samedi 12 février 2011

Men doet zijn best om het te blokkeren’

‘Men doet zijn best om het te blokkeren’
ivan put
‘Ik heb het gevoel dat er een echt vijandelijk gevoel is tegenover de Franstaligen. Zo hebben wij hen vroeger nooit beschouwd. Dat waren lastigaards, ja, mensen die soms niet met ons akkoord waren. Maar nu gaat het veel dieper', zegt Hugo De Ridder in een gesprek met De Standaard.
De vele boeken die De Ridder schreef over de Belgische politiek, de vorming van verschillende regeringen en de vele manoeuvres achter de schermen zijn haast standaardwerken geworden. Volgens hem kan het Belgische systeem wél nog werken. 'Men doet alleen zo hard zijn best voor om het niét te laten werken. Bewijzen dat iets niet werkt is gemakkelijk. Je blokkeert de zaak, en als er bijna een akkoord is zeg je njet. Men heeft dat gedaan in 2007 en dat is nu opnieuw bezig. Maar als iedereen rond de tafel oplossingsgericht zou denken, dan werkt het Belgische model natuurlijk wel nog.’
IN ÉÉN VAN UW BOEKEN BESCHRIJFT U DE METHODE VAN JEAN-LUC DEHAENE (CD&V). EEN GOEDE POLITIEKE INSCHATTING MAKEN, DE KRACHT VAN DE TEGENSTREVER GEBRUIKEN, EMPATHIE, MENSENKENNIS... HEBBEN DE HUIDIGE POLITICI DIE VAARDIGHEDEN NOG?
‘Het probleem is groter dan mensenkennis. Men kent de personen waarmee men rond de tafel zit helemaal niet. Vroeger werden de compromissen gemaakt door mensen met een gemeenschappelijk verleden: Gerard Depréz, Guy Spitaels, Philippe Busquin. Die kenden mekaar uit goede en slechte dagen. Maar nu wordt zo’n groep voorzitters bij mekaar gegooid, vaak nog met allerlei persoonlijke ergernissen erbovenop. Kijk maar naar hoe de liberalen zich in 2007 hebben gedragen. Zij steunden Leterme toen zoals een koord de gehangene steunt.’
‘In de tijd van Martens en Dehaene had je geen vijanden rond de tafel zitten. Na elke verkiezing was er toen een ‘grand pardon’. Alles wat de anderen over jou gezegd hadden in de campagne, dat werd op dat moment afgeveegd van het bord. Men begon aan de onderhandelingen met een schone lei, met als enig uitgangspunt ieders electorale sterkte. Maar die methodes werken niet meer in de huidige situatie en met dit politieke personeel. Dat heeft Dehaene ondervonden met BHV in 2010. Hij kende de mensen niet. Hij had Alexander De Croo (Open VLD) nog nooit ontmoet. Dan kan je natuurlijk ook niet voorzien dat hij de stekker er uit zal trekken.’
MAAR WE STEVENEN DUS NIET AF OP EEN ONAFHANKELIJK VLAANDEREN?
'DAT WEET IK NIET. MAAR IK WEET WEL DAT HET DAN ZONDER BRUSSEL ZAL ZIJN. VLAANDEREN ZAL DE RIJKDOM VAN EEN BICULTURELE NATIE MISSEN IN DAT GEVAL EN NIET MEER DE UITSTRALING VAN EEN WERELDSTAD HEBBEN. Ik wil er zelfs niet over nadenken, over een Vlaanderen zonder Brussel. Binnenskamers weet de N-VA ook helemaal geen blijf met Brussel.’
‘Als ik me probeer in te beelden wie onze toekomstige bestuurders zullen zijn, dan vrees ik dat zo’n onafhankelijk VLAANDEREN EEN TRIESTE KEIZER-KOSTER STAAT ZAL WORDEN. Ik ben bestuurder bij een hogeschool. Bij onderwijsinstellingen, gemeentebesturen, cultuurcentra, overal waar ik kom hoor ik klachten over Vlaamse betutteling, decretale diarree, nutteloze rapporteringen, enzovoort. Dat stemt me zeer bezorgd. WIE NIET DENKT ZOALS DE WEVER IS EEN SLECHTE VLAMING. Ofwel dom, ofwel gemanipuleerd.’
‘BART DE WEVER HEEFT MEER INVLOED DAN HET HELE VLAAMS BELANG SAMEN’, ZEI U IN EEN HUMO-INTERVIEW IN 2007, PAS ENKELE MAANDEN NA DE VERKIEZINGEN.
‘Dat heeft hij me niet in dank afgenomen. ‘Je demoniseert mij’, zei hij. Maar het is wat het is. Toen het kartel tot stand kwam, werd De Wever onmiddellijk en de facto de communautaire woordvoerder van de christendemocraten. HIJ HEEFT EEN AANTREKKELIJK MAAR SIMPLISTISCH DISCOURS en niemand durfde hem tegen te spreken. DAT DE WEVER-DISCOURS ZET VANDAAG NOG ALTIJD DE TOON BIJ CD&V. Wouter Beke heeft in zijn nieuwjaarsspeech wel gezegd dat hij niet zal meegaan met wie het land wil splitsen, maar dat is niet gevolgd door ook maar het geringste woordje van kritiek op N-VA. HET VLAAMS-NATIONALISME HEEFT DE HELE POLITIEK BESMET. Welke Vlaamse politicus durft nog luidop te zeggen: ik hou van dit land, ik voel me solidair met arme Walen? Bijna niemand meer.’
COMMENTAIRE DE DIVERCITY
QUI A PEUR DE LA FLANDRE NATIONALISTE ET INDEPENDANTISTE ?
A lire entre les lignes il semble bien que la majorité des « grand old men » de Flandre, dont De Ridder est un des princes aient des mots très durs pour l’étroitesse d’esprit de leurs compatriotes nationalistes. Certes, tôt ou tard, la Belgique , comme la France ou l’Allemagne s’évaporeront dans le contexte européen. En attendant, l’équation Belgique à au moins trois inconnues (Bruxelles, la Flandre et la Wallonie et on oublie la région germanophone) demeure une énigme intéressante et on aurait tort de vouloir la bousiller pour la remplacer par le provincialisme petit bourgeois des nationalistes de Flandre qui de plus en plus présentent des affinités avec celui de la bande à Goering, Goebbels et autres Roehm ou Rosenberg qui ont déshonoré à jamais la belle âme allemande de Bach, Goethe ou Kant sans parler des métisses culturels que furent Marx, Freud ou Einstein, Hannah Arendt et tant d’autres.
Les funérailles de Marie Rose Morel, Mère Courage du nationalisme flamingant (voir l’article) nous ont donné à réfléchir à la nature démagogique profonde de la propagande néo flamande qui se rapproche de celles de Horst Wessel, la militant martyr mise en scène avec de manière grandiose par Goebbels et filmées par la propagande nazie.
Fils d'un prédicateur, Horst Wessel avait rejeté son éducation et s'était voué corps et âme au parti nazi. Comme Marie Rose Morel en somme. Enrôlé dans les chemises brunes, il se distinguait dans les combats de rue et fut abattu en février 1930. Son assassin était un communiste.
Il fallait une certaine dose de mauvaise foi pour en faire un pur martyr, d'autant que les nazis ne reculaient eux-mêmes devant aucune violence. Mais Josef Goebbels était insurpassable en matière de mauvaise foi et de propagande. Il fit organiser pour le jeune homme de grandioses funérailles, sans toutefois pouvoir y faire assister Hitler en personne. À partir de la prise du pouvoir nazie en 1933, des monuments furent élevés à Wessel, des rues baptisées à son nom.
Surtout, l'hymne écrit par Wessel devint l'hymne du nazisme.

Die Fahne hoch!
Die Reihen fest (dicht/sind) geschlossen!
SA marschiert
Mit ruhig (mutig) festem Schritt
|: Kam’raden, die Rotfront und Reaktion erschossen,
Marschier’n im Geist
In unser’n Reihen mit :|

Die Straße frei
Der braunen Bataillonen
Die Straße frei
Dem Sturmabteilungsmann!
|: Es schau’n aufs Hakenkreuz voll Hoffnung schon Millionen
Der Tag für Freiheit
Und für Brot bricht an :|

Zum letzten Mal
Wird Sturmalarm (-appell) geblasen!
Zum Kampfe steh’n
Wir alle schon bereit!
|: Schon (Bald) flattern Hitlerfahnen über allen Straßen (über Barrikaden)
Die Knechtschaft dauert
Nur noch kurze Zeit! :|

Die Fahne hoch!
Die Reihen fest (dicht/sind) geschlossen!
SA marschiert
Mit ruhig (mutig) festem Schritt
|: Kam’raden, die Rotfront und Reaktion erschossen,
Marschier’n im Geist
In unser’n Reihen mit :|
Le texte de Wessel glorifie la SA (section d'assaut paramilitaire pendant la période nazie).
Essai de traduction :
Haut le drapeau, haut ;
serrez bien les rangs
de la SA qui marche
d’un pas tranquille et ferme !
Nos camarades fusillés par le Front rouge et la Réaction.
Marchen t symboliquement dans nos rangs !

La rue fait place
aux bataillons bruns.
La rue s’ouvre
aux hommes de la SA !
Des millions espèrent le triomphe de la croix gammée.
Le jour de la liberté
Et du pain sacré se lève.
Etc
La parodie la plus connue est celle de la Kälbermarsch (en français : « La marche des veaux ») dans Schweik dans la Seconde Guerre mondiale (1943) de Bertolt Brecht :
Derrière les tambours, trottent les veaux
La peau du tambour, c’est eux-mêmes qui la livrent.
A l’appel du boucher, les yeux fermés,
Les veaux défilent d'un pas tranquille et ferme.
Leur sang, déjà ruisselle dans les abattoirs,
Tandis qu’ils uivent par l'esprit ceux qui marchent en rangs.

Texte allemand :
Hinter der Trommel, trotten die Kälber
(Das) Fell für die Trommel, liefern sie selber.
Der Metzger ruft. Die Augen fest geschlossen
Das Kalb marschiert mit ruhig festem Tritt.
(Die)Kälber, deren Blut im Schlachthof schon geflossen
Ziehen im Geist, in seinen Reihen mit.

Aucun commentaire: