lundi 23 juillet 2012

Jurgen Ceder (N-VA) se retire des élections communales




Jurgen Ceder n'est plus candidat sur la liste N-VA à Dilbeek. L'ancien membre du Vlaams Belang veut éviter que sa présence sur la liste soit utilisée comme arme pour causer des dégâts à la N-VA. (Le Soir)

Jurgen Ceder avait tourné le dos au Vlaams Belang l'an dernier, mécontent de la façon de gérer le parti. Il avait rejoint la N-VA début juillet, provoquant un tollé, notamment après que des accusations de violences furent remontées à la surface.

Le sénateur Jurgen Ceder avait déposé plainte pour calomnie et diffamation contre le quotidien De Morgen et le professeur Paul Van de Meerssche.

Le professeur avait déclaré dans De Morgen qu'il avait vu comment Jurgen Ceder, lorsqu'il était encore président de la NSV en 1984, avait fracassé la jambe d'un étudiant pendant un raid de la Stuc, un cercle culturel progressiste. Jurgen Ceder a été acquitté par le tribunal pénal pour ces faits.

L'homme reste cependant membre de la N-VA. Bart De Wever, le président de la N-VA, regrette mais accepte sa décision. Sur le site de la N-VA, dans une lettre ouverte, Jurgen Ceder explique qu'il a pris seul sa décision et qu'il a même dû demander plusieurs fois à son parti la possibilité de se retirer.

VAN N-VA NAAR N-VB

Kaduke criteria om iets goed te praten

Joris Snaet

De voorzitter van de N-VA mag dan vinden dat Jurgen Ceder als een ‘bekeerling' in zijn partij welkom is, het recente palmares van de man in de Senaat zegt toch iets anders. MARC SPRUYT vindt dat de N-VA niet alleen de symboliek van zo'n overstap onderschat, maar ook de indruk wekt dat de afstand tot Vlaams Belang verkleint.

Zoals veel progressieven ben ik nooit een grote fan geweest van de N-VA, maar wist ik de partij wel te appreciëren om het democratische tegengewicht dat ze bood tegenover het extreem-rechtse Vlaams Belang (VB). Die waardering heeft nu plaatsgemaakt voor afgrijzen en ongeloof. Ik voel mij bedrogen door de N-VA. Niet alleen vanwege het enthousiasme waarmee VB-kopstukken worden binnengehaald. Maar ook wegens de kaduke argumenten waarmee de N-VA dit tracht te banaliseren.

Twee argumenten hanteert de N-VA om de overstap van VB'ers goed te praten.

HOEZO, EEN KLEINE GROEP?

Eerste argument: het gaat maar om een kleine groep, veel impact op de partijlijn zal die dus niet hebben. Slechts een 40-tal mensen op een totaal van 34.000 leden, luidt het.

Die vergelijkingsbasis klopt niet. Die 40, dat zijn actieve mandatarissen, verkozen als gemeenteraadslid of parlementslid op een VB-lijst. Het aantal gewone partijleden dat van het VB de overstap maakte naar de N-VA is ongetwijfeld vele malen groter. Hoeveel juist, dat weet niemand, maar het fors dalende ledental van het VB is een indicatie dat het mogelijk om honderden gaat.

Bovendien gaat het niet alleen om de kwantiteit, maar ook om de kwaliteit.

De N-VA vindt er geen graten in om zetelende mandatarissen in te lijven. Mensen die Vlaams Belang weliswaar de rug hebben toegekeerd, maar verkozen zijn op basis van het ranzige VB-programma.

HOEZO, EEN STRENGE SELECTIE?

Tweede argument: deze mensen zijn gescreend, niet iedereen komt er zo maar in. Welke selectiecriteria hanteert de N-VA eigenlijk? Nog steeds hebben we er het raden naar. Openheid hierover ontbreekt totaal bij de N-VA. Daarmee voedt de partij het wantrouwen tegen zichzelf.

Voortgaande op wie er wel tot de partij wordt toegelaten lijken volgende criteria van geen tel te zijn:

-Jarenlang behoord hebben tot de hoogste VB-partijtop? Geen probleem.

-Meegeschreven hebben aan het racistische 70-puntenplan? Geen probleem.

-Mee verantwoordelijk zijn geweest voor de veroordeling wegens racisme? Geen probleem.

-Betrokken zijn geweest bij geweldplegingen tijdens je studententijd? Geen probleem.

Dat is dus bedenkelijk, en de vraag rijst waarom de N-VA hierin geen klaarheid schept. Zelfs het eigen partijprogramma kennen blijkt geen criterium te zijn, want Ceder gaf in een interview zelf toe dat hij er nog fors op moet blokken.

CEDER IS EEN SYMBOOL

Waarom moest de N-VA Ceder per se aan boord hijsen? Welke meerwaarde biedt een man wiens imago minstens even aangebrand is als dat van Filip Dewinter? En als Ceder welkom is, waarom Frank Vanhecke dan niet, wiens openlijke adoratie voor de N-VA inmiddels een gradatie bereikt waar je ongemakkelijk van wordt. Of klopt het gerucht dat de N-VA Ceder pas na zeer lang aarzelen heeft toegelaten? En wel op aandringen van Chris Morel, die dit als voorwaarde zou hebben gesteld voor de eigen kandidatuur op de Antwerpse N-VA-lijst? Dat zou beteken dat het opportunisme van de N-VA geen grenzen kent. En dat de partij heimelijk het cordon sanitaire doorbreekt.

De N-VA onderschat de symboliek van zo'n overstap. Ze wekt zo zelf de indruk dat de afstand met VB veel kleiner is dan ze doorgaans graag laat uitschijnen. Want op welke punten verschilt Ceder – of bij uitbreiding de hele zogenaamde fractie-Morel waarnaar de N-VA lonkt – eigenlijk van mening met VB? En gaan die meningsverschillen over inhoud of louter over stijl en strategie?

WAT HEET: GEMATIGD

Laten we even kijken naar het recente palmares van Jurgen Ceder in de Senaat, in de jaren dat hij al tot de zogenaamd gematigde fractie-Morel binnen VB behoorde:

-Op 25 januari 2011 dient Ceder een voorstel van resolutie in om de grenzen te sluiten voor alle niet-Europese asielzoekers – een eis die nota bene ook in het 70-puntenplan voorkomt, maar niet in het N-VA-programma.

-Op 28 februari 2011 dient Ceder een voorstel van resolutie in om in politiestatistieken ook de etniciteit van vermoedelijke daders op te nemen – een eis die zo uit het 70-puntenplan komt.

-Op 4 mei 2011 dient Ceder een wetsvoorstel in om veroordeelde nazicollaborateurs amnestie te verlenen en een schadevergoeding uit te betalen.

Is dat waarvoor zogenaamd gematigde VB'ers staan? Drie voorstellen die stuk voor stuk tot de klassiekers van extreem-rechts behoren. Voor de N-VA vormde dat alles klaarblijkelijk geen bezwaar. Daarmee wekt ze de indruk dat beide partijen gemakkelijk inwisselbaar zijn.

Er blijft wel één fundamenteel verschil tussen de N-VA en Vlaams Belang. De N-VA is een Vlaamse regeringspartij. Ook dat heeft consequenties. Ziet u het al voor u: Jurgen Ceder, Vlaams minister?

Als de N-VA zo voortdoet, wordt ze een partij om als democraat schrik van te hebben.

Marc Spruyt heeft jarenlang onderzoek gedaan naar Vlaams Blok en Vlaams Belang en is de auteur van onder meer ‘Grove borstels', ‘Wat het Vlaams Blok verzwijgt' en ‘Wat u moet weten over het Vlaams Belang'.

DE KOP VAN DE DRA

Auteur: Bart Brinckman (De Standaard)

Moet een volledige partij in opspraak komen omdat een gewezen Belanger de zesde plaats krijgt? Jurgen Ceder past nadat critici zijn doopceel hebben gelicht. Hij blijft N-VA-lid maar stelt zich niet langer kandidaat voor een gemeentelijk mandaat. Dagelijks hiervoor spitsroeden lopen, neigt naar zelfkastijding. Bovendien beseft de senator dat niet hij het mikpunt is, maar Bart De Wever.

Over zijn verleden valt iets te vertellen. Als NSV-praeses werd Ceder begin jaren tachtig beschuldigd van betrokkenheid bij een vechtpartij die een student voor het leven kreupel liet. Als jurist bewaakte hij later het 70-puntenplan van het Vlaams Blok – een scenario voor de etnische zuivering van Vlaanderen – opdat de partijfinanciering niet in het gedrang zou komen (zoals een arts erover waakt dat een gefolterde niet voortijdig de geest geeft). Steeds gedroeg hij zich als een trouwe apparatsjik.

In eerste aanleg en in beroep ging Ceder evenwel vrijuit. Bovendien heeft hij ondertussen ingezien dat het 70-puntenplan een stommiteit was. Een jaar geleden stapte hij teleurgesteld uit dat Belang. Net als zijn vriendin, de betreurde Marie-Rose Morel, raakte hij ervan overtuigd dat de N-VA was uitgegroeid tot wat ze tevergeefs hadden nagestreefd: een partij die het Vlaams-nationalisme een succes- maar bovenal respectvolle invulling gaf.

Ongetwijfeld sprongen zowel Ceder als De Wever wat al te laconiek met dat verleden om. Maar in een geciviliseerde samenleving heeft iedereen het recht op een nieuwe start. De intentieprocessen klonken daarom soms hatelijk en goedkoop. Alsof iemand die ooit actief was bij extreem-rechts voor eeuwig als politieke untermensch moet worden weggezet. Ze waren ook doorzichtig. De aanwezigheid van voormalige Belangers lijkt voor N-VA-tegenstanders een gedroomd voorwendsel om de partij in de flank te treffen.

De Wevers verleden bewijst nochtans zijn afkeer voor dat Belang. Tevergeefs liepen Filip Dewinter en co zijn deur plat toen de N-VA in 2003 op sterven na dood leek. De N-VA-kopman heeft van de vernietiging van het etnische nationalisme ten voordele van een civiele variant zijn afspraak met de geschiedenis gemaakt. De inclusieve en constructieve manier waarop de N-VA het vreemdelingenvraagstuk benadert, etaleert dat streven.

Of de N-VA-voorzitter over twee jaar het federale België opdoekt, blijft voer voor wichelaars. De kop van de draak heeft De Wever nu al afgehakt. Zelfs in Antwerpen haalt Vlaams Belang nauwelijks nog dubbele cijfers. De implosie van deze sinistere vorm van het Vlaams-nationalisme kregen de traditionele partijen nooit voor elkaar. Een sportieve en waarachtige democraat geeft Bart De Wever hiervoor alle krediet.

COMMENTAIRE DE DIVERCITY

L'éditorialiste du Standaard nous semble plein d'indulgence à l'encontre du N-VA, de son chef et de son encombrant transfuge. Ceci est confirmé par un lecteur internaute: Me dunkt dat de auteur zeldzaam positief was over De Wever en de NVA.

"Ik viel bijna achterover van mijn stoel toen ik dit stuk las. Een frisse wind bij DS? Wat gebeurt er? Twee anti-establishment opiniestukken vandaag in DS? Of is het stiekem de bedoeling om op 21 juli 2013 de titel van meest populistische en verwerperlijke media te krijgen."

On en viendrait à se demander si le Standaard n'est pas en train de renouer avec ses démons nationalistes: AVV VVK devenant AVV BVV!

WAAROM DE OVERSTAP VAN JURGEN CEDER NAAR N-VA MIJ HEEFT GESCHOKT

OPINIE −23/07/12, 06u57

Etienne Vermeersch is hoogleraar emeritus van de UGent. Hij is ook lid van de Gravensteengroep.

·      

·        Zolang Jurgen Ceder de xenofobe strijd van het VB niet betreurt, kan er voor hem geen plaats zijn in een fatsoenlijke partij

In zijn opiniestuk van 19 juli schrijft Jos Bouveroux (DM 19/7): "Zelfs progressieve Vlaams-nationalisten zoals die van de Gravensteengroep moeten nu wel concluderen dat N-VA een rechtse partij is met VOKA als haar werkgever." Wat wil hij hiermee suggereren? De Gravensteengroep, althans de kerngroep ervan die de manifesten opstelt, heeft met geen enkele partij enige binding. Mandatarissen van partijen kunnen er geen deel van uitmaken. Persoonlijk weet ik ook niet voor welke partij de andere leden stemmen. Wel sporen, met betrekking tot de communautaire problemen, een aantal van onze standpunten met die van N-VA, maar die sporen eveneens met de vijf resoluties van het Vlaams Parlement, die door alle Vlaamse partijen behalve Vlaams Belang en Groen! werden goedgekeurd en met de beruchte ('onverwijld') 'brief' van de voorzitters van sp.a en Open Vld aan de burgemeesters van Halle-Vilvoorde.

De Gravensteengroep hoeft dus geen standpunt in te nemen inzake Jurgen Ceder (JC). Ieder lid kan dit echter voor zichzelf doen, zonder de anderen hierbij te betrekken.

Ik ben geen Vlaams-nationalist, maar gewoon iemand die streeft naar rechtvaardigheid, ook in communautaire kwesties. Toch heeft het bericht over de opname van JC bij N-VA mij geschokt.

Neonazivereniging
Sinds jaar en dag bestrijd ik het VB, vooral op grond van het xenofobe karakter van die partij. Uit mijn onderzoek naar het ontstaan ervan is gebleken dat dit xenofobe en (tot het fameuze proces) openlijk racistische karakter van het VB in sterke mate beïnvloed was door personen die uit de neonazivereniging NSV (van de jaren 80) kwamen. Het was mij vroeger al opgevallen dat JC hierin een belangrijke rol speelde: hij was in Leuven leider van de Verbondswacht, zeg maar 'knokploeg' van het NSV. Er is in de pers al verwezen naar incidenten waarbij hij betrokken was, maar dit waren geen 'accidenten': ze strookten met duidelijke doelstellingen. In Branding, het blad van de beweging, vinden we onder de titel 'Ter dood', deze 'meezinger': "...Ei daar komt het Vlaamse Front/ 't NSV en het Verbond/ en zij roepen het oud hoezee/ al die linksen weg ermee." Let nu op het volgende: "Kijk wij stormen door de straten/ kampen op het veld van eer/ eerst vechten, dan pas praten/ nu komt de Vlaamse campus weer." "'t Bloed stroomt door de straten/ ratten kreperen in de goot/ maar daar zullen we 't niet bij laten/ al die linksen moeten dood!!!" Dat was het strijdlied van de bende waarvan JC de Führer was.

Allemaal in de kist
Maar het NSV had het niet alleen tegen linksen. Het officiële NSV-lied somde alle vijanden op: "Ne amadees, ne Marokkaan,/ ne raller en ne nikkeriaan,/ ne kommuniest, ne vreemde tiest,/ die zwieren we allemaal in de kist./...ne vuile jood, ne maoïst/ ne franskiljon en ne socialist..." enz. De tekst van dit tweede lijflied van JC werd geschreven door Pieter Huybrechts, sinds 1995 Vlaams volksvertegenwoordiger voor VB.

Overigens werd in Branding ook echte nazipropaganda gemaakt: loftuitingen op de SS en op oorlogsmisdadigers zoals Goering (Koen Dillen). Men vindt zelfs een bespreking van de vraag of het nazisme misschien ook negatieve kantjes had.

Dat alles zou als - weliswaar zware - jeugdzonde, op zichzelf niet veel relevantie hebben, maar ik stel vast dat dit gedachtegoed restloos in dat van het VB is overgevloeid en zeker tot aan het 'proces' werd het in een vergelijkbare terminologie geformuleerd. Zo bestaat er geen enkele twijfel over, dat het 70 puntenplan racistisch was in de oorspronkelijke (biologische) betekenis van dit woord: tot viermaal toe wordt een 'multiraciaal' Vlaanderen afgewezen: zwarten, bruinen en Joden (zie hierboven) moeten er dus uit. In 1993 noemt Filip Dewinter de "rechten van de mens, ecologisme, antiracisme...valse schijnwaarden".

JC en (minder opvallend) Karim Van Overmeire, hebben dit alles, vanaf het NSV-begin tot voor een paar jaar, volmondig goedgekeurd en gepropageerd. (Ook na de naamsverandering heeft JC beklemtoond dat de inhoud niet veranderde.)

Dat mensen met een dergelijk decennialang engagement nu de rangen mogen 'versterken' van een partij die - wat men er overigens over denkt - zich lange tijd tegen dit sluipend gif heeft afgezet, gaat mijn bevattingsvermogen te boven.

Natuurlijk kunnen mensen van mening veranderen, ik heb dat ook al gedaan, maar dan moet men ook nauwkeurig bepalen waarin die mening fout was. Wanneer de fout bovendien op het vlak van immoraliteit lag, moet men over dat verleden ook echt berouw vertonen.

Ik heb JC wel horen zeggen dat het 70 puntenplan niet meer aan de huidige tijd is aangepast, maar dat heeft zelfs Filip Dewinter al gezegd.

Zolang JC niet erkent en betreurt dat dit plan en de hele xenofobe strijd van het VB intrinsiek immoreel was, vanaf het begin, kan er voor hem geen plaats zijn in een fatsoenlijke partij, in geen enkele.

COMMENTAIRE DE DIVERCITY

FLAMANDS REVEILLEZ-VOUS!

Pour Divercity, l'affaire est entendue depuis longtemps et nous nous en sommes expliqués longuement: De Wever veut l'indépendance à tout prix et sauf accident, il l'obtiendra en 2014 (élections régionales). Son ambition est d'entrer dans l'histoire comme le nouveau Jacob Van Artevelde. S'il meurt, il veut qu'on inscrive sur sa tombe: BDW Vlaams Nationalist.

Sauf accident! Faut-il regarder l'affaire du transfuge Ceder comme un accident de parcours? Il s'agit de bien plus qu'une erreur stratégique, il s'agit bien d'une faute, presque d'une sortie de route. C'est clair qu'avec le transfuge de plus de 40 gros bras du VB  la N-VA est en voie de devenir la N-VB: Nieuw Vlaams Belang

Les articles que nous joignons à ce post le disent de la façon la plus claire ainsi que l'excellente analyse de Béatrice Delvaux dans le Soir (vidéo 11h2) à laquelle nous adhérons sans réserve et nous y renvoyons nos lecteurs s'ils ne l'ont pas encore entendue.

Pour ceux qui seraient brouillés avec le néerlandais, ceci est une excellente manière de rafraîchir ses connaissances.

Que les francophones ne se fassent aucune illusion: rien n'est réglé avec la sixième réforme de l'Etat. Il y  en aura d'autres dont, à n'en pas douter, Bruxelles sera le centre de gravité.

Répétons, au risque de lasser, que le schisme belge est traversé par une incomptabilité insurmontable entre une Wallonie appauvrie, socialiste, clientéliste et une Flandre "nouveau riche", poujadiste, revancharde et hyperlibérale. Le miracle n'est pas qu'elle ait engendré un Bart De Wever mais qu'elle ait accouché d'un Guy Verhofstadt, ce mutant qui vient d'écrire un futur bestseller avec Dany Cohn Bendit: "Debout l'Europe!". Un traité d'antinationalisme pur jus!

Attention:d'ici 2014, De Wever, de plus en plus sûr de lui, risque de commettre de nombreuses nouvelles erreurs. Ce qui est certain c'est qu'il entend bien briser le cordon sanitaire (mais pas l'ombilical)  anversois pour conquérir le maïorat. Een brug te ver? Serait-ce suffisant pour réveiller la Flandre assoupie par le joueur de flûte?

Pas de chance, tout ceci se passe dans la torpeur des vacances d'été, au moment où, enfin, surgit le beau temps qui n'incite guère à la lecture des journaux.

Plus que jamais le wait and see est de rigueur.

MG







Aucun commentaire: