mercredi 16 février 2011

Doden bij betogingen tegen regering in Iran en Bahrein

Bij een antiregeringsbetoging in de Iraanse hoofdstad Teheran is maandag een dode gevallen en raakten talloze anderen gewond door kogelvuur. Volgens Fars, een semi-officieel persagentschap met banden met het regime, zijn de schoten afgevuurd door opposanten. Ook in Bahrein kwam een betoger om het leven.
Of dat de ware toedracht is, is niet duidelijk. In de VS drukte minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton haar steun uit voor de opposanten.
Fars legt de verantwoordelijkheid van de schoten bij 'opruiende elementen en de terroristische huurlingengroep Monafeghin', die het vuur geopend zouden hebben op voorbijgangers. Monafeghin staat voor 'hypocrieten' en wordt doorgaans gebruikt om de Volksmoedjahedien aan te duiden, een oppositiebeweging.
Gisteren meldden Iraanse oppositiewebsites dat de politie traangas ingezet heeft om de betoging waar duizenden aan deelnamen, uiteen te jagen. De actie spiegelde zich aan de recente gebeurtenissen in Egypte. Waar in Caïro het Tahrir-plein centrum en symbool van het protest werd, hopen de Iraanse regimetegenstanders het Azadiplein (Plein van de Vrijheid) in de Iraanse hoofdstad dat statuut te verschaffen. Bij gebrek aan buitenlandse pers zijn alle berichten over de betoging afkomstig van de oppositie, ooggetuigen of staatsmedia.
In Washington drukte buitenlandminister Hillary Clinton haar steun uit voor de opposanten. 'Wat we vandaag zien, is een bewijs van de moed van het Iraanse volk', zei ze tijdens een ontmoeting met Republikeinse parlementsleden. Geïnspireerd door Egypte, startte buitenlandse zaken een twitterkanaal ('USAdarFarsi') in het Farsi, de taal van Iran.
In Iran vond na de verkiezingen van 2009 reeds een poging tot volksopstand plaats.

BAHREIN
De Bahreinse politie dreef maandag honderden manifestanten in verschillende sjiitische dorpen uiteen met traangas. De betogers hadden zich verzameld na een oproep op Facebook om te manifesteren teneinde politieke en sociale hervormingen te eisen, in navolging van de volksopstanden in Tunesië en Egypte. De Bahreini's willen dat de regering het probleem van de werkloosheid oplost en de lonen verhoogt.

Dinsdagochtend riepen internetgebruikers via de sociaalnetwerksite op massaal aanwezig te zijn op de begrafenis van de jongeman, en vervolgens voort te manifesteren.
Er werden geen mensen opgepakt tijdens het uiteendrijven van de betogingen.

In het Koninkrijk Bahrein, een eilandstaat in de Perzische Golf en de Golf van Bahrein, woont een meerderheid aan sjiiten, maar het land wordt geleid door een soennitische dynastie

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
LE MORT KILOMETRIQUE
Un mort à Uccle ou Molenbeek fera l’objet d’un papier en première page des quotidiens bruxellois, surtout s’il est bijoutier ou chauffer de bus.
Le même mort à Charleroi, passera en deuxième page, parmi les faits divers, son alter ego décédé à Hasselt figurera lui carrément en queue de journal. Si le crime s’est produit à Zanzibar, il n’aura même pas droit à un entrefilet (sauf s‘il est belge, évidemment). On appelle cela le mort kilométrique en termes journalistiques.
Plus « c’est arrivé près de chez vous » plus cela nous intéresse.
Mille morts en Inde auront droit à la une, surtout s’il y a des touristes européens, belges, bruxellois parmi les victimes.
Mais attention si le défunt assassiné est iranien et opposant au régime de surcroît, il se retrouvera en première page, de préférence avec une photo de lui, mort ou vif.
Que les dictatures se méfient, la moindre bavure policière entraînant mort d’homme est aussitôt répercutée par internet à l’ensemble des opposants du pays, de la région, du monde.
Telle est la règle désormais en cybercratie, la nouvelle forme de démocratie directe qui est en voie de détrôner la particratie agonisante (particulièrement en Belgique).
On opposait jadis dictature (« ferme ta gueule! ») à démocratie (« cause toujours! »); désormais la particratie (« la dictature des partis ») , caricature de la démocratie est anéantie par la cybercratie (« démocratie directe sur internet»)
C’est qu’en cybercratie mondialisée, « tout, absolument tout est arrivé près de chez nous».
Aiguillonnée par la cybercratie la révolution mondiale est en route. L’ennui, c’est que personne ne sait vraiment vers où elle va.
MG

Aucun commentaire: