jeudi 27 janvier 2011

Albert, de Marlboro man van België

Wat de cowboy is voor Marlboro, is het koningshuis voor ons land: de verpersoonlijking van een merk. Guillaume Van der Stighelen denkt dat het huis best een facelift kan gebruiken. Van der Stighelen is reclamemaker. Met André Duval richtte hij Duval Guillaume op, een van de meest prominente reclamebureaus in Europa.

Voor uw kinderen is het misschien te laat, maar met uw kleinkinderen kunt u nog mirakels verrichten. Als u nu ingrijpt klappen die klein mannen straks vlot Merchtems en Opwijks. En dat, Sire, zou een onvoorstelbaar effect hebben op het volk in het Noorden
Sire,

Ik ben maar een reclamemaker en u bent maar een koning. Zoveel hebben we al gemeen. We hebben allebei veel te vertellen, maar niks te zeggen. Men zal u ook wel regelmatig de vraag gesteld hebben op recepties en andere gelegenheden, over het imago van België. Of wij soms niet weten hoe belachelijk ons land gemaakt wordt in het buitenland, door al dat geruzie tussen een paar flaminganten en franskiljons.

Uw goede vriend, de burgemeester van Berlare, heeft mij er al eens over geraadpleegd toen hij minister van Buitenlandse Zaken was. Ik heb hem toen gezegd: een imago is niet iets dat men zomaar kan kopen. Een imago is een beeld dat de mensen zich vormen aan de hand van uiterlijkheden en publieke verklaringen, getoetst aan dewerkelijkheid. Met andere woorden, vraag nu niet aan een reclamebureau om een geestig spotje te maken met een paar grappige verwante apps voor op de iPad over wat voor geweldig land België wel is.

Wat ik wel kan doen is met u overlopen welke uw rol kan zijn in het oppoetsen van dat imago.

Sire, we zijn nu even onder ons, en ik hoop dat u mij vergeeft dat ik een paar onhandige vergelijkingen ga hanteren om mijn punt te maken. Uw ambt heeft namelijk een hoofdzakelijk symbolische waarde. Het is een beetje zoals de purperen koe van Milka. Of, als deze vergelijking u beter ligt, de tijger van Esso. Of het beertje van Lenor. Kiest u maar uit. Het zijn symbolische figuren die alle positieve gevoelens van het volk ten opzichte van het merk belichamen.

Neem nu meneer Proper, u waarschijnlijk beter bekend als monsieur Propre. Denk nu niet dat die kale meneer met zijn bedenkelijke oorringetje uw badkamer persoonlijk komt opblinken. Die meneer staat daar op de verpakking opdat de mensen hem makkelijk zouden herkennen. Dan moeten ze niet bij elke aankoop de hele verpakking lezen om te zien wat het product voor hen kan doen, begrijpt u. Hij staat daar symbool te zijn van al het goede wat het product wil bieden. Kracht, efficiëntie, hygiëne en dat soort zaken.

U bent dus, Sire, voor het merk België, wat de cowboy is voor Marlboro. De verpersoonlijking van een aantal waarden en kwaliteiten die, als het product beantwoordt aan de verwachtingen, automatisch leiden tot een zekere getrouwheid.

Om die getrouwheid zo'n beetje tastbaar te maken voor de betrokkenen, peilen we regelmatig de publieke opinie. En wat blijkt nu? Men gaat eens horen bij de Franstalige Belgen wie ze de man van het jaar vinden, en daar komt u als groot overwinnaar uit. Nummer twee heeft nog geen tiende van uw stemmen. Bravo, maar wacht even, dezelfde vraag werd ook gesteld aan de Nederlandstalige Belgen en wat blijkt? Bart De Wever, van wie de door u in het veld gestuurde bemiddelaar beweert dat u hem niet graag heeft, die De Wever scoort en u hangt ergens aan het staartje.

Diezelfde De Wever laat in The New Yorker noteren dat u enkel koning bent voor de Franstaligen. Wij weten dat dat niet waar is, maar goed, het staat daar nu gedrukt voor eeuwig. Het is geen goede zaak dat u maar voor de helft van het merk symbool staat. Mocht u nu in het ganse land maar half scoren, dan was er een serieus probleem. Maar gezien uw resultaten in het zuiden, mogen we ervan uitgaan dat u het wel in u hebt.

Sire, u moet dat zien als goed nieuws. Natuurlijk, ik kan me voorstellen dat die De Wever niet de eerste is die u op de lijst van genodigden zet voor de communie van uw kleinkinderen, maar ik denk nu ook niet dat jullie 's zondags in familiekring spelden zitten te prikken in een mollig poppetje dat de naam Le Porc D'Anvers draagt. Integendeel. Ik denk dat hij u wel ligt, die De Wever. U houdt van een grap, dat weten we, en hij maakt er vaak hele goeie. In de reclame, Sire, gooien we er al eens graag een woordje Engels tussen als ons betoog wat zwakker wordt, dus hier gaan we. It is not a problem, it is an opportunity. Als u die De Wever aan uw kant krijgt, dan scoort u big time. En met u het land.

VAN OFFICIEREN EN SOLDATEN
Iets waar we ook heel straf in zijn in de reclame, Sire, is identifying the problem. U zult het misschien niet geloven, maar het heeft iets met taal te maken. Om te beginnen is er die slogan: 'L'union fait la force'. De vertaler die destijds de Nederlandse leverde, heeft u geen diensten bewezen. 'Eendracht maakt macht' betekent in het Frans 'L'union fait le pouvoir'.

Pouvoir is iets anders dan force. Force gaat over bouwen op uw sterktes, macht gaat over veel gezever en politiek gedoe. Kracht associeer je met groten als Ghandi, Mandela en Aung San Suu Kyi. Macht, dan denk je eerder aan Bush, Sarkozy en Poetin. En dan verbaast het u dat, terwijl de Franstaligen de rangen gesloten houden, de Nederlandstaligen zitten te konkelfoezen in restaurants om elkaars stellingen op te blazen.

Maar we mogen aannemen dat het te laat is om daar nog iets aan te veranderen. Laten we ons concentreren op iets waar u zelf meer invloed op hebt. De manier waarop u en de leden van uw gezin het Nederlands gebruiken doet Nederlandstalige Belgen pijn. Sta me toe dit toe te lichten. Ten noorden van de taalgrens gaat het verhaal dat ten tijde van uw overgrootvader de officieren Franstalig waren en de soldaatjes Nederlandstalig. Terwijl de enen in oorlogstijd cognac dronken en sigaren rookten zakten de anderen weg in de modder. Het zal in het echt wel iets genuanceerder zijn geweest, Sire, maar u weet hoe het gaat: Perception is reality.

Als je weet dat je betovergrootvader in die loopgraven heeft gelegen en je hoort van dat gebroken Nederlands, dan doet dat in sommige families bijna honderd jaar later nog steeds pijn, Sire. Niet vanwege dat Frans maar vanwege de attitude. Nu moet u weten dat de meesten van die officieren toen geen Walen waren maar Vlamingen van goede komaf. Er zat, u ziet de bui al hangen, een beetje jaloezie bij. Die mannen hadden een schonere carrosse en de meisjes van het dorp waren daar zot van. Dat maakt het probleem niet eenvoudiger. Maar de oplossing misschien wel.

Ziet u, door de jaren heen zijn die welstellende families hun kinderen gaan opvoeden in zowel het Nederlands als het Frans. Met het gevolg dat ze nu in de Royal Zoute, de Royal Latem en de Royal Antwerp Golf Club gezellig onder elkaar Frans kunnen kletsen en tegelijkertijd in het dorp naar de bakker kunnen om een klein grof gesneden te vragen. Er blijven natuurlijk altijd een paar uitzonderingen die nog steeds het gehakkeld Nederlands hanteren, maar die worden zeldzaam. Helaas, tot die uitzonderingen behoren u en uw gezin.

Uw familie woont nu al zes generaties in België. Meer bepaald in Vlaanderen. Voor uw kinderen is het misschien te laat alhoewel - maar met uw kleinkinderen kunt u nog mirakels verrichten. Als u nu ingrijpt klappen die klein mannen straks vlot Merchtems en Opwijks. En dat, Sire, zou zo'n onvoorstelbaar effect hebben op de stemming van het volk in het Noorden, u hebt daar geen idee van. Ze zouden op handen gedragen worden. Ze zouden op het Ros Beiaard gezet worden. Ze zouden mogen meelopen in de Bloedprocessie en als eerste op de knie van de reuzin in Antwerpen mogen zitten. Daar zouden foto's van in de kranten komen, Sire. Op de eerste pagina, daar waar nu de gezichten staan van diegenen die constant in uw jaarlijkse fee snijden.

ONGEMERKT EIGENTIJDS
Sire, ik maak het zo vaak mee. Bedrijven die tonnen geld over hebben voor een positiever imago. Ik zeg dan dikwijls, stop al eens met te doen wat schadelijk is voor uw imago, dat is veel goedkoper. En dan zijn ze zwaar teleurgesteld. Ze verwachtten een magische spreuk van mij. Ja Sire, ik heb ook mijn reputatie mee te sleuren, maar dit ter zijde. Geef die kleinkinderen van u een Nederlandstalige oppas, stop ze in een Nederlandstalig klasje, en geef ze een gesigneerde foto van Lukaku, kwestie van hen eraan te herinneren dat het niet moeilijk kan zijn om Nederlands te spreken alsof het je eerste taal is.

Is het daar allemaal niet een beetje laat voor? Tegen dat die rakkers rijp zijn voor de troon zijn de Eendracht en de Union toch al lang uit elkaar? Sire, tel eens even na hoe lang men er straks over gaat gedaan hebben om één arrondissementje te splitsen. Ik denk dat u nog wel even de tijd hebt om een en ander te regelen voor uw job mee verdampt is.

Sire, ik bezit geen kennis van politiek, maar ik denk dat u mits die kleine ingreep een behoorlijke bijdrage kunt leveren aan het positieve imago van België. Weet u, de Friese dame in het logo van Douwe Egberts heeft ook wel eens een facelift gehad. Kwestie van er ongemerkt eigentijds te blijven uitzien. Zo erg is het niet, gebeurt in de beste families.

Ik hoop dat u mij niet kwalijk neemt dat ik u ongevraagd adviseer. Dat gebeurt wel meer in onze wereld. A cold call, no strings attached, zoals dat dan wordt genoemd. Ik heb altijd een zwak gehad voor grote bekende merken die verwaarloosd worden door de moderne marketing. Verdwenen in de plooien van een of andere grote internationale fusie, of wat dan ook.

Vandaar deze aanbeveling die u tot dusver niets kost. Mocht u evenwel op mijn diensten beroep wensen te doen, aarzelt u dan niet van mij of een van onze medewerkers te contacteren.

DEMISSION DE VANDE LANOTTE ACCEPTEE: "AUCUNE PERSPECTIVE REELLE DE PROGRES"
Johan Vande Lanotte est bien arrivée au palais vers 17h pour rencontrer le roi. Et a quitté les lieux vers 18h30. Il venait y poser sa démission. Et Albert II a accepté sa démission et commencera ses consultations jeudi, annonce un communiqué officiel du palais. "Il n'y a aucune perspective réelle de progrès" a déclaré le conciliateur démissionnaire.
Après avoir présenté son sixième rapport au Roi, le conciliateur Johan Vande Lanotte a expliqué mercredi avoir remis sa démission après avoir constaté qu'il n'y avait " aucune perspective réelle de progrès" dans les discussions institutionnelles en vue de la formation du gouvernement. "Il n'a pas été possible de ramener les 7 partis autour de la table des négociations", a précisé M. Vande Lanotte sans faire porter la responsabilité de l'échec à l'un des protagonistes.
L'ex-conciliateur a ajouté qu'il avait la "ferme conviction" que la date du 5 janvier 2011 (ndlr: celle de son premier constat d'échec dans la tentative de rapprochement des points de vue entre les sept partis) était devenue une "date-charnière" dans l'histoire du pays.
Soulignant qu'il n'était pas possible de conclure un accord sans se réunir autour de la table de négociation, Johan Vande Lanotte a précisé qu'il respecterait durant encore un certain temps le devoir de discrétion qu'il s'était imposé dans le cadre de sa mission.

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
UN DOMPTEUR ROYAL POUR FAIRE BOIRE LES CHEVAUX
C’est bien beau de gagner des élections. Après il faut faire des compromis.
Tout responsable politique doit savoir en faire, sinon il bloque le pays.
La Belgique fédérale est une démocratie enrayée.
Demain, convoqués par le roi, les chefs de partis devront faire dans la transparence mais aussi de la discrétion des propositions nouvelles pour former un gouvernement qui gouverne en évitant un retour aux urnes et une attaque en piqué des marchés.
Le cas échéant, il faudra comme le préconise Daniel Reynders qui piaffe d’impatience, « changer de méthode », n’en déplaise à Laurette et à Javeau.
“De Vlaamse partijen zijn verdeeld. Daarop hebben de Franstaligen gemikt. “(Gennez Spa).
L’échec est patent, l’impasse est totale.
La balle est dans le camp royal.
Le roi doit savoir combien il est apprécié en Wallonie et à Bruxelles où il fut désigné comme « l’homme de l’année » ; beaucoup moins en Flandre (où Bart De Wever est « le roi qui boit », comme dans le célèbre tableau de Jordaens) ainsi que le montre, à demis mots l’excellent article « Albert, de Marlboro man van België »
Puisque les chevaux refusent de boire, le roi devra désigner un dompteur expérimenté pour les diriger de force vers l’abreuvoir.
Depuis le lendemain des élections, notre conviction, nous l’avons dit et redit, c’est que Louis Michel est le seul capable de mener à bien cette mission impossible tout en ressoudant les ailes brisées de son cher MR.
Albert II et Big Loulou ont au moins trois points communs : une passion pour les gros cubes, un amour profond pour la Belgique et sa monarchie ainsi qu’un fils barbu impatient de régner ! Il devraient donc pouvoir s’entendre à merveille pour nous sortir enfin de l’impasse, interpréter le meilleur rôle de leur longue carrière tout en enlevant la vedette à Bart De Wever.
MG

Aucun commentaire: