lundi 11 juin 2012

Un pique-nique de 2.000 personnes bloque le boulevard Anspach




Environ 2.000 personnes ont participé à « Pic Nic The Streets », un pique-nique de protestation qui s’est tenu dimanche sur le boulevard Anspach.

©Sylvain Piraux – Le Soir

L’initiative venait du philosophe bruxellois Philippe Van Parijs, professeur aux universités de Louvain et d’Oxford. Son objectif était d’appeler les Bruxellois à un acte civique de « désobéissance » afin de se réapproprier l’espace public, le temps d’un événement convivial.

Quelque 3.500 personnes avaient annoncé via Facebook qu’elles viendraient à ce « Pic Nic The Streets » mais, selon les estimations de la police, ce sont finalement 2.000 participants qui ont pris d’assaut cette importante artère de la capitale pour un pique-nique qui s’est déroulé sans incident.

« Avec le retour des beaux jours, que penseriez-vous par exemple d’un pique-nique chaque dimanche à midi sur toute la largeur du boulevard Anspach entre la Bourse et la place De Brouckère ? Il suffira d’expliquer poliment aux automobilistes que pour une fois ce n’est pas à eux d’y imposer leur loi », avait suggéré Philippe Van Parijs sur la page de l’événement. Le philosophe pointait notamment l’absence de plans concrets pour les piétons et les cyclistes dans la politique de mobilité à Bruxelles et revendiquait une « ville plus vivable ».


COMMENTAIRE DE DIVERCITY

A STEP IN THE RIGHT DIRECTION

Mieux qu'un plan de mobilité, voici un plan de mobilisation des citoyens.

La prochaine fois ils seront 20.000, ensuite 200.000.

Il faut le vouloir et participer à ces opérations.

Un immense coup de chapeau à Van Parijs.

On lira avec un vif intérêt les commentaires des lecteurs de Brussel Deze Week.

Il est bien certain que le coup de maître de Van Parijs est de nature à faire réfléchir les Bruxellois et le monde politique à six mois des élections communales;

Songeons au tabagisme dans les cafés.  Il a soulevé une levée de boucliers mais a fini par s'imposer comme une évidence et une nécessité.

Parions que ce sera pareil pour l'élimination de la bagnole du centre de Bruxelles.

J'ai passé une petite heure en terrasse au Sablon samedi après midi.

Franchement, le spectacle des voitures qui défilent non stop et la vue imprenable sur le parking automobile ne sont guère ragoûtants

Je me suis pris à rêver d'un Sablon sans voiture, d'une avenue Bertrand pour piétons, d'une avenue de Tervuren, Louise  libérées du trafic. Vivent les dimanches sans voiture et tous les jours de la semaine sans trop d'autos, car il faut songer au trafic d'urgence et aux déplacements professionnels des médecins, l'acheminement des pharmaciens mais aussi commerces de proximité bref, cela demande une étude  minutieuse et à grande échelle.

La voiture est la vache à lait de l'Etat mais aussi la colonne vertébrale du système économique dans lequel nous (sur) vivons.e que Ce que Gand a su faire, Bruxelles doit pouvoir le réussir également.

 MG

ONLEEFBARE STAD? PHILIPPE VAN PARIJS ROEPT OP TOT ONGEHOORZAAMHEID



© Brussel Deze Week

Filosoof en Brusselaar Philippe Van Parijs is het zat: te veel auto’s die de openbare ruimte inpalmen en mensen het plezier in de stad ontnemen. Tijd voor actie! Hij roept u allen op voor een burgerlijk ongehoorzame reuzenpicknick, elke zondag, pal op de Anspachlaan. Wie vergezelt hem?

Auto's op de Grote Markt waren vijftig jaar geleden de normaalste zaak van de wereld. (© archief BDW)

Aan het woord: Philippe Van Parijs

Boos, woedend zelfs kan ik worden als ik aan mijn stad denk. Zeker wanneer ik zie hoe andere steden, in België en in het buitenland, er wél in slagen hun openbare ruimte onder handen te nemen. Ze leggen de centrale plekken in de stad opnieuw aan, zorgen ervoor dat het aangenaam is om er te flaneren, om elkaar te ontmoeten. Je kunt er de frisse lucht opsnuiven op een bank of op een terrasje. In vergelijking met andere steden doet Brussel het op dit vlak bedroevend slecht. En al is er een lichte vooruitgang, hij is te bescheiden en loopt tergend traag.

De roep naar kwaliteitsvolle openbare ruimte in de stad is helemaal geen luxe. Het is veel meer dan een kortstondige gril. We moeten onze kinderen en kleinkinderen kunnen zeggen: “Jullie zullen minder moeten consumeren dan wij, en toch zullen jullie een beter leven hebben dan wij.” Om dit geloofwaardig te maken is een ingrijpende heraanleg van de openbare ruimte in onze steden onontbeerlijk.

De toekomst van onze planeet kan alleen verzekerd worden als de inwoners van het ‘Noorden’ veel minder natuurlijke hulpbronnen verbruiken dan ze vandaag doen, wat alleen te bereiken is door in de steden dichter bij elkaar te wonen. Dat zal de prijzen van stedelijke woningen beslist de hoogte in jagen, en bijgevolg de gemiddelde grootte van die woningen doen krimpen. Bij gebrek aan privéruimte zal een aangename en veilige openbare ruimte steeds belangrijker worden voor een evenwichtig leven voor ieder van ons. Die is nodig om te beletten dat bij veel jongeren de stoppen doorslaan in veel te benepen flats of op veel te enge trottoirs. Om te beletten dat senioren kapotgaan van eenzaamheid. Om een serene ontmoeting te vergemakkelijken tussen de steeds meer verschillende onder­delen van onze stedelijke bevolkingen, in plaats van die zich te laten opsluiten in hun getto’s.

AUTO’S
Net als andere steden kan Brussel alleen grote stappen voorwaarts maken door uitgestrekte ruimtes vrij te maken van autoverkeer en parkeren. Dat kan permanent zijn, of alleen op bepaalde uren van elke dag of van de week.

Het is een feit dat auto’s voetgangers en fietsers doden, niet alleen door er af en toe een van de weg te maaien, maar vooral door de viezigheid die ze als een sluipend gif in onze longen jagen. Bovendien ontnemen de auto’s de inwoners het plezier aan de stad: ze domineren de openbare ruimte, helpen het landschap naar de bliksem en kwellen de oren met hun lawaai.

Met de auto rondrijden in een stadscentrum mag niet langer de regel zijn. Het moet een uitzondering worden waarvoor een bijzondere reden gegeven moet kunnen worden: het transport van zware spullen bijvoorbeeld, of van mensen die slecht ter been zijn.

Net als andere steden kent Brussel een aantal dromen en plannen die de goede richting uit gaan. Maar het is nu echt tijd om sneller en krachtiger vooruit te gaan, vooral in de hoofdstad van een ontredderd Europa die, meer nog dan gelijk welke andere stad, het voorbeeld moet geven.

Als de overheden niet mee willen stappen in dit verhaal, dan moeten de Brusselse burgers zelf de zaak in handen nemen. Ze hébben dat ooit gedaan. Op 7 mei 1971 lanceerde het Engelstalige tijdschrift The Bulletin een petitie voor een autovrije Grote Markt, ‘the world’s most beautiful car park’. Die petitie was ondertekend door tal van Brusselaars, onder wie Jacques Brel. Het stadsbestuur gaf geen krimp. The Bulletin organiseerde toen een ‘sit-down protest’ in de vorm van een picnic. Auto’s konden de Grote Markt niet meer op. Enkele maanden later heeft burgemeester Cooremans dan toch toegegeven. Is er iemand die daar vandaag nog over klaagt?

Voilà, dat is een mooi precedent. Het zou van lafheid getuigen om dat evenement niet te herhalen – op een bescheiden manier, om te beginnen. Waarom niet, nu het mooi weer wordt, een picknick elke zondagmiddag over de hele breedte van de Anspachlaan tussen de Beurs en het De Brouckèreplein? Het zal volstaan om beleefd aan de automobilisten uit te leggen dat het voor één keer niet aan hen is om de wet op te leggen. Een vleugje burgerlijke ongehoorzaamheid is meer dan gewettigd als antwoord op deze onverantwoorde lethargie.

Brussel bruist van de muzikanten en talentvolle acteurs die de actie kunnen opvrolijken, zelfs bij druilerig weer. Ze kunnen er veel méér van maken dan een simpele picknick of passeggiata. En om dit allemaal te organiseren, vindt men vast beter dan een oude filosoof: enkele Twitter-virtuozen of Facebook-adepten, of – waarom niet? – een handvol flashmob-pioniers. Ik zal er in ieder geval bij zijn. Slechts één keer in mijn leven ben ik in de gevangenis beland. Als het moet, ga ik met veel plezier nog eens een keer. Voor de goede zaak. Wie is bereid om mij te vergezellen?

door Philippe Van Parijs

Philippe Van Parijs is Brusselaar en hoogleraar aan de universiteiten van Louvain-la-Neuve (Hoover-leerstoel voor economische en sociale ethiek) en van Oxford (Rechtsfaculteit)

"Auto's in de stad is sowieso een achterhoedegevecht. Net zoals roken in het restaurant of op de trein. Amper enkele jaren na het verbod kunnen we ons al niet meer voorstellen hoe we zoiets vies zolang getolereerd hebben. Niet alleen zijn auto's in de stad gevaarlijk, lawaaierig en vervuilend, ze nemen ook nog eens alle bruikbare plaats in, en ze zijn bovendien ook heel onesthetisch. Wie van de stad en haar architectuur en perspectieven wil genieten, moet in het midden van de straat kunnen lopen."

"Volledig akkoord, lijkt me prachtig om daar een groot plein te zetten bvb. met bomen en stoeltjes... Fantastisch. Maaaarrrrr ik versta dat enorme anti-auto gevoel niet. Binnen 10-20 jaar zijn alle auto's misschien zefls op zon / windenergie ? wie weet. Velen hebben de wagen nodig... Er zijn mensen die jobs hebben waarbij ze vaak dossiers moeten meezeulen, mensen die standby zijn 24/24 etc. DUS sla de 2 niet door mekaar. Heb je een probleem met de mobiliteit in Brussel of een probleem met auto's ??? Want dat vind ik maar wat hippiegelul en ook compleet irrealistisch.
In elk geval, gans het stuk rond de beurs volledig autovrij en vervangen door een park met bomen en stoeltjes lijkt me fantastisch! Ik wens jullie veel succes!"

"Allemaal goed en wel. Maar dan wel performant openbaar vervoer. Ook in de daluren, weekend en 's nachts."

"Cambio is eeen perfect middel om tot minder auto's in de stad te komen; ieder zijn individuele automobiel zorgt voor dichtslibbing. Cambio zet aan tot rationeel autogebruik: je denkt twee keer na alvorens de wagen in te stappen. Hij staat niet continu voor de deur geparkeerd, je gebruikt hem dus enkel als alternatieven (fiets/ openbaar vervoer/ carepooling) moeilijk zijn. Er wordt slechts één parkeerplaats gebruikt voor een voertuig die door enorm grote groep gebruikert wordt. U haalt zélf een aantal zwakheden van het OV aan, daar is cambio toch een perfect antwoord op."

"Wijzelf zijn een Gents gezin (met 2 jonge kinderen) en gebruiken met enige regelmaat cambio. De meeste verplaatsingen gebeuren echter met de (bak)fiets. Ook eten we overwegend vegetarisch en staat er in onze tuin een wilgenhut en een bijenhotel. U noemt mij, eerder denegrerend, een hippie. Ik noem mezelf een rationeel ecologisch denkend wezen, die afwegingen maakt die mijn eigenbelang overstijgen: leefbaarheid, ecologische voetafdruk, lange termijnvisie zijn daaerbij belangrijke punten. Als u dat hippie-denken vindt, zegt dat meer over u dan over mij; ik bedoel dat dat net de speerpunten zouden moeten zijn van waar we naartoe willen. In dit geval: minder auto's in de stad, minder uitstoot in de stad, beter openbaar vervoer, aangevuld met gedeelde auto's, meer groen- en speelruimte.
Ik denk daarbij aan voorbeelden uit oa de door jou aangehaalde steden: zowel in Parijs als in Amsterdam wordt je aangemoedigd om buiten de stad te parkeren (altijd plaats, relatief goedkoop) en van daaruit het openbaar vervoer te gebruiken. Iets wat hier in België maar niet doordringt (in Gent zijn er enkele probeersels, maar tegelijkertijd blijft men in de binnenstad zelf ondergrondse parkings bijbouwen, waardoor de druk niet echt zichtbaar daalt).
Ik beweer ook NIET dat ALLE auto's uit de stad geweerd dienen te worden, maar het dient wel te worden ontraden, het mag en kan geen evidentie blijven!

"Ik kan dit opiniestuk alleen maar compleet toejuichen. Laten we nu echt definitief het VDB-dogma achter ons laten, dat een stad geen stad is als er niet minstens 3 snelwegen tot op de grote markt eindigen. Gedaan ermee! Geef de stad aan de bewoners en niet aan de wagens."





Aucun commentaire: