vendredi 28 septembre 2012

Stefaan De Clerck (CD&V) tackelt regering-Di Rupo






Stefaan De Clerck.

BRUSSEL - CD&V-kopstuk Stefaan De Clerck vindt dat de federale regering het Vlaamse ondernemerschap fnuikt. Volgens hem creëert de regering-Di Rupo onzekerheid voor de toekomst.
Voormalig minister van Justitie, burgemeester van Kortrijk én lijsttrekker Stefaan De Clerck schaart zich in een interview met Het Nieuwsblad aan de zijde van de ondernemers. Die gaven de voorbije dagen luidop lucht aan hun klachten en bestempelden de federale regering als te links, zelfs marxistisch, en te veel gefocust op belastingen. Ook volgens De Clerck is er een probleem met de loonkosten in dit land; hij wijt dat aan de dominantie van de PS op federaal vlak. ‘Men voelt een probleem met deze regering, en we moeten dat oplossen. Dit zet een domper op het Vlaamse ondernemerschap.'
De Clerck denkt dat de politieke discussies over energie, de fiscaliteit en Fransen die zich hier domiciliëren, ertoe geleid hebben dat de Vlaming in het algemeen zich ‘angstig' voelt. ‘Bij de arbeider, de bediende, de ondernemer, vrije beroepen of de aandeelhouders leeft een onrechtvaardigheidsgevoel. Het debat tussen het bedrijfsleven en de politiek toont de onzekerheid aan. De regering-Di Rupo betekent op dit punt voor de Vlaming niet wat ze zou moeten betekenen. Op een bepaald ogenblik zullen we maatregelen op maat van Vlaanderen moeten nemen.'

GEEN KRITIEK
De Clercks eigen CD&V maakt deel uit van de federale regering. Zijn partijgenoot Steven Vanackere is als minister van Financiën zelfs verantwoordelijk voor de fiscaliteit, maar De Clercks woorden zijn naar eigen zeggen geen kritiek op zijn partij. ‘Ik heb alle vertrouwen in de kracht van Steven Vanackere.'
Volgens De Clerck is dit een verhaal op de langere termijn. ‘Nu eerst de gemeenteraadsverkiezingen, van die prioriteit mogen we niet afwijken. Maar daarna moeten we het verhaal voor 2014 schrijven. Het is niet zo dat ik de oppositie bijtreed; ik zeg dit vanuit een voluntarisme.'
Met zijn uitspraken reageert De Clerck ook op de uitspraak van CD&V-voorzitter Wouter Beke dat zijn partij ‘een verhaal' mist. ‘We moeten als partij onze speerpunten durven te formuleren', denkt hij. ‘Het is de opdracht van de christendemocratie om fiscale rechtvaardigheid te bewerkstelligen.'
De beste weg daar naartoe is volgens de ex-minister het confederalisme. ‘Het is niet evident om dit te verkrijgen en het is zeer zeker geen onderdeel van het regeerakkoord. Maar het federale beleid moet wel compatibel zijn met de opbouw van welvaart in Vlaanderen. Vandaar dat ik het confederale model blijf verdedigen.'


WAAR KOMT WELVAART VANDAAN? NIET VAN STATEN, MAAR VAN BURGERS EN BEDRIJVEN
OPINIE −27/09/12, 06u34
Dat de Vlaamse elite Di Rupo een marxist noemt, is significant voor het wezenlijke verschil tussen de filosofieën van noord- en zuid-België. Di Rupo's retoriek wordt een katalysator voor Vlaams-nationalisme. Dat vindt Paul Huybrechts, publicist en voorzitter van VFB (Vlaamse Federatie van Beleggingsclubs). Hij schrijft dit stuk in eigen naam.
Journalisten, informeer mij tijdig over het Vlaams- nationalisme. Straks steekt de geschiedenis u en mij voorbij

Twee werelden
Zelf ga ik de oproep niet ondertekenen. Het kan mij eigenlijk niet echt schelen hoe de wereld precies wordt versneden. Tegen beter weten in droom ik van een land en een staat die met met zo weinig mogelijk belastingen en beheerste schulden, zoveel mogelijk publieke diensten levert aan zijn burgers. Ik krijg dat van België lang niet altijd, maar krijg ik dat van Vlaanderen? Of doen we wat we zelf doen, op zijn Belgisch?

Nu, wat heb ik als pieppionnetje te wensen? Soms ontstaan landen, zoals paddenstoelen, uit schimmeldraden die jarenlang onder de grond kunnen sluimeren. Ineens, op een herfstige morgen, zijn ze daar. Waar komen jullie vandaan? Zo stapt soms ook een land uit een staat. Slovenië bijvoorbeeld is een sympathiek prutslandje met 2 miljoen inwoners en zo onafhankelijk als wat. Niemand wist het, maar de Sloveense schimmeldraden zaten wel degelijk in de grond, ergens daar tussen Oostenrijk en Kroatië. De Slovenen moesten voor hun onafhankelijkheid één keer kort met wat handwapens vechten tegen wat overbleef van het leger van het Joegoslavië, waarvan ze deel uitmaakten. Les: als de schimmeldraden in de aarde zitten, kan het snel gaan. En noord-België is door schimmeldraden ondermijnd.

De politiek, zo leert ook Nobelprijswinnaar Daniel Kahneman, is zoals de beurs een zero validity environment waar onvoorspelbaarheid de regel is. Daarom, oud-collega's journalisten, onderdruk het nieuws over die Vlaamse onafhankelijkheid niet verder verder. Informeer mij tijdig. Straks steekt de geschiedenis u en mij nog voorbij!

En dat is niet eens gekscherend bedoeld. In mijn eigen omgeving en afgaand op de peilingen, halen de Vlaams-nationalisten, inclusief die van minder fris pluimage, intussen bijna een meerderheid van de Vlaamse stemmen (36,3 procent voor N-VA plus 9,5 procent voor VB). België moet straks de democratie verlaten om zijn voortbestaan te vrijwaren. Ik neem aan dat ook de belgicisten hiervoor passen. Mocht dat niet zo zijn, dan versnelt dit alleen de teloorgang van de Belgische legitimiteit.

Wat die Belgische situatie vandaag stilaan explosief maakt, is dat het niet alleen meer gaat om een clash tussen twee nationalismen: het Belgische nationalisme met alles wat we daarbij graag bedenken, en het Vlaamse nationalisme met alles wat we daarbij willen vergeven. Het gaat in de huidige financiële en economische crisis met wel degelijk jaren-30-proporties, meer en meer ook om twee wereldopvattingen. De Waalse PS belichaamt daarbij een ideologisch verlichtingsmodel dat alle redding verwacht van de staat. Vlaanderen daarentegen heeft best sympathie heeft voor de Scandinavische voorbeelden met een groot overheidsbeslag, maar verwacht toch vooral dat de burgers en bedrijven zelf hun broek ophouden.

Kijk naar het verschil tussen de antikapitalistische retoriek van de Franstalige socialisten de jongste weken, en de filosofie van zelfredzaamheid achter de jongste begrotingsbeslissingen van de Vlaamse regering. Dat zijn twee werelden. Dat bleek ook uit de massale bijval in de Vlaamse elite voor de uitspraak van zakenman Luc Bertrand, dat Di Rupo niet staat voor socialisme maar voor marxisme. De regering Di Rupo wordt zo stilaan een window of opportunity en zelfs een katalysator van het Vlaams onafhankelijkheidsstreven.

Atlas
De geschiedenis zal uitmaken welke wereldopvatting het haalt, maar persoonlijk wed ik op wat in Vlaanderen leeft. Die keuze heeft te maken met mijn antwoord op de vraag waar welvaart vandaan komt. AB Inbev, Deme, De Nul, Umicore, dat soort verschijnselen. Dat is geen werk van staten, maar van burgers en bedrijven die door hun staat worden aangemoedigd. Meer hoofdkwartieren staan dan voor meer welvaart.

Na de Franse Revolutie ontstonden nieuwe politieke godsdiensten die beweerden dat de wereld helemaal maakbaar is en dat de staat voor de hemel op aarde kan zorgen. Uit de grenzeloze ellende in de wereld put de linkerzijde sindsdien een onuitputtelijk gelijk. En soms heeft links ook gelijk. Maar niemand speelde intussen overtuigend de rol van Atlas, de god met de wereld op zijn schouders. Misschien is Atlas dus te hoog gegrepen en moeten we het zelf doen, op een schaal die voor elk van ons beheersbaar is. Zoals onze steden en gemeenten. Of zoals Vlaanderen? Is er al niet eerder iets begonnen in een stadsschouwburg?

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
NATIONALISME BEGICAIN CONTRE NATIONALISME FLAMAND
NEO LIBERALISME CONTRE ANTICAPITALISME: LE GRAND CLASH?
"Wat die Belgische situatie vandaag stilaan explosief maakt, is dat het niet alleen meer gaat om een clash tussen twee nationalismen: het Belgische nationalisme met alles wat we daarbij graag bedenken, en het Vlaamse nationalisme met alles wat we daarbij willen vergeven. Het gaat in de huidige financiële en economische crisis met wel degelijk jaren-30-proporties, meer en meer ook om twee wereldopvattingen. De Waalse PS belichaamt daarbij een ideologisch verlichtingsmodel dat alle redding verwacht van de staat. Vlaanderen daarentegen heeft best sympathie heeft voor de Scandinavische voorbeelden met een groot overheidsbeslag, maar verwacht toch vooral dat de burgers en bedrijven zelf hun broek ophouden."

"De regering Di Rupo wordt zo stilaan een window of opportunity en zelfs een katalysator van het Vlaams onafhankelijkheidsstreven"

La campagne pour les élections communales à un effet pervers redoutable. En effet pour consolider son électorat de plus en plus fragilisé par la crise, le PS donne un coup de barre à gauche, ce qui est mal ressenti en Flandre qui voit désormais l'homme au noeud pap rouge en néomarxiste. Par ailleurs, dans la métropole anversoise,  la N-VA braconne de plus en plus insolemment sur les terres du Belang.
Le rouge et le noir?
Cela augure très mal de l'avenir.
Les déclarations intempestives de De Clerck, ancien président du CD&V, sont de nature à déstabiliser le gouvernement fédéral.
On imagine la catastrophe, s'il devait tomber...
MG



Aucun commentaire: