jeudi 12 avril 2012

De bittere vruchten van het laksisme




Veiligheid al jaren een probleem voor MIVB

We maken er ons te gemakkelijk vanaf, zegt LUCKAS VANDER TAELEN, als we de moord op de MIVB-supervisor reduceren tot een individuele daad van een man die zijn zelfcontrole verliest en door het lint gaat.
Freddy Thielemans was zoals iedereen zeer geschokt over de moord op de supervisor van de MIVB. De burgemeester van Brussel kon maar niet begrijpen dat een banaal verkeersongeluk zo dramatisch afloopt. Toen twee jaar geleden in het centrum van zijn stad een overval met kalasjnikovs plaatsvond, reageerde hij helemaal anders. Dat is nu eenmaal de grootstad, zei hij toen. Hij verweet vooral de Vlaamse media dat ze, wat volgens hem niet meer was dan ‘een fiatdivers', buiten proportie opbliezen.

Ook nu is de vraag hoe we dit tragisch voorval moeten interpreteren: als een geïsoleerd feit of een symptoom van een diepere malaise. Hoe kan het dat de vriend van een chauffeur die een ongeluk veroorzaakt, het recht in eigen handen neemt en een controleur een dodelijke slag toebrengt?

Ik denk dat we er ons te gemakkelijk van afmaken door dit te reduceren tot een individuele daad van een man die zijn zelfcontrole verliest en door het lint gaat. Asociaal gedrag van een individu is immers vaak een gevolg van het ontbreken van duidelijke morele codes die de maatschappij oplegt en die deel zouden moeten uitmaken van opvoeding en onderwijs.

GEDOOGBELEID

In een stad die demografisch uit haar voegen barst, komt het er nog meer op aan om duidelijke regels op te leggen. Veel Brusselse politieke leiders kijken helaas niet verder dan de grenzen van hun 19 gemeenten en zijn niet klaar voor de uitdagingen van de grootstad die Brussel stilaan wordt. Het gemoedelijke gedoogbeleid dat op de kleine gemeentelijke schaal kon getolereerd worden heeft rampzalige gevolgen voor het grotere kader, het gewest Brussel.

Politieke laksheid leidt tot morele laksheid op individueel vlak. Als de politiek geen duidelijke richtlijnen biedt en een vrije interpretatie van regels toelaat krijgt de burger de indruk dat hijzelf mag bepalen wat mag en niet mag. Gedoogbeleid zorgt ervoor dat regels vervagen en niet meer gerespecteerd worden. Als overtredingen niet altijd bestraft worden, stelt de burger zijn eigen morele code samen. Met alle gevolgen van dien.

Al jaren zijn de problemen met de veiligheid van busbestuurders in Brussel gekend. Berichten over bussen die met stenen bekogeld werden krijgen als ‘fait divers' niet meer dan een paar lijntjes in de krant. Maar vele lijntjes maken een groot artikel, dat je niet meer kan negeren. Maar net daarin excelleren de Brusselse burgemeesters: in de kunst van de negatie.

SAMENZWERING

Die reactie van ontkenning ziet men op vele vlakken: zo worden bedenkingen van bezoekers over hoe vuil de stad er bij ligt steevast als overdreven afgedaan. Vanuit een bizar chauvinisme wordt er niet gekeken naar het voorbeeld van buitenlandse steden die er wel in slagen om proper te blijven. En wordt sluikstorten te vaak oogluikend toegestaan, ook om het plaatselijk kiespubliek toch niet voor het hoofd te stoten.

Vooral de Brusselse PS-burgemeesters lijken een afkeer te hebben van elke repressieve aanpak van wangedrag. Zij zien nog altijd sociaal-economische achterstand als een excuus voor incivisme. Elk pleidooi voor het bijbrengen van individuele responsabilisering wijzen ze af als een perfide neoliberale samenzwering. Die houding werpt nu haar bittere vruchten af: een generatie die in Brussel is opgegroeid en enkel misprijzen heeft voor de zwakke openbare macht en voor wie regels geen inhoud of betekenis heeft. Die snel ‘door het lint' gaat, omdat ze niet geleerd heeft wat eigen verantwoordelijkheid is en niet kan omgaan met maatschappelijke regels.

Vorig jaar zei Philippe Moureaux al dat hij als burgemeester van Molenbeek de situatie in de Kanaalzone niet meer onder controle had. Un aveu terrible, maar zonder enig gevolg tot vandaag...

EÉN STAD

Nu er een dode gevallen is, geeft ook de burgemeester van Brussel in dezelfde wijk zijn onmacht toe. Wordt het niet eindelijk tijd dat de consequenties van dat besef institutioneel worden doorgetrokken? En dat men Brussel als één stad gaat beheren? Problemen houden niet op aan de sacrosancte gemeentegrenzen. De problematische kanaalzone wordt nog steeds beheerd door drie burgemeesters en ligt verspreid over evenveel politiezones.

De Brusselse burgemeesters houden vast aan hun gemeentelijke autonomie en willen hun macht niet verliezen aan het gewest. Daarom minimaliseren zij problemen waarvan ook zij wel weten dat ze enkel op grotere schaal kunnen worden opgelost. En geven ze blijk van een laakbaar laxisme,verweven met nauwelijks verholen electoralisme: de burgemeester van Sint Joost wil zelfs het parkeren op voet- en fietspaden toelaten. Fout- en dubbelparkeren wordt geduld, wie zonder veiligheidsgordel rijdt of telefoneert in de auto, moet zich niet teveel zorgen maken. En door rood licht rijden lijkt soms wel de regel. Alles mag in Brussel! Iedereen doet het toch? Tot een auto botst met een bus en alles uit de hand loopt en iedereen zich plots afvraagt hoe het zo ver is kunnen komen.

COMMENTAIRE DE DIVERCITY

ELECTORALISME!?

Luckas Vander Taelen n'a pas la langue en poche et, on le lui reproche souvent. Il ne pratique guère la langue de bois pour dénoncer les égarements de gamins comettant des incivilités dans son quartier: il habite Forest.
Pour lui, la mort de l'inspecteur-superviseur est la goutte de trop qui fait déborder un vase rempli depuis longtemps. Un mec qui sort de ses gonds? Certes, mais pourquoi tant d'explosion de violence, particulièrement à Bruxelles? Trois bourgmestres MR en profitent pour faire un peu de retape électorale à six mois des élections.
Freddy Thielemans l'a franchement choqué quand il regardait, il y a un an ou deux, les attaques à main armées meurtrières à la kalachnikov comme des incidents anecdotiques, de simples faits divers. Freddy s'était fâché tout rouge contre les médias flamands qui avaient fait leurs choux gras de ces graves incidents.
"Asociaal gedrag van een individu is immers vaak een gevolg van het ontbreken van duidelijke morele codes die de maatschappij oplegt en die deel zouden moeten uitmaken van opvoeding en onderwijs."
Et le sénateur Groen de s'en prendre à l'éducation parentale et aux insuffisances de l'école, éternelle accusée.
Vander Taelen s'en prend désormais aux mandataires locaux, lisez communaux qui selon lui répugneraient à prendre les mesures nécessaires pur enayer la petite criminalité qui se rend coupable de jets de pierres sur les autobus et d'agressions répétées contre les usagers et les agents de la STIB. Ceux-ci expriment en ce moment leur raz le bol de la manière la plus affirmée. Le sénateur écolo est convaincu que rien ne saurait s'entreprendre à l'intérieur des frontières communales. Il est urgent, selon lui, d'agir à l'échelle de la Région et peut-etre même au-delà au niveau métropolitain.
"In een stad die demografisch uit haar voegen barst, komt het er nog meer op aan om duidelijke regels op te leggen. Veel Brusselse politieke leiders kijken helaas niet verder dan de grenzen van hun 19 gemeenten en zijn niet klaar voor de uitdagingen van de grootstad die Brussel stilaan wordt."
Et de dénoncer le laxisme politique: "politieke laksheid leidt tot morele laksheid op individueel vlak. Als de politiek geen duidelijke richtlijnen biedt en een vrije interpretatie van regels toelaat krijgt de burger de indruk dat hijzelf mag bepalen wat mag en niet mag."
Il accuse les bourgmestre bruxellois de négationisme!
"Vooral de Brusselse PS-burgemeesters lijken een afkeer te hebben van elke repressieve aanpak van wangedrag. Zij zien nog altijd sociaal-economische achterstand als een excuus voor incivisme."
Et VdT de plaider pour une responsabilisation individuelle.
Ce laxisme porte des fruits de plus en plus amers: l'attitude d'une génération qui a grandi dans Bruxelles, n'a que mépris pour l'autorité molle et qui par foule les règles à ses pieds.
"de zwakke openbare macht en voor wie regels geen inhoud of betekenis heeft."
Il s'étonne que Philippe Moureaux aie déclaré ne plus contôler la situation à Molenbeek "In Molenbeek is de situatie in de Kanaalzone niet meer onder controle" Un aveu terrible, maar zonder enig gevolg tot vandaag...
Il préconise de régler les problèmes à l'échelle régionale voire même métropolitaine. Mais ce type de raisonnement est dénoncé par les édiles locales électoralistes qui y décèlent une manoeuvre pour donner plus de pouvoir aux élus flamands de Bruxelles.

."De Brusselse burgemeesters houden vast aan hun gemeentelijke autonomie en willen hun macht niet verliezen aan het gewest. Daarom minimaliseren zij problemen waarvan ook zij wel weten dat ze enkel op grotere schaal kunnen worden opgelost."

Aucun commentaire: