vendredi 20 juillet 2012

Natuurlijk gun ik koning Albert zijn feestje




Het spijt me oprecht voor de koning en voor de lieve freules met hun zijden handschoentjes, maar aan nationalisme doe ik niet. Zijn we tenslotte niet allen vreemden voor elkaar?

Wij, gefragmenteerde bunkerburgers.

De onzin van een nationaal defilé laat ik graag aan Syrië.

Jawel, ik ben een Belg, maar meer in het buitenland dan thuis. Ver weg is er heimwee naar vertrouwde steegjes en klinkers. Naar luchten.

Prachtig dat een Belg het prestigieuze Nederlandse televisieprogramma 'Zomergasten' mag presenteren. Ik ben trots op Christian Van Thillo die Nederlandse treurkranten weer leven heeft ingeblazen.

Op weg naar een papieren hemel.

Cultureel nationalisme is goedaardig. Maar waar vlaggen wapperen, ontstaat het weeshuisgevoel. Zelfs in de Ronde van Vlaanderen kijk ik eerst uit naar Fabian Cancellara.

Natuurlijk gun ik koning Albert zijn feestje. Sympathieke man, soms zowaar speelse sloebervorst. Ik denk dat hij zichzelf niet al te serieus neemt, al gaf hij vorig jaar de politieke klasse er wel héél theatraal van langs.

Beetje gênant.

Maar een bidprentje is hij niet, en dat is al winst.

Met een andere kabinetschef zou Albert wellicht nog minder van God en meer van ons zijn gebleven. Aardser. Een enkele keer flink aan de zuip met Kathy Pauwels.

Dat werk.

Hugo Camps

Aucun commentaire: