jeudi 5 avril 2012

De terroristen van het Sint-Jansplein




ANTWERPEN/MECHELEN - Hassan H., droomde er in januari 2010 op het internet luidop van in zijn eigen stad Antwerpen een aanslag te plegen die meer doden zou maken dan de aanslag in Madrid. Hij vond op het internet zelfs een Saudische extremist bereid om de aanslag te financieren.




De Belgische politie pakte in november 2010 Hassan H. op. Te vroeg eigenlijk, want Hassan H. had nog geen aanslag gepleegd. 'En hij was dat ook niet van plan', zeggen de mensen die hem kennen. 'Hassan is excentriek, een beetje gek ook maar niet gevaarlijk.' Het is het eeuwige dilemma waar de veiligheidsdiensten in terrorismezaken mee kampen. Grijpen ze te laat in dan gebeuren er verschrikkelijke dingen en vallen er doden, grijpen ze te vroeg in, dan lijkt het alsof ze overdrijven en er helemaal niets ging gebeuren.

De discussie op het proces in Mechelen zal ook grotendeels rond die vraag draaien. Is Hassan H. gewoon een gek met een grote mond of was hij echt gevaarlijk?

SALAFISTEN

Het was vrijdag 1 januari 2010, nieuwjaarsdag, toen bij de Brusselse federale politie een alarmerend bericht binnenliep, afkomstig van een Amerikaanse politiedienst. Die politiedienst had twee dagen eerder - op 29 december - op het internet in een privéchatroom van de extremistische organisatie Ansar-al-Mujahideen een schriftelijke conversatie in het Arabisch onderschept tussen twee personen.

De twee gebruikten als nicknames Swat Wazerstan en Abu_Mushab_Afghani. En die laatste bleek te chatten vanuit ons land, meer bepaald vanaf een adres op het Antwerpse Sint-Jansplein. Dat was niet meteen een geruststellende gedachte want op dat adres woonde de beruchte familie H., waarvan vier van de vijf broers bekendstaan als extreme salafisten.

In de chatsessies beschreef Abu_Mushab_ Afghani zichzelf als een man met een lange baard. 'Als ik op de trein zit, loopt iedereen weg uit mijn buurt. Van zodra ze een baard en een Afghaanse tulband zien.'

Abdelgabar H. (32), één van de vier broers, had een baard, dat wisten de speurders. Hem kenden ze. Abdelgabar was prominent aanwezig in de vzw Rissala, die gevestigd is in de lokalen van de radicale moskee Omar in Antwerpen-Noord. Met Rissala organiseerde hij ooit een nachtelijke dropping in Agimont in de Ardennen, die aan de deelnemende jongeren werd voorgesteld als voorbereiding op de jihad.

Maar uiteindelijk bleek dat Abdelgabar niets te maken had met Abu_Mushab_ Afghani. De tweede broer met een baard, Hassan H., bleek wél de goede te zijn. Een beetje vreemd, vonden de speurders. Wie hem kent op en rond het Antwerpse Sint-Jansplein, waar de familie woont, beschrijft hem als 'een eeuwige babbelaar', 'een beetje gek' of zelfs ronduit als een 'halve gare met een lange baard'. Een zonderling ook die door de meeste mensen wordt gemeden.

Maar op het internet was Hassan H. wél iemand. Op het forum van Ansar Al Mujahideen genoot hij zelfs groot respect door de manier waarop hij zijn openlijk verlangen om de martelaarsdood te sterven, etaleerde. Ansar Al Mujahideen is niet zomaar een site. Sympathisanten van de jihad van overal ter wereld vinden er elkaar. Ze kunnen er onder meer de geschriften lezen van vooraanstaande salafistische geleerden. Er staan tonnen extremistische propaganda op de site, naast filmpjes van de strijd in de gebieden waar de Heilige Oorlog gevoerd wordt. De extremisten kunnen er ook handleidingen vinden om bommen te maken.

GUARDIA CIVIL

Regelmatige bezoekers kunnen er met elkaar communiceren in publieke chatrooms zoals 'Minbarr Al Ansar' en - als ze geen pottenkijkers wensen - ook in zogenaamde private rooms.

Toen hij al een tijdje actief was op de site werd Abu_Mushab_Afghani uitgenodigd in een privéchatroom door een zekere Swat Wazerstan, een Palestijn die in Saudi-Arabië woont. En die Swat Wazerstan is, volgens een verslag van de Spaanse Guardia civil dat in het Belgische gerechtelijke dossier zit, een topfiguur bij Ansar Al Mujahideen. Volgens de Guardia civil zorgt Swat Wazerstan via het internet voor de financiering van de terroristische cellen en zorgt hij ook voor fondsen voor strijders die naar 'jihadgebied' vertrekken, onder andere in Afghanistan en Tsjetsjenië.

De Antwerpse speurders moesten even slikken. 'Halve gare' Hassan van het Sint-Jansplein stond dus op het internet in contact met een topfiguur van de organisatie. Een man die bovendien ook nog eens voorstelde om een aanslag met kalasjnikov en handgranaten te financieren 'die meer doden zou veroorzaken dan Madrid'. (Op 11 maart 2004 vielen 191 doden bij een aanslag door moslimextremisten op een aantal treinen in Madrid, red.)

Het gerechtelijk onderzoek draaide maandenlang op volle toeren: gsm's werden afgeluisterd, computers gehackt en de contactpersonen van Hassan H. werden geschaduwd.

Op 1 april 2010 werd Swat Wazerstan gearresteerd in Saudi-Arabië op verdenking van terrorisme. Met de arrestatie viel ook het risico voor een aanslag in ons land meteen weg. Hassan kreeg zijn geld niet en ook zijn instructies vielen weg. Hij was stuurloos en zonder sturing van bovenaf vormde hij al snel geen bedreiging meer.

Hassan was niet blij met het plotse verdwijnen van zijn chatmaatje. 'Ik zie het allemaal niet zitten. Ik zal uiteindelijk hier sterven. Ik vind het jammer dat Swat is weggegaan, anders had ik het gewoon hier gedaan', zei hij op 2 mei 2010 nog in een afgeluisterd telefoongesprek. In dat gesprek beklaagde hij zich erover dat hij er maar niet in slaagde om in Tsjetsjenië of Afghanistan te gaan vechten voor de goede zaak.

SHARIA




Na het verdwijnen van Swat probeerde Hassan H. alles om een netwerk te vinden dat hem ergens naar een land kon brengen waar een Heilige Oorlog werd gevochten. Maar wat hij niet wist, was dat de speurders iedere stap die hij zette, konden volgen. En via de telefoon van Hassan H. kwamen de speurders dan weer op het spoor van een hele groep extremisten die vanuit Antwerpse wilde gaan vechten in Tsjetsjenië. Onder hen ook drie jonge militanten van Sharia4Belgium, Saïd M., Youssef K. en Jamal E.

Vooral Said M. is de laatste maanden zeer actief bij Sharia: hij duikt geregeld op in de Youtubefilmpjes die Sharia4Belgium maakt en hij werd recent ook opgepakt bij één van de acties die Sharia voerde op de Antwerpse Meir. De Tsjetsjeen Isa A., die ze hadden leren kennen in de Bangladeshi-moskee aan de Turnhoutsebaan, wilde hen helpen naar Tsjetsjenië te gaan en daar de Heilige Oorlog te gaan voeren.

Maar in november vorig jaar oordeelde het gerecht dat het genoeg bewijzen tegen de groep had. Hassan H. en twaalf anderen waaronder Isa A. werden bij een grootscheepse operatie aangehouden. De Standaard



COMMENTAIRE DE DIVERCITY


LES INCENDIAIRES SONT PARMI NOUS


« Is Hassan H. gewoon een gek met een grote mond of was hij echt gevaarlijk?”

Se demander ce qu’on peut attendre de gens pareils.

Pourquoi cette question ? Relisons plutôt Biedermann et les Incendiaires de Max Frisch.
« Je considérerais ma tâche de dramaturge comme pleinement accomplie si l’une de mes pièces parvenait à poser la question de telle manière que les spectateurs n’arrivent plus désormais à vivre sans trouver la réponse – leur réponse, leur propre réponse, qui ne peut être trouvée que dans la vie même. » Max Frisch Journal (1946-1949)

EXTRAIT DU JOURNAL DE MAX FRISCH


« Un beau matin, un homme, un inconnu, entre chez toi, tu ne peux pas faire autrement, tu lui offres un potage et du pain. Car l’injustice que, selon son récit, il a subie est indéniable, et tu n’aimerais pas qu’il se venge sur toi. Et, un jour, cette injustice sera vengée, dit l’homme, voilà qui ne fait pas de doute. En tout cas, tu ne peux pas le renvoyer, tu lui donnes du potage et du pain, je le répète, et même plus que cela, tu lui donnes raison. D’abord par ton seul silence, puis en faisant signe de la tête, enfin en paroles. Tu es d’accord avec lui, car, ne l’étais-tu pas, il te faudrait pour ainsi dire avouer que, toi-même, tu commets une injustice, ce qui t’amènerait peut-être à avoir peur de lui. Mais tu ne veux pas avoir peur. Tu ne veux pas non plus changer quoi que ce soit à ton injustice, car cela aurait trop de conséquences. Tu veux la tranquillité et la paix, et basta ! Tu tiens à avoir l’impression d’être un homme bon et correct, et ainsi tu ne peux pas faire autrement que de lui offrir aussi un lit, puisque le sien, comme tu viens de l’apprendre, il l’a perdu par une injustice. »

Extrait de Max Frisch, Journal, (1946 - 1948) , P : 212-217 de l’édition en français
Court texte extrait du journal que Max Frisch tient en 1948. Il donne la première préfiguration de Biedermann et les incendiaires que l’auteur publiera dix ans plus tard…

Propos de François Rancillac, metteur en scène

Par peur et par lâcheté, un bon citoyen laisse s’installer chez lui des incendiaires…
On sonne chez Mr Biedermann. Qui peut bien déranger sa tranquillité bourgeoise, satisfaite et replète ?! Est-ce son associé qui vient encore se plaindre d’avoir été licencié sans raison ? Qu’il aille se faire pendre !!! Ou un mendiant ? Pas le temps ! Qu’on laisse Mr Biedermann à son fauteuil et à son journal du soir : tiens, de nouveau des incendies criminels en ville !
Bon Dieu, mais que fait la police ?! Il faut les fusiller, ces salopards !!!! Mais… mais qui est cet homme aux allures de lutteur de foire qui vient de s’asseoir face à lui et le regarde tout sourire ? Pourquoi la bonne l’a-t-elle laissé entrer ?… Mais non, bien sûr, Mr Biedermann ne le mettra pas dehors, Mr Biedermann a bon coeur et va même lui donner un peu à manger et puis il partira, d’accord ?… Dormir aussi ? C’est que… Oui, il y a le grenier, mais… Bon, mais seulement pour une nuit, ok ?…
Et voilà comment, par peur et par aveuglement, le citoyen Biedermann va laisser s’installer chez lui le "Mal" en la personne de deux gugusses évidemment incendiaires, leur offrant le gîte et le couvert, et même des allumettes !… collaborant ainsi à sa propre ruine.
Ecrite en 1958 par le plus grand dramaturge suisse allemanique du XXe siècle, cette "pièce didactique sans doctrine" burlesque et décapante à souhait n’a (hélas !) pas pris une ride : car, comme le dit le choeur des pompiers qui hante la pièce : on a beau faire, la connerie reste à jamais inextinguible !

François Rancillac


BIEDERMANN ET LES INCENDIAIRES


Comment, par peur et aveuglement, un bourgeois débonnaire laisse entrer le loup dans la bergerie… Une comédie satirique écrite en 1958 qui n’a pas pris une ride.


Monsieur Biedermann est un bon citoyen. Un patron tranquille qui apprécie peu que des incendies criminels ravagent la ville. Et encore moins qu’on frappe à sa porte alors qu’il lit son journal. Mais ce drôle de bonhomme qui se présente à lui, victime d’une injustice dit-il, il ne peut le mettre dehors. Car Monsieur Biedermann a du cœur, parfois, et il veut surtout avoir la paix. Alors il lui donne à manger, puis un lit, et il accueille aussi son acolyte qui le rejoint bientôt. Et voilà comment, par peur et aveuglement, un bourgeois débonnaire laisse entrer le loup dans la bergerie… Avec cette comédie satirique écrite en 1958, Max Frisch montrait comment le conformisme, les mécanismes de répression et le désir de compromis peuvent mener à l’anéantissement d’un individu et de toute une société. « Elle n’a (hélas !) pas pris une ride, note le metteur en scène François Rancillac. Car comme le dit le chœur des pompiers qui hante la pièce, on a beau faire, la connerie reste à jamais inextinguible ! »
















Aucun commentaire: