samedi 8 janvier 2011

Nota Vande Lanotte is in veel opzichten een stap achteruit

De staatshervorming die Johan Vande Lanotte voorstelt is volgens Bart Maddens de slechtste sinds die van 1970. Maddens voorspelt dat Vlaamse toegevingen dramatische gevolgen zullen hebben.

Met Vande Lanotte wordt het door de N-VA gewenste confederalisme met twee meer dan ooit een onbereikbare droom. Dat komt omdat het Brussels Gewest aanzienlijk wordt versterkt, niet alleen financieel maar ook institutioneel
• Bart Maddens is politicoloog aan de KU Leuven en bekend om zijn flamingante standpunten.

Johan Vande Lanotte heeft tot nu toe ruimschoots gedaan wat het Belgische establishment van hem verlangde. Zijn opdracht bestond er immers vooral in om tijd te winnen: tijd om de N-VA geleidelijk aan uit te roken. Maar ook tijd om in de publieke opinie een gevoel van gelatenheid en desinteresse te doen ontstaan. In die omstandigheden wordt het voor de N-VA steeds moeilijker om de coalitiegesprekken op te blazen en de kiezers ervan te overtuigen dat wat nu voorligt niet veel soeps is. Te meer omdat de commentatoren meer dan ooit in de ban zijn van het compromisfetisjisme: elk compromis is goed, als het ons maar uit de impasse haalt, ook al is slechts eventjes. Wie dan nog moeilijk doet over allerlei details en kleine lettertjes, die is een extremistische spelbederver.

Maar je hoeft zelfs nog niet af te dalen tot het niveau van de kleine lettertjes om te zien dat wat Vande Lanotte voorstelt in veel opzichten een stap achteruit is. Neem nu de koppeling van de federale aan de regionale en Europese verkiezingen. Het is vanuit democratisch oogpunt moeilijk te verantwoorden dat we in de toekomst nog maar om de vijf jaar verkiezingen zouden hebben (abstractie gemaakt van de lokale verkiezingen). Die maatregel is vooral ingegeven door een panische angst voor de kiezer. In de ogen van het establishment heeft de Vlaamse kiezer het de voorbije decennia wat al te bont gemaakt door massaal te stemmen voor antisysteempartijen. Door het aantal democratische inspraakmomenten drastisch te beperken, kan die balorige kiezer worden geringeloord. Voortaan zullen de politici zich vijf jaar lang ongestoord kunnen nestelen in het parlementaire fluweel. De Vlaams-nationalisten weten het al lang: België kan enkel worden gehandhaafd door de democratie af te bouwen.

(…)Het laten samenvallen van de federale en regionale verkiezingen (om de vier jaar) zou hoogstens te verantwoorden zijn in een echt confederaal model. Maar het is duidelijk dat we met de overheveling van wat bric-à-bracbevoegdheden (in de woorden van Bart De Wever op 3 september) lichtjaren verwijderd zijn van dat echte confederalisme. Erger nog, met Vande Lanotte wordt het door de N-VA gewenste confederalisme met twee meer dan ooit een onbereikbare droom. Dat komt omdat het Brussels Gewest aanzienlijk wordt versterkt, niet alleen financieel maar ook institutioneel.

TAALGEMENGDE LIJSTEN
De voorbije staatshervormingen waren altijd een moeilijke evenwichtsoefening tussen het Vlaamse model van twee grote gemeenschappen en het Franstalige model van drie gewesten. De staatshervorming van Vande Lanotte doet de balans definitief doorslaan naar de drie gewesten. In Brussel zouden de Vlaamse en de Franse Gemeenschap bevoegd moeten worden voor een bij uitstek persoonsgebonden aangelegenheid als de kinderbijslagen. Maar Vande Lanotte wil die bevoegdheid toekennen aan het Brussels Gewest (technisch gesproken de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, wat in de praktijk op hetzelfde neerkomt).

Die verregaande Vlaamse toegeving hing al een tijdje in de lucht. Nieuw is echter dat Vande Lanotte nu ook het verbod op taalgemengde lijsten in Brussel wil opheffen. Dit zou op termijn ronduit dramatische gevolgen hebben voor de positie van de Vlamingen in Brussel. Vandaag kan men voor het Brussels parlement enkel kandidaat zijn op een eentalig Vlaamse of een eentalig Franstalige lijst. Dit systeem zorgt ervoor dat de Vlaamse leden van het Brussels Parlement stevig verankerd zitten in de Vlaamse partijen en dus ook fungeren als politieke arm van die partijen in Brussel. Op die manier kan Brussel niet worden bestuurd tegen Vlaanderen in. Het is enkel onder die voorwaarde dat de Vlamingen in 1989 akkoord zijn gegaan met een verregaande autonomie voor het Brussels Gewest. Niet voor niets sturen de Franstaligen al geruime tijd aan op tweetalige lijsten in Brussel. Want op die manier zullen steeds meer 'Vlaamse' politici schatplichtig worden aan de Franstalige partijen. En dan wordt Brussel meer dan ooit een zwart gat in Vlaanderen.

Wie nog enigszins gelooft in een (con)federale staatsstructuur met twee kan dan ook maar tot één conclusie komen: de staatshervorming die Vande Lanotte voorstelt zou de slechtste zijn sinds die van 1970.

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
QUE DIT LA VOIX DE SON MAîTRE ?
Il est de notoriété publique que Bart Maddens est une des voix les plus écoutées au N-VA.

Que nous apprend donc l’évangile flamingant selon Bart le Louvaniste ?

D’abord que la note de Vande Lanotte est imbuvable pour la NVA puisqu’elle se fonde sur une Belgique à
trois régions dont celle de Bruxelles capitale qu’elle renforce financièrement et institutionellement ( avec le concept imbuvable pour la NVA de « communauté urbaine » permettant une collaboration entre BRC et son ommeland flamand)
Pour Maddens, Johan le basketteur est au service des belgicains francophones, il le regarde comme le valet du roi et du PS.
Sa note est, selon lui, en recul par rapport à ce qui a été négocié et engrangé.
L’idée de regrouper les scrutins régionaux fédéraux et européens heurte Maddens qui craint que cela ne fasse du tort aux (sic). « antisysteempartijen » autrement dit aux partis non démocratiques (!) au bénéfice des partis traditionnels qui vont pouvoir « se vautrer dans les velours du parlement » (« Voortaan zullen de politici zich vijf jaar lang ongestoord kunnen nestelen in het parlementaire fluweel. De Vlaams-nationalisten weten het al lang: België kan enkel worden gehandhaafd door de democratie af te bouwen.”)
.Il veut mettre fin à l’interdiction des listes bilingues laquelle protège les intérêts flamands à Bruxelles.
Pour qui croit au confédéralisme, la note Vande Lanotte annonce la pire des réformes depuis 1976.
Les internautes du Morgen réagissent énergiquement: “Ik snap niet dat zoveel Vlamingen nog altijd in een droomwereld leven, vooral wat Brussel betreft. Het is zo'n Vlaams strijdpunt: Brussel is een Vlaamse stad, Brussel is zelfs de Vlaamse hoofdstad. Brussel is - of we dat nu leuk vinden of niet - in het beste geval een tweetalige stad, maar eerder een Franstalige stad. Je kan de realiteit niet veranderen, en evoluties kan je niet terugdraaien, hoe graag je het ook zou willen. Dus aanvaard alsjeblieft de realiteit en geef Brussel een apart statuut”

“Samenvallende verkiezingen zijn een must. Graag in een federale kieskring. De kiezer moet de kans krijgen om voor iedereen te kunnen kiezen die deel zou kunnen uitmaken van het beleid. Anderzijds moeten deze verkozenen de kans krijgen om hun ambtstermijn "uit te doen" zodat zij kunnen laten zien wat er achter hun slogans zit. Wanneer er zoals nu om de 2 jaar verkiezingen zijn, hebben zij alleen tijd voor populaire maatregelen in een korte termijn visie.”

“Wat een bekrompenheid wordt hier tentoongesteld door Bart Maddens. DIE VLAAMS NATIONALISTEN LEVEN DE FRUSTRATIES VAN 100 JAAR GELEDEN. KUNNEN WE ONS WAT MEER RICHTEN OP DE PROBLEMEN VAN DE TOEKOMST.
“euhm, "beste" professor er zijn wel 3 gemeenschappen in het land(of erken je de Duitstalige minderheid niet) en wat kun je nu tegen samenvallende verkiezingen hebben? Ah ik zie het, de flamingante partijen zijn niet meer in staat om te regeren/oppositie te voeren, maar dit wordt verdoezeld door de continue stroom van verkiezingen, waardoor ze constant propaganda kunnen spuien en aan een electoraal opbod kunnen doen(want daar zijn ze wel sterk in) waardoor je natte droom in vervulling gaat...”

“MIJN VROUW EN IK HEBBEN VANDAAG BESLOTEN HET LAND TE VERLATEN. SCHLECHTE DEMOGRAFIE, GROTE OVERHEIDSSCHULD EN ALTIJD DAT GEKRAKEEL. WIJ WILLEN VREDE, WERK EN VEILIGHEID. TOT ZIENS VLAAMSE NARCISTEN EN FRANSTALIGE PARTIZANEN. TWEE HOOGGESCHOOLDEN EN GOEDE BELASTINGBETALERS DOEN NIET MEER MEE. ZELFS IN EEN VECHTSCHEIDING MOET MEN MET ELKAAR PRATEN. AUF WIEDERSEHEN, WE GO.”

Aucun commentaire: