mardi 13 mars 2012

N-VA: Vlaanderen kan kiezen tussen Di Rupo tot 2019 of de confederatie

Bart De Wever en Siegfried Bracke op de partijmeeting vorige zaterdag

IN 2014 MOGEN DE VLAMINGEN KIEZEN: DI RUPO TOT 2019 OF DE CONFEDERATIE.
DE WEVER: 'In 1970 begroef Gaston Eyskens la Belgique à papa. Hij maakte er een federale staat van. Wel, na zes staatshervormingen moeten we vaststellen dat dat niet tot meer efficiëntie heeft geleid. Er blijven te veel overheadkosten, het democratisch deficit werd niet gedicht. In plaats van tot elkaar te komen, zijn de gemeenschappen volledig van elkaar vervreemd. We hebben dus een nieuw Eyskensmoment nodig.'
'Een volgende stap - een confederatie. De verschillende entiteiten moeten volledig fiscaal autonoom worden, en een Finanzausgleich afsluiten, dat in alle transparantie de solidariteit regelt. En verder moeten ze afspreken wat ze vanwege de schaalvoordelen beter nog samen doen. Defensie, bijvoorbeeld. Dat zou je op termijn zelfs beter Europees organiseren.'

IN 2010 SCHERMDEN JULLIE AL MET 'CONFEDERALISME', MAAR TOEN BLEEF HET BEHOORLIJK VAAG.
DE WEVER: 'Dat klopt. Dat allemaal concreter invullen wordt ons grote ideologische project voor 2013. Wat met Brussel, bijvoorbeeld? Dat is een buitengewoon hachelijke kwestie. Tegen 2014 moeten we daarmee klaar zijn. En dan mogen de mensen kiezen. Laten ze Di Rupo en zijn Vlaamse acolieten verder doen tot 2019? Of kiezen ze voor een confederatie? Als het een echt plebisciet wordt, ben ik er vrij zeker van dat die confederatie er komt.'
BRACKE: 'Minister-president Kris Peeters noemt het federale model tot op de draad versleten. Ook andere Vlaamse partijen hebben het confederalisme in hun programma staan.'
ALLEMAAL GOED EN WEL, MAAR ZELFS NA EEN PLEBISCIET ZAL ER MET DE FRANSTALIGEN GEPRAAT MOETEN WORDEN.
DE WEVER: 'De Franstaligen denken dat de Vlamingen sinds 2010 geradicaliseerd zijn. Ik geloof daar geen snars van. De Vlaming is het gewoon hartgrondig beu. De Franstaligen zijn wel geradicaliseerd. Zij weten dat België een aflopend verhaal is. De geesten zijn daar veel rijper dan we denken.'
BRACKE: 'De traditionele partijen zijn nu al verschrompeld. Misschien beseffen ze in 2014 eindelijk dat ze hun confederalistische programma moeten uitvoeren. We starten geen oorlog, hé.'
DAT NIET. MAAR ZULLEN DE 'RIJPE' FRANSTALIGEN DE SOCIALE ZEKERHEID WILLEN SPLITSEN?
BRACKE: 'Het confederalisme schaft die toch niet af? En het is een fictie dat je de sociale zekerheid niet mag splitsen vanwege het schaalvoordeel.'
DE WEVER: 'Bea Cantillon koppelt dat zelfs aan de beschaving. (cynisch) Waarom hebben we dan geen sociale zekerheid op wereldniveau?'
BRACKE: 'Het enige wat je nodig hebt, is kritische massa. Vier of tien miljoen, dat maakt niet uit.'
DE WEVER: 'In het federale België geeft de ene democratie geld aan de andere. De Vlamingen financieren het PS-systeem, maar ze kunnen het niet afschaffen. En de PS verhaalt de kosten van de crisis op de werkenden, want dat zijn toch hun kiezers niet. Solidariteit moet transparant, objectief en doelmatig zijn. Er moeten voorwaarden tegenover staan.'
'Europa ondervindt het tegenwoordig aan den lijve. A propos. Wat was het eerste woord van Elio Di Rupo bij zijn eerste Europese top? “Solidarité!, Hij was nog niet helemaal uit zijn auto gestapt, of daar zei hij het al. Had ik het gsmnummer van Merkel gehad, ik had haar meteen een sms gestuurd: “Achtung!, Als je hem laat doen, maakt hij van heel Europa België.'
UW PUNT IS DAT HET GEMAKKELIJKER IS BELGIË OP TE DOEKEN, DAN HET TE REDDEN?
DE WEVER: 'Ik ga alleszins nooit nog een jaar in een kasteel zitten op zoek naar een staatshervorming.'
WAAROM DEDEN JULLIE HET IN 2010 DAN WÉL? OOK TOEN SCHERMDEN JULLIE AL MET CONFEDERALISME.
Bracke: 'Wellicht pakten we het toen fout aan.'
De Wever: 'We waren er gewoon nog niet klaar voor. Plus: onze monsteroverwinning hadden we een unieke kans om het toch nog eens op de klassieke manier te proberen. Dacht ik. Maar die zesde staatshervorming leverde uiteindelijk het omgekeerde op van de oorspronkelijke doelstellingen. Minder responsabilisering, meer transfers en een complete chaos voor de bevoegdheidsverdelingen. Niemand geraakt er nog wijs uit. 27 samenwerkingsakkoorden zijn er nodig! 27 keer de plantentuin van Meise!'
Dit is maar een deel van een langer interview waarin beide N-VA-kopstukken het ook hebben over de overstap van enkele Vlaams Belangers, over de loslippigheid van De Wever en het 'Torfske' van Bracke deze week. Ook over het gewicht van de voorzitter gaat het heel even: 'Weet u wat een journalist me vandaag vroeg aan de telefoon? Of de stemming rond mijn gewicht niet aan het omslaan was. De stemming! Rond mijn gewicht! Kun je dat nu geloven? Op sociale media schrijven mensen blijkbaar dat ik er te streng uit zie.'

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
SOLIDARITE BIEN ORDONNEE...
Que nous disent les deux pontes de la N-VA?
Que les Flamands financent le sytème PS sans être capable de le supprimer.
Que le PS fait payer le poids de la crise par les travailleurs actifs, ceux qui ne votent pas pour lui.
Que la solidarité exige la transparence et la responsabilité ; qu’elle n’est pas automatique et sans conditions.
Que “Solidarité” est le premier mot qu’à prononcé Di Rupo à l’Europe, à peine descendu de sa voiture officielle.
Que si Bart avait eu le numéro de GSM de Merkel il l’aurait mise engarde: « Si on le laisse faire il fera de l’Europe une grande Belgique. »
Que la sixième réforme de l’Etat a généré l’inverse de ce que voulait la N-VA à savoir: moins de responsabilisation mais plus de transferts et une confusion totale au niveau de la répartition des nouvelles compétences.
Que sur face Book les Flamands trouvent que son régime donne à Bart un air trop sévère.

NIET ALLEEN EUROPA EN MARKTEN
De federale regering heeft de ruim 2 miljard euro gevonden waarnaar ze op zoek was. Ze maakt zich sterk dat ze daarmee Europa en de financiële markten heeft overtuigd van haar budgettaire ijver, zonder de koopkracht aan te tasten. Maar de koopkracht van de mensen is niet het grote probleem. Er staan recordbedragen op spaarboekjes. De mensen hebben geld. Ze geven het alleen niet uit zolang ze er geen vertrouwen in hebben dat ze het zich zullen kunnen blijven permitteren. Ze investeren niet zolang ze niet geloven in een voorspoedige toekomst. Ze willen geen regering die zichzelf voor even rijk rekent, ze willen duurzaam op hun bestuur kunnen rekenen.
(…)Er komen dit jaar nog begrotingscontroles en de volgende jaren zal de overheid armlastig blijven. Juist daarom moet ze investeren in geloofwaardigheid. Dat doet ze niet met eenmalige inkomsten, vervroegde inningen en andere kleine ingrepen, die weinig indruk maken en dus weinig weerstand oproepen.

De koortsigheid waarmee de voorbije weken denksporen zijn gelanceerd en weer afgeschoten, heeft enorme psychologische schade aangericht. Het leek of de overheid op ieder moment het referentiekader voor ondernemen, werken of beleggen willekeurig kon wijzigen, zonder acht te slaan op het totaaleffect daarvan op de economie. De meeste proefballonnetjes zijn afgeschoten, maar de indruk is gewekt dat ze ieder ogenblik weer kunnen worden opgelaten. De basis van het vertrouwen is zwaar aangetast.

Het tevreden stellen van Europa en de financiële markten is noodzakelijk, maar de echte uitdaging ligt in het herwinnen van het vertrouwen van de bevolking. Deze regering heeft bitter weinig tijd om te tonen dat ze het land grondig kan vernieuwen. Daaraan moet ze, ook na deze budgetoefening, nog beginnen. Hard optreden tegen fraudemechanismen is goed. Maar de energie die daarin kruipt, kan beter gaan naar het grondig vereenvoudigen van het belastingsysteem. Het draagvlak daarvoor groeit, ook bij ondernemers. Voor het wegwerken van de achterpoortjes bestaat brede steun.

Tegen 2014 moet deze federale coalitie aantonen dat verder investeren in het Belgische bestuursmodel nog zin heeft. De tijd tikt. Gepriegel over enkele miljoenen hier of daar is daarvoor amper van betekenis.

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
RESTAURER LA CONFIANCE

Aucun commentaire: