vendredi 18 mai 2012

Duitse topeconoom: "Griekenland moet uit euro"



Bewerkt door: Annelies De Becker



Griekenland moet zo snel mogelijk uit de eurozone en de drachme invoeren. Alleen dan kan het land zijn lonen en prijzen sterk genoeg verlagen en de massawerkloosheid aanpakken. Dat heeft de Duitse topeconoom Hans-Werner Sinn gezegd in een interview met de krant Rheinische Post.
 De regering moet 's nachts de wisselkoers vaststellen en dan 's morgens alle rekeningen in drachmes omzetten. Dat zou een relatief eenvoudige handeling zijn












Hans-Werner Sinn

Volgens Sinn moet Griekenland uit eigen belang uit de euro treden omdat het land in de eurozone nooit concurrerend genoeg kan worden om de economische crisis te bestrijden. "Binnen de eurozone zouden de Grieken de lonen en prijzen met dertig tot veertig procent moeten verlagen om weer concurrerend te worden. Maar dat kunnen ze niet doen omdat het land dan aan de rand van de burgeroorlog komt te staan.''

Gegijzelde bevolking
De directeur van het toonaangevende Duitse onderzoeksinstituut Ifo stelt dat de Grieken in de euro willen blijven omdat ze dan verdere financiële steun kunnen verwachten. Dat geldt vooral ook voor de crediteuren zoals bedrijven, banken en fondsen, aldus Sinn. "Zij rekenen erop dat ze door de belastingbetaler worden gered als Griekenland in de euro blijft. De Griekse bevolking wordt feitelijk door de schuldeisers gegijzeld omdat zij de gevolgen in de vorm van massawerkloosheid moet dragen.''

Volgens de topeconoom is een terugkeer naar de drachme een vrij eenvoudige operatie. "De regering moet 's nachts de wisselkoers vaststellen en dan 's morgens alle rekeningen in drachmes omzetten. Dat zou een relatief eenvoudige handeling zijn. In vergelijkbare gevallen werd na een afwaardering de concurrentiekracht van een land weer snel hersteld. Het vermogen van rijke Grieken komt pas terug na de omwisseling. Jonge mensen kunnen weer werk vinden.''

Biljoen euro verlies
Sinn vreest dat de kosten van een redding van de eurozone gigantisch kunnen oplopen als de crisis verder verspreidt. Het geld om Griekenland te redden, was maar een fractie in vergelijking met de kosten die bij een grotere crisis gemaakt zullen moeten worden, aldus de topeconoom.

"Om de euro te redden, hebben we een enorm risico genomen. Als Italië, Griekenland, Spanje, Portugal en Ierland omvallen, gaan we voor meer dan 600 miljard euro het schip in. Als de euro verder instort, kan daar nog 300 miljard euro aan extra verliezen bijkomen. In totaal kan bijna een biljoen euro weg zijn.''



CRISIS JAAGT ZUID-EUROPEANEN NAAR DUITSLAND

 

© afp.

De voortslepende crisis in eigen land heeft een flink aantal Grieken en Spanjaarden ertoe aangezet te emigreren naar Duitsland, de economische grootmacht van de eurozone. Dat blijkt uit vandaag gepubliceerde voorlopige cijfers van het Duitse statistiekbureau.

Duitsland verwelkomde vorig jaar 24.000 Grieken, een toename van 90 procent ten opzichte van 2010. Het aantal Spanjaarden dat zich in Duitsland vestigde, steeg met 52 procent tot 21.000.

In totaal emigreerden 958.000 mensen naar Duitsland, terwijl 679.000 juist het land verlieten. Volgens het statistiekbureau heeft de immigratie daarmee het hoogste niveau bereikt sinds 1996.

IEDEREEN NAAR DE EXIT

·    

·        De Grieken uit de eurozone drijven zou neerkomen op een van de grootste blunders uit de geschiedenis van de Europese Unie

De exit van Griekenland uit de eurozone wordt steeds meer als een noodzakelijke optie naar voor geschoven. "Als de Grieken zich niet aan de beloofde besparingen houden", zo gaat de redenering, "dan zetten ze zichzelf buitenspel en hebben ze geen recht meer op extra leningen." "Wie de regels van de club overtreedt, moet zijn lidmaatschap maar opzeggen", verkondigde Europees Commissievoorzitter Barroso onlangs.

Met uitspraken als deze proberen sommige profeten de Grexit als een onvermijdelijk en verstandig scenario te verkopen. De keuze van het minste kwaad.

Dat dit soort argumenten aan populariteit wint, is verwonderlijk. Want wie naar de gevolgen en de risico's van de exit kijkt, kan maar tot één conclusie komen: dit is een rampscenario. Niet enkel voor de Grieken maar voor elke Europeaan.

De invoering van de oude drachme zal vrijwel onmiddellijk tot een zware devaluatie leiden en ook tot hoge inflatie. Banken, bedrijven, kleine handelszaken gaan failliet en de meeste experts houden in dat geval rekening met een situatie waarbij zelfs levensnoodzakelijke goederen en diensten als medicijnen en olie niet meer betaalbaar zijn. Langdurige politieke en sociale instabiliteit worden dan steeds waarschijnlijker. De kans is ook groot dat de Griekse koorts zal overslaan naar Italië en Spanje, waardoor het gewicht en de fall-out van deze crisis in enkele weken tijd zal vertienvoudigen.

Voor alle duidelijkheid: zulke doemscenario's komen niet van een of andere rondzwervende indignado, maar worden verkondigd door de meest vooraanstaande economische experts en toplui van internationale banken. Zelfs het IMF en de Wereldbank, die in sommige media onterecht worden voorgesteld als de voorhoedespelers van de exit, waarschuwen voor een economische nachtmerrie. IMF-baas Christine Lagarde omschrijft de Grexit als "extreem duur en zeer risicovol". Wereldbankbaas Robert Zoellick waarschuwt voor een economische meltdown van Spanje en Griekenland.

De Grieken uit de eurozone drijven zou neerkomen op een van de grootste blunders uit de geschiedenis van de Europese Unie. Niet enkel omdat onze leiders op die manier de Grieken aan hun lot overlaten en de Europese solidariteitsgedachte zouden vernietigen. Maar ook omdat de Grexit helemáál geen verstandig noodscenario is dat de schade voor de rest van Europa kan beperken. Eerder een domme vorm van economische zelfmoord.

Koen Vidal
Chef Buitenland (De Morgen)

Men probeert de Grieken bang te maken , meer niet.



De rotte appel griekenland moet er uit. Het is een kleine economie, dus best doenbaar. Voor het de rest van Europa aantast. Wat een afgang voor de frauderende Grieken tegenover hun machtige buurstaat Turkije.



Als morgen DiRupo ons land in de afgrond heeft gebracht, zullen de Grieken en andere Europeanen dan solidair zijn met ons? Of moeten we dat probleem in België zelf oplossen bij de volgende verkiezing.


Zonder solidariteit is niets te redden. Zonder solidariteit is Vlaanderen niet te redden, al het gespaarde geld zal nog niets waard zijn. Komaan dit is toch geen verassing. Dat zag ik al 4 jaar geeden aankomen. Ik heb hier telkenmale verwittigd. Luie Grieken? Misschien wel, maar de prijs van de grexit is zo hoog dat we misschien een beetje minder hebzuchtig moeten zijn. Dit kost ons onze welvaart en op de kop een oorlog. Beware ons.

Beledigend? Ongepast? Meld het ons.

COMMENTAIRE DE DIVERCITY

SOLIDARITE?

So, you think reason guides your politics? Think again

·      

Are you for growth or austerity? Do you sympathise with the Greeks, or regard them as getting what they deserve? If you disagree with something you read, do you ever change your mind, or do you shout rubbish and chuck it in the bin? Since the days of Socrates, civilisation has honed the art of reason to resolve conflict and deliver harmony. Yet people of like background and education can disagree about everything. Why?

I sometimes wonder that I write for the Guardian when what I say seems to anger so many readers. Most people buy a newspaper not to be prised from their settled opinion but to find it confirmed and comforted. They would not be dragged from it by wild horses, let alone the old nag of reason. A newspaper is their tribal notice board, their badge, their identity.

Nor is that all. Tribes of left and right tend to buy the shop. They take their politics table d'hôte, not à la carte. Those on the left are for more public spending, higher taxes, no war and a tolerance of scroungers, those on the right the exact reverse. Once they have opted for Labour or Conservative (or the obscure freemasonry of liberal democracy), they surrender their political virginity to the party line, lie back and enjoy it – usually for life.



(...)Psychologists now believe that we owe our political views not to any argued programme, but to some gene pool or acquired tribal loyalty, parental, territorial, educational or occupational. It is part nature, part nurture. Loyalty to a profession can be as fanatical as to a family: most lawyers, doctors, soldiers and scientists in my experience believe their profession can do no wrong (unlike, of course, journalists).



(...)To many foreigners, America seems a land divided between hysterias, driven apart by round-the-clock news and opinion, in which information inflames rather than calms preconceived opinion.

Studies suggest these political divergences may lie far deeper than we think, in our neurological pathways. (...)In some American cities, the sociologist Bill Bishop has noted  that polarisation is producing a "political ethnic cleansing" as people find they cannot live near others of different views. If political attitudes are becoming that neurotic, it is doubly tragic that people live apart. A cartoon shows a divorcing father explaining to his child, "It is because I want what is best for the country and your mother doesn't."(...)"Why can't we all just get along?" The answer is we can't. The best we can do is not murder each other in the process. (Simon Jenkins the Guardian)



COMMENTAIRE DE DIVERCITY

UNE NOUVELLE AFFAIRE DREYFUS?



Pour ou contre le maintien de la Grèce au sein de l'eurozone?

Tout se passe comme du temps de l'affaire Dreyfus on est pour ou on est contre et l'irrationnel joue ici un rôle au moins aussi important que le rationnel.

On attend un nouveau Zola hurlant J'ACCUSE, en capitales d'imprimerie, à la une du Monde, Du Guardian, du Spiegel ou de Libération.

Mais rien ne vient. les prophètes se taisent dans toutes les langues.

Et pourtant, il ne faut pas être Mikis Theodorakis pour prendre conscience que les souffrances du peuple grec sont en train de devenirs intolérables. Il ne faut pas être chroniqueur au Morgen pour se rendre compte que la N-VA de de Wever est dans le camp de ceux qui sont prêts à lâcher la Grèce comme ils sont prêts à lâcher la Wallonie. Le premier économiste allemand ne dit pas autre chose, Merkel et son ministre des finances semblent pourtant vouloir revoir leur copie depuis la débâcle électorale en Rhénanie Westphalie et surtout la "visité éclair" du président français qui fit l'effet d'un "coup de tonnerre" dans le ciel sombre européen.

Rien n'est joué encore! Il faut aider la Grèce et payer notre solidarité au prix d'une perte de prospérité.

Si on ne le fait pas, la Grèce connaîtra le sort de l'Allemagne après le Traité de Versailles de 1919: de la République de Weimar au IIIème Reich.

Dans cette guerre économique qui fait rage il nous faut choisir nos ennemis et nos alliés.

L'Europe, si elle se fait, et elle doit se faire, maintenant n'a de sens que dans un élan de solidarité entre les haves et les have not. A défaut, nous deviendrons rapidement tous des have been!

MG








Aucun commentaire: