lundi 15 octobre 2012


Een ernorm reservoir van rechts-conservatieve stemmen zal kunnen wegen op het beleid
OPINIE − DM



"Er rust een zware verantwoordelijkheid op de schouders van Bart De Wever." Doelbewust zette Patrick Janssens in zijn afscheidsspeech gisteren de toon voor de komende 602 dagen tot aan de volgende Vlaamse én federale verkiezingen. De Wever is nu in Antwerpen aan zet en moet daar bewijzen dat hij kan besturen en bruggen bouwen. Antwerpen als de testcase voor het grotere, nationale verhaal.

L'histoire se répète. De Wever liet in zijn speech in de Zuiderkroon alvast weinig ruimte voor twijfel. Na de langdurig pompende openingsmuziek schoot hij met scherp als vanouds. Hij was de N-VA-voorzitter die trots de geboorte van een 'nieuwe Vlaamse volkspartij' aankondigde. Hij was de confederale onderhandelaar die niet wil wachten tot 2014, maar nu al van Elio Di Rupo eist dat er onderhandeld wordt over het einde. En hij was niet de burgervader maar de man die Antwerpen eindelijk bevrijdde van een rode burgemeester en die koudweg stelde dat 't Stad "van iedereen is, maar vanavond vooral van ons".

De naakte uitslag bewijst ondertussen dat de lokaal-federale januskop gewerkt heeft voor de N-VA. Zelfs in die mate dat N-VA-kopstukken die dachten zichzelf uit te spelen in plaats van De Wever, het relatief slechter deden dan totaal onbekenden die zich koesterden aan De Wevers nationale glans. 't Stad fungeerde als metronoom voor verkavelings-Vlaanderen, dat massaal richting N-VA trok. Steden als Sint-Niklaas, Turnhout, Aalst en Roeselare vielen als rijpe appels in de gele mand. De Wevers analyse is de juiste: een brede conservatief-Vlaamse volkspartij is niet veraf.

Wat nooit lukte vanuit een fusie tussen twee of meer, lukt nu wel vanuit de N-VA alleen. Na de erfenis van de Volksunie en de bloeddoping van het kartel met CD&V, treedt N-VA in een nieuwe fase. Al het dood electoraal gewicht dat vastzat bij Vlaams Belang komt in het spel. Een gigantisch reservoir van rechts-conservatieve stemmen zal in de toekomst wel degelijk kunnen wegen op het beleid. Meteen is duidelijk waarom een hele reeks bedrijfsleiders deze keer bereid was zwaar te sponsoren en zelfs nagenoeg openlijk de kar van De Wever te kiezen: een koerswijziging naar rechts hangt in de lucht.

Overigens zijn de rechterflank van CD&V en Open Vld zich daar terdege van bewust. Het beloven volatiele tijden te worden tot 2014. Vraag bij dat alles blijft wat de Antwerpenaar, en bij uitbreiding de burgers in meer dan 50 gemeenten, de komende zes jaar nu eigenlijk krijgen. In zijn speech op het Schoon Verdiep, een halfuurtje na die in de Zuiderkroon, klonk De Wever al veel gematigder. Hij was plots wel die toekomstige burgervader die de hand uitstak naar iedereen. Zweep- én bestuurspartij, die spagaat houdt al een tijdje stand. Maar de volle 602 dagen tot de komende verkiezingen?

Wouter Verschelden
Hoofdredacteur De Morgen


COMMENTAIRE DE DIVERCITY
VERS UN ETAT NVA DANS UNE BELGIQUE CONFEDERALE
Depuis des décennies, l’Etat CVP a dominé la Flandre et fourni à la Belgique toute une dynastie de premiers ministres fédéraux attachés au concept de fédéralisme d’union. Avec Guy Verhosfstadt, le parti libéral a tenté de réduire cette hégémonie, non sans succès. De plus en plus déchristianisée, la Flandre prospère a pris ses distances avec le mouvement démocrate chrétien accusé de plus en plus de financer la politique sociale généreuse de l’Etat Ps wallon. Le cartel CD&V-N-VA fut fatal au CD&V. La N-VA, héritière de la Volksunie est en train de devenir le volkspartij (parti populaire ou populiste) dominant de Flandre. Ce nouveau « parti du peuple » apparaît comme « een ernorm reservoir van rechts-conservatieve stemmen dat zal kunnen wegen op het beleid »
Dans son discours triomphaliste Bart de Wever a parlé de point de non retour historique en annonçant la naissance d’un 'nieuwe Vlaamse volkspartij'
D’emblée, il s’est présenté aux medias de Flandre, de Belgique et d’Europe comme un interlocuteur incontournable, désireux de négocier avec Di Rupo des modalités du divorce qui s’annonce.
Sa double stratégie à la Janus, subtile mais dangereuse (une campagne communale avec des enjeux nationalistes et confédéraux), a réussi au-delà de ses attentes.
Sint-Niklaas, Turnhout, Alost et Roelers sont tombées comme des fruits mûrs dans son escarcelle jaune et noire. « De Wevers analyse is de juiste: een brede conservatief-Vlaamse volkspartij is niet veraf.”
Les chefs d’entreprise flamands l’ont parfaitement compris et le sponsoriseront de plus en plus généreusement au détriment du VLD et de CD&V. La N-VA est devenue à la Flandre ce que le parti républicain est aux Etats-Unis.
Les élections communales ont montré que le PS demeurait premier parti de Wallo Brux. Il n’en demeure pas moins qu’il a perdu du terrain sur sa gauche et aussi à droite au profit du MR. Elio Di Rupo, nonobstant sa victoire montoise en sort égratigné avec un président de parti non élu et une vice présidente repoussée pour la deuxième fois par l'électorat schaerbeekois.
La stratégie de Reynders devient de plus en plus transparente : puisqu’il n’a pas su conquérir le pouvoir en région wallonne, il va tenter de le conquérir en 2014 à la région bruxelloise pour être en mesure de d’obtenir une réponse cohérente à la question qu’il ne cesse de poser à la Flandre : « que sommes-nous encore prêts à faire ensemble ?»
Mais attention, Bart De Wever n’aura plus les coudées franches pour demeurer ce qu’il est devenu, le meilleur débatteur de Flandre. Il va lui falloir mettre les mains dans le cambouis et prouver « dat hij beter doet wat hij zelf doet. » (slogan du Vlaams belang). Autrement dit de faire mieux que tous les autres ce qu’il fait lui-même. "Er rust een zware verantwoordelijkheid op de schouders van Bart De Wever."
Le nouveau pape flamand risquede ployer sous sa et lourde et triple  tiare: président de la N-VA, challenger de Di Rupo et last but not least ,pilote du deuxième port européen. Un enfer selon le Standaard.
MG

Aucun commentaire: