per dag uit aan telefoon en sms.'

'HET ZOU TOCH VEEL MAKKELIJKER ZIJN ALS MIJN BROWSER AAN DE STANDAARD ÉÉN CENT GEEFT VOOR DAT ENE ARTIKEL DAT IK WIL ZIEN, ZONDER DAT IK EEN ABONNEMENT MOET NEMEN, ZONDER DAT IK MIJ MOET INSCHRIJVEN EN ZONDER DAT IK MIJN NAAM EN PASWOORD MOET GEVEN?'

'Op dit moment kan ik voor een krant alleen betalen met een abonnement. Voor muziek en films is het gelijkaardig. De technologie voor micropayments is er. Dit is een project dat de banken, uitgevers, dagbladen, filmmaatschappijen et cetera samenbrengt. Zo worden er een aantal tussenpersonen uitgeschakeld. Je geeft als gebruiker rechtstreeks een paar euro aan de Beatles in plaats van via iTunes te gaan. iTunes is trouwens ook zo'n ding waar je opgesloten zit.'

PERSON OF THE YEAR 2010
MARK ZUCKERBERG
By LEV GROSSMAN

MARTIN SCHOELLER FOR TIME
On the afternoon of Nov. 16, 2010, Mark Zuckerberg was leading a meeting in the Aquarium, one of Facebook's conference rooms, so named because it's in the middle of a huge work space and has glass walls on three sides so everybody can see in. Conference rooms are a big deal at Facebook because they're the only places anybody has any privacy at all, even the bare minimum of privacy the Aquarium gets you. Otherwise the space is open plan: no cubicles, no offices, no walls, just a rolling tundra of office furniture. Sheryl Sandberg, Facebook's COO, who used to be Lawrence Summers' chief of staff at the Treasury Department, doesn't have an office. Zuckerberg, Facebook's CEO and co-founder and presiding visionary, doesn't have an office.

The team was going over the launch of Facebook's revamped Messages service, which had happened the day before and gone off without a hitch or rather without more than the usual number of hitches. Zuckerberg kept the meeting on track, pushing briskly through his points — no notes or whiteboard, just talking with his hands — but the tone was relaxed. Much has been made of Zuckerberg's legendarily awkward social manner, but in a room like this, he's the Silicon Valley equivalent of George Plimpton. He bantered with Andrew "Boz" Bosworth, a director of engineering who ran the project. (Boz was Zuckerberg's instructor in a course on artificial intelligence when they were at Harvard. He says his future boss didn't do very well. Though, in fairness, Zuckerberg did invent Facebook that semester.) Apart from a journalist sitting in the corner, no one in the room looked over 30, and apart from the journalist's public relations escort, it was boys only. The door opened, and a distinguished-looking gray-haired man burst in — it's the only way to describe his entrance — trailed by a couple of deputies. He was both the oldest person in the room by 20 years and the only one wearing a suit. He was in the building, he explained with the delighted air of a man about to secure ironclad bragging rights forever, and he just had to stop in and introduce himself to Zuckerberg: Robert Mueller, director of the FBI, pleased to meet you.

They shook hands and chatted about nothing for a couple of minutes, and then Mueller left. There was a giddy silence while everybody just looked at one another as if to say, What the hell just happened?

It's a fair question. Almost seven years ago, in February 2004, when Zuckerberg was a 19-year-old sophomore at Harvard, he started a Web service from his dorm. It was called Thefacebook.com, and it was billed as "an online directory that connects people through social networks at colleges." This year, Facebook — now minus the the — added its 550 millionth member. One out of every dozen people on the planet has a Facebook account. They speak 75 languages and collectively lavish more than 700 billion minutes on Facebook every month. Last month the site accounted for 1 out of 4 American page views. Its membership is currently growing at a rate of about 700,000 people a day.

What just happened? In less than seven years, Zuckerberg wired together a twelfth of humanity into a single network, thereby creating a social entity almost twice as large as the U.S. If Facebook were a country it would be the third largest, behind only China and India . It started out as a lark, a diversion, but it has turned into something real, something that has changed the way human beings relate to one another on a species-wide scale. We are now running our social lives through a for-profit network that, on paper at least, has made Zuckerberg a billionaire six times over.

Facebook has merged with the social fabric of American life, and not just American but human life: nearly half of all Americans have a Facebook account, but 70% of Facebook users live outside the U.S. It's a permanent fact of our global social reality. We have entered the Facebook age, and Mark Zuckerberg is the man who brought us here.

Zuckerberg is part of the last generation of human beings who will remember life before the Internet, though only just. He was born in 1984 and grew up in Dobbs Ferry , N.Y. , the son of a dentist — Painless Dr. Z's slogan was, and is, "We cater to cowards." Mark has three sisters, the eldest of whom, Randi, is now Facebook's head of consumer marketing and social-good initiatives. It was a supportive household that produced confident children. The young Mark was "strong-willed and relentless," according to his father Ed. "For some kids, their questions could be answered with a simple yes or no," he says. "For Mark, if he asked for something, yes by itself would work, but no required much more. If you were going to say no to him, you had better be prepared with a strong argument backed by facts, experiences, logic, reasons. We envisioned him becoming a lawyer one day, with a near 100% success rate of convincing juries."

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
Plaidoyer pour un wikicospopolitan

Puisque la technologie existe et est utilisée par des millions d’individus branchés sur la toile pourquoi ne pas imaginer un maxi dialogue interculturel sur Facebook ?

Aucun commentaire: