mercredi 10 août 2011

Emeutes de Londres: Moureaux évoque un "risque de contagion"

"Il y prévaut un malaise global qui risque d'arriver dans d'autres pays", pense le bourgmestre de Molenbeek.
Le bourgmestre de Molenbeek, Philippe Moureaux (PS), n'exclut pas des émeutes à Bruxelles dans le sillage de celles de Londres, mais il s'agirait alors d'une "contagion", indique-t-il mercredi dans La Dernière Heure.
La situation sociale n'est pas la même chez nous qu'en Grande-Bretagne, qui a un gouvernement conservateur, poursuit-il. "Il y prévaut un malaise global qui risque d'arriver dans d'autres pays. Sur le long terme, je ne suis pas particulièrement optimiste", explique le bourgmestre molenbeekois, qui avoue s'être inquiété déjà d'un "risque de contagion" au début du printemps, à la suite des révolutions en Afrique du Nord.
Quant aux tensions entre jeunes et policiers dimanche dernier, lors de l'incendie d'une boulangerie industrielle, M. Moureaux affirme que "cela n'a pas pris des proportions importantes". Il estime qu'il n'y avait pas de problèmes lorsque le ramadan se déroulait hors de la période des vacances scolaires. "Désormais les jeunes errent dans les rues. Les groupes perturbateurs passent plus inaperçus."

WAKE-UP CALL
In Londen past een plunderaarster rustig schoenen, seconden nadat de vitrine van een speciaalzaak aan diggelen ging. Even verderop graait een bende de laatste smartphonemodellen in een Vodafonewinkel mee, alvorens een tv-speciaalzaak aan te pakken.

Puur materialisme als drijfveer voor rellen, het laat een bijzonder ongemakkelijk gevoel achter. We zijn wat gewend geraakt aan beelden uit Caïro en Tunis, waar het om vrijheid en mensenrechten ging. De doden en de materiële schade zijn dan bewijs dat revoluties nooit goedkoop zijn. Maar brute hebzucht als drijfveer van een kolkende massa, en dat in het hart van Europa, het is toch even wennen.

De wereldwijde paniek op de financiële markten zal de plunderaars worst wezen, en toch is het een gepast achtergronddecor. Iedereen houdt zijn adem in voor een nieuwe recessie na de klap van 2008. De economische groei is in ons land nog behoorlijk, maar de diagnose is dezelfde in heel het Westen: substantiële economische groei (boven 2 procent) zit er niet snel meer in.

Nochtans heeft onze overheid zo'n groei nodig gehad om een welvaartsstaat uit te bouwen, terwijl we elk onze eigen welvaartssprong mochten maken. Een eigen huis voor de babyboomers, een mooie wagen erbij voor de huidige veertigers, smartphones en goedkope reisjes voor de generatie huidige dertigers. Dat is de droom die marketeers ons decennialang als zoete broodjes verkocht hebben.

En net zoals het westerse staatsapparaat niet meer is aangepast, is het individuele verwachtingspatroon nu niet langer aangepast aan een quasi-nulgroei van de economie.

Daarmee zijn blind geweld, brandstichting en plundering natuurlijk nooit goedgepraat of vergoelijkt. Alleen verklaart het wel de appetijt voor sneakers, BlackBerry's en designerkledij bij het Londense geboefte. De droom die keer op keer aan een nieuwe generatie consumenten verkocht is, komt nu terug als nachtmerrie.

Voor beleidsmakers moet London een dubbele wake-up call zijn. Meer dan ooit is investeren in de jonge generatie noodzakelijk, via het onderwijs en de jeugdwerking. En tegelijk mag er nooit twijfel zijn over wie de straat controleert. Want echt ver hoeven we het allemaal niet te zoeken, Molenbeek ligt niet zo ver van Londen.Wouter Verschelden Hoofdredacteur De morgen

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
L’ETE DES PILLARDS
Les émeutiers de Londres, de Manchester et de Birmingham n’ont qu’un seul objectif : « destroy ! ».
La colère, mais surtout un matérialisme sourd les pousse à se procurer, sans les payer, les produits de consommation de luxe qui leur sont inaccessibles.
Les émeutiers de Tunis, du Caire, de Lybie, de Syrie, se battent pour leurs droits à la liberté et au travail, c’est vraiment tout autre chose.
“Maar brute hebzucht als drijfveer van een kolkende massa, en dat in het hart van Europa, het is toch even wennen.”
Dans une Europe en prise à la panique, parce que menacée de récession et d’une crise monétaire et financière sans précédent, les émeutes de banlieue sont un symptôme d’une autre crise, celle de l’Etat providence qui ne peut fonctionner que dans une économie en croissance. Cette croissance bat de l’aile ; elle est nécessaire à donner chair au rêve européen, calqué sur le rêve américain :” Een eigen huis voor de babyboomers, een mooie wagen erbij voor de huidige veertigers, smartphones en goedkope reisjes voor de generatie huidige dertigers. Dat is de droom die marketeers ons decennialang als zoete broodjes verkocht hebben.” Une belle maison pour les babyboomers, une belle bagnole de surcroît pour les quadras, des smartphones et des low costs pour les plus jeunes.
Quand le système se grippe et que l’Etat-saint-Nicolas ne peut plus offrir des cadeaux matériels à ses assistés, la colère de la jeunesse gronde. « De droom die keer op keer aan een nieuwe generatie consumenten verkocht is, komt nu terug als nachtmerrie.”
Alors le rêve européen se transforme en cauchemar.
De solution il n’y en a qu’une, on le dit ici depuis des années inverstir dans la jeunesse et l’enseignement. “ investeren in de jonge generatie noodzakelijk, via het onderwijs en de jeugdwerking.”
Et contrôler bien sûr la rue et les zones de non droit.
« Molenbeek ligt niet zo ver van Londen”. Moureaux évoque un "risque de contagion"
L’automne sera chaud ; l’hiver risque d’être sibérien.
MG

"This is what happens when people don't have anything, when they have their noses constantly rubbed in stuff they can't afford, and they have no reason ever to believe that they will be able to afford it. Hiller takes up this idea: "Consumer society relies on your ability to participate in it. So what we recognise as a consumer now was born out of shorter hours, higher wages and the availability of credit. If you're dealing with a lot of people who don't have the last two, that contract doesn't work. They seem to be targeting the stores selling goods they would normally consume. So perhaps they're rebelling against the system that denies its bounty to them because they can't afford it."
The type of goods being looted seems peculiarly relevant: if they were going for bare necessities, I think one might incline towards sympathy. I could be wrong, but I don't get the impression that we're looking at people who are hungry. If they were going for more outlandish luxury, hitting Tiffany's and Gucci, they might seem more political, and thereby more respectable. Their achilles heel was in going for things they demonstrably want."
(The Guardian)

Aucun commentaire: