samedi 5 février 2011

Spain's unemployed rush to fill jobs in Germany

Zurine is planning to complete her studies in Germany and stay there
The telephones to the European employment service Eures have been ringing off the hook this week. The calls are from unemployed Spaniards urgently seeking jobs - in Germany .
Eures' German branch has requested applications from Spanish engineers, medics, teachers and tourism professionals. Other skilled workers, who speak German, can also apply.
"All our lines have been jammed!" says Carmen de Eguilior Alvarez, a Eures adviser in Madrid . "There's huge interest, because of the crisis here."
Spain's economy is still struggling to emerge from recession. The collapse of the construction sector wiped out more than 2 million jobs and there is still little sign of recovery.
This week, unemployment touched a 13-year high with new figures showing 20.33% of the workforce unemployed.
So traditionally home-loving Spaniards are being forced to expand their horizons.
“START QUOTE

All our lines have been jammed. There's huge interest, because of the crisis here”
End Quote Carmen de Eguilior Alvarez Eures jobs adviser
"It's very hard to find work here, especially something long term," explains Silvia Dominguez, a student nurse in Madrid . Pessimistic about her prospects at home, she decided to learn German and increase her chances.
"The German economy is much better," Silvia says. "I'd prefer to stay in Spain with my family and friends, but without work it's impossible."
'MASS EXODUS'
In stark contrast with Spain , the German economy grew by 3.6% last year. Its unemployment rate ranks among the lowest in the EU.
But Germany now needs skilled workers to maintain that momentum, and Spaniards need work. So the two countries' employment agencies have teamed up.
Initial reports of tens or even hundreds of thousands of vacancies caused a stir here.
TALE OF TWO COUNTRIES
Spain - population 45,950,000; unemployment 20.33% - 4.23m*
Germany - population 81,880,000; unemployment 7.4% - 3.135m
Spanish unemployment is highest rate in eurozone
Germany rate is lowest for 18 years
*Number of people allowed to claim jobless benefit. Actual number close to 4.7m
Sources: Spanish labour ministry; German federal labour office; World Bank 2009
There was talk of an imminent mass exodus of the unemployed; a great march north to a German land of opportunity.
Eures staff insist they have no concrete quotas yet, but they confirm this is the first mass recruitment of Spanish workers for Germany of its kind.
"We're currently analysing the potential, on both sides," explains Maria-Jose Arias, Eures Spain manager.
"We consider this will be good opportunity to open minds, give unemployed people more resources and allow them to come back to Spain with a more qualified profile," she says at the agency's offices in the south of Madrid.
Eures received 3,000 email applications for the scheme in three days: an early indication of the scale of the demand - and frustration - here.
"The situation is so bad in Spain . Companies are firing not hiring now," complains Almudena Mendoza, a sales executive who just lost her job at a construction firm. She's seriously considering a move to Germany .
"It could be an exciting chance for us. Germany is a good market now."
'GOODBYE SPAIN '
Engineering students in Spain complain competition for jobs has pushed down wages
Zurine Vigara, a student of German literature, agrees. "Spanish people love to be in Spain for the weather. But you can come back here on holidays," she says.
Zurine is moving to Germany this spring to complete her studies and doesn't plan to return soon.
"You can't live without money. So I think if people have the opportunity, they will leave. Goodbye Spain , hello Germany ."
The situation has sparked comparisons with the waves of mass emigration of the 1960s. Then, entire families from poorer, rural Spain left to staff the factories of northern Europe .
In 1965, 80,000 people emigrated and in 1969, 100,000 emigrated, mostly to Europe .
But this time Germany is looking for skilled workers, who speak German. There's no shortage of the former at the School of Industrial Engineering at Madrid Polytechnical University (UPM).
"Our education qualifies us to work in any country," says Ernesto, a final year student. He points out that competition for jobs has pushed wages down even further here.
"Going to Germany is a very attractive prospect. You can double your salary there," he says.
But whilst most engineers study English, fluent German-speakers are in short supply.
"Going abroad is just what I'm looking for, I'd definitely take this offer up," says Joaquin Toubes Tova, who will graduate later this year.
"Maybe the language is not a huge problem, as Germans speak English like I do. But if not, I can learn - it's not a problem!" he says.
LAST RESORT
Since the economic crisis, the number of Spaniards seeking work abroad has surged.

German-speakers are in short supply among Spain 's engineering students
According to the recruitment agency Adecco, 110,000 people left the country in the two years from April 2008. Most were skilled males under 35.
During that period, the European employment agency Eures has seen a fourfold increase in calls. Most are from qualified, but unemployed workers hoping for better luck overseas.
"Many people are leaving now," says David Rosendo, who contacted the agency this week about the German job-offer.
He lost his marketing position over a year ago and says he would learn German and leave, if there was definitely work to go to.
"We Spanish people don't normally like to move if we can stay in Spain . But if you have no job you have to do something," he says.
Still, David says for most Spaniards moving abroad is a last resort.
"For us, that's like the last possible train you can catch. It's what you do when there's nothing left here in Spain ," he explains.
But it's happening now.
"I think people here are already on the internet, booking their tickets."

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
NOMADISME EUROPÉEN
L’Espagne subit la crise de plein fouet et accuse un taux de chômage de plus de vingt % et voilà que ses élites fuient le pays en direction de l’Allemagne prospère et ce malgré la terrible barrière de la langue. Bruxelles connaît un taux de chômage de plus de 20% et pourtant, rares sont les jeunes chômeurs à surmonter la barrière de la langue pour aller travailler au-delà de la frontière des 19 communes où maints postes de travail demeurent inoccupés.
Clairement, la balle est dans le camp de l’enseignement francophone de Bruxelles qui n’arrive pas à former de bons bilingues.
C’est la raison pour laquelle de plus en plus de parents allochtones choisissent d’inscrire leurs enfants dans l’enseignement flamand avec les conséquences qui sont décrites dans l’article qui suit.
MG

BETONNEER DE VLAAMSE AANWEZIGHEID IN DE BRUSSELSE SCHOLEN
HET BRUSSELS ONDERWIJS VRAAGT AL JAREN NAAR EEN FORSE CAPACITEITSUITBREIDING.
Meer en meer allochtonen vinden de weg naar het Nederlandstalig onderwijs, waardoor er geen plaats meer is voor Vlaamse ouders. Integratiebevorderend is dit niet. Allochtone jongeren hebben doorgaans een grote taalachterstand en bijgevolg een grote leerachterstand. Daar de Nederlandstalige kinderen steeds minder terecht kunnen in het Brussels onderwijs valt dan ook de sociologische druk weg om zich aan te passen aan de dominante taal, nl. het Nederlands.

Tijdens de les is het al een hele opgave om de leerlingen te motiveren om Nederlands te praten. Tussen de lessen schakelen allochtone leerlingen over naar alle mogelijk talen, waaronder vooral het Frans en het Arabisch. Deze generatie lijkt dus verloren? Als we niet opletten en dringend investeren in de huidige generatie, zal de volgende lichting ook voor de bijl gaan.

De aanwas van nieuwe leerlingen in Brussel is vooral te danken aan de allochtone demografische druk en de recente regularisatiegolf. Bij heel wat anderstaligen groeit het besef dat het Vlaams onderwijs kwalitatief beter is en dat de kennis van het Nederlands voor een flinke verhoging van de kans op tewerkstelling zorgt. Terecht. Maar de grote instroom van anderstalige leerlingen kampt uiteraard met een grote achterstand.

In de school waar ik les geef, zijn er 95% allochtonen. Tien jaar geleden was dat amper 10%. De schoolse achterstand van deze jongeren is enorm. Ik geef les in de tweede en derde graad ASO. De gemiddelde schoolse achterstand bedraagt 2 jaar. Ook op het vlak van de talenkennis is de achterstand eveneens enorm. Deze jongeren spreken geen enkele taal naar behoren. Thuis spreken ze een andere taal dan op straat – meestal Frans – en op school – Nederlands. Het taalverwervingniveau van een achttienjarige allochtoon in het BSO – 80% van de allochtonen zit in het BSO – staat ongeveer gelijk met die van een twaalfjarige in Vlaanderen.
We spreken dan nog enkel over het spreken van het Nederlands en niet over het schrijven ervan. Tel daarbij de achtergrondcriteria – zwakke sociaaleconomische situatie, anderstalige ouders… - en het plaatje is compleet.

Maar er is niet alleen een ernstige taalbarrière. Doorgaans begrijpen de ouders niet ten volle hoe een school in elkaar zit en zien door het bos de bomen niet. De schoolcultuur staat haaks op de meestal ongeletterde thuiscultuur. Ze weten amper hoe een schoolagenda in elkaar zit, laat staan dat ze te volle begrijpen wat erin staat. Essentiële informatie gaat aan hen voorbij. Dat maakt het bijzonder moeilijk om snel en vlot te functioneren in de prestatieomgeving van het onderwijs.

Door de felle instroom van anderstaligen wordt het draagvlak van heel wat scholen overschreden. Om kwaliteitsvol onderwijs te kunnen bieden, moet er – volgens Pascal Smet – een minimum aantal Nederlandstalige leerlingen aanwezig zijn, minstens 1/3. Een gedeelte van de scholen haalt die norm absoluut niet, waardoor een groot deel van de leerlingen met een ernstige taalachterstand en educatieve kansarmoede worstelt. De gevolgen zijn voorspelbaar: het niveau van de school daalt en leerlingen raken sterk achterop. Door de ongebreidelde instroom van allochtonen en door zwakke aanwezigheid van Nederlandstalige jongeren, wordt deze tendens nog versterkt.

Ik ben zowel in het Vlaams als het Waals onderwijs actief geweest. Momenteel werk in een Brusselse school. Het valt met op dat een goede, doordachte visie op (taal)onderwijs ontbreekt. Dit heeft vooral te maken dat de complexe maatschappelijke context waarin scholen actief zijn. De aanpak van deze problemen overstijgt hun mogelijkheden. Scholen worstelen met grote maatschappelijke problemen waar onze politici geen antwoord op hebben. Gezien de groeiende internationalisering is taalverwerving en scholing belangrijk. Jongeren worden steeds minder goed voorbereid om in deze internationale context van Brussel vlot mee te draaien. Het Brussels onderwijs ondergaat de evoluties en is niet bij machte om een goed doordachte beleidsmatige aanpak naar voor te schuiven. Een betonnering van de Vlaamse aanwezigheid in het Brussels Nederlandstalig onderwijs zou daar een hoeksteen van kunnen zijn.

Julien Borremans
Is actief in het Brussels onderwijs

REACTIES
Johan Sebastian | 3 februari 2011
Er is inderdaad geen visie, en elke nieuwe minister wil een eigen - dus andere - stempel op het Brusselse onderwijs drukken. Zelf heb ik 15 jaar in Brussel gewoond en dat viel veel beter mee dan de doornee Vlaming denkt. Maar... voor onze drie kleine kinderen een kwalitatief hoogstaande Vlaamse school vinden, DAT viel niet mee. Om een lang verhaal héél kort te maken: na de derde school in 5 jaar te hebben uitgeprobeerd (waarvan 2 van de 3 dan ook nog eens 'witte' scholen waren) zijn we vorig jaar naar de Kempen getrokken, weg uit de stad. Ja, dus slechts om één enkele reden, namelijk dat het Vlaamse onderwijs kapot gaat aan zijn eigen succes. En zo kennen we nog heel wat ouders.

Aucun commentaire: