lundi 12 novembre 2012

America Has Sown the Seeds Of Its Own Demise

By Dean Kalahar
In the aftermath of the election of 2012, a new reality must be digested by all Americans. Working within the precepts of a democratic republic, The American public freely exercised their choice and voted for a New America.
The electorates' decision once and for all confirms a definition of America that values hopes, feelings and equality of results over the realities of human nature, history, and the foundational principles that hold western civilization together. There is now no doubt that the tipping point of geometrically increasing cultural decline has been crossed. America has now firmly changed from a nation where the founding principles of the great enlightenment have been substituted for a utopia of widespread human suffering. There is no going back.
This change is not due to one person or event. For fifty years we have seen systemic institutional decay to the vital institutions across our cultural landscape that sustains America. And like a canary in a mine providing an early warning signal to dangers, we have been warned time and time again that we were losing our footing and chose to ignore the obvious.
Today the foundational pillars of civilization that have sustained America have been voted insignificant and will be allowed to collapse. The result is a New America for sure, but it is not a greater America. It is an America that has sown the seeds of its own demise, blinded by self inflicted wounds, disguised by false compassion, and based on trust in a human condition that is not in our nature.
A callous society focused on self has been defining deviancy downward, as the late Senator Daniel Patrick Moynihan warned us, for a long time. Sometimes covertly and other times overtly, a cultural war was being raged in America by a progressive "tolerance" movement that is intolerant of institutional traditions, principles, and laws that were created and tested over thousands of years of trial and error. Those who have lectured us have shown a condescending hypocrisy of moral relativism towards any concept that might interfere with their self-anointed sensibilities of creating a utopia so as to avoid self awareness. The walls of the republic have been crumbling for some time. Now the collapse is all but inevitable because, and let's be clear, they have won.
Our public education institution has been decimated by bureaucracies and unions that have failed to teach children how to read, write, or add, while choice, accountability, rigor, and our nation's history have been forsaken for self esteem and multiculturalism. The schools have lost the culture war.
Our family institution has been redefined into a bizarre amalgam of gender, sexual, and parental proclivities. 40% of children are born out of wedlock and 25% of teenagers have a sexually transmitted disease. The overt-sexualization of our society has created confusion and despair among our children, while infanticide has become an all too easy choice. Biological and psychological realities for sanctioning marriage between a man and woman for the sake of our posterity have been ruthlessly attacked by those seeking to re-define the universal order. Our families have lost the culture war.
Free market entrepreneurial principles no longer guide our economic system. Efficiencies, life-saving economic growth and opportunity based on the laws of human nature and scarcity have been forsaken by an ever-encroaching government institution that believes a command and control approach of central planning can better answer the questions of what, how, and for whom. Our economic system has lost the culture war.
The winners of this battle have handed over America's keys to the government. A government that no longer sees its role as providing for the steady rule of constitutional law and unwavering protection of the basis of morality found in the steadfast protection of personal property. The New America government will direct the collapses of what they deem are antiquated institutions of society like life, liberty, and property. They will smugly orchestrate the demise of the bedrock principles that sustained our family, education, religious, and economic institutions that have held us together and allowed us to thrive as a country; naively believing a nation can sustain itself after its foundations are removed.
Progressive ideology has destroyed the social fabric of the nation from within. Ignorance has sown the seeds of our own destruction.(Yes; ignorance which has sadly been spawned by a culture obsessed with "the celebs,"obsessed with sit-coms, obsessed with reality TV, obsessed with video games; pseudo-educated in an "educational" system insidiously destroyed by liberalism, and revisionist history, from within.) As the Romans did long ago, our fate will be written in the epilogue of history. Gone, a nation whose torch was smothered when a complacent arrogance forgot who they were, what made them great, and the humility to stand vigilant in defending liberty, was lost.
There is no upside for America or its people; and it is going to get ugly out there. But for those who have been fighting the good fight for so long, honoring those who have died fighting for the same providential cause, my suggestion is to pull in, relax, live, and love your families.
Patriots, the New America is the reality; just have peace of mind knowing the winners of the war, and the choices they made, will be held personally responsible for the severe costs that are to follow. To those who asked for a New America, I leave you with the words of Col. Jessup in A Few Good men: "You have no idea how to defend a nation. All you did was weaken a country today ... That's all you did. You put people in danger. Sweet dreams, son."
Dean Kalahar teaches economics and psychology, and has authored three books, including Practical Economics.

A Real American the article again.....leave your liberal "we're right your wrong glasses off". ( impossible I know) and then tell me this isn't happening?
Right in front of your face. The America our fathers and grandfathers fought for in WWI and WWII is gone for good. There is no defined family unit anymore, if you believe in God your accused of being anti-'everything else"
If you believe that marriage is union for a man and woman only're anti-gay....If you believe in a family unit with a father and mother and're out of touch with the times....and If you didn't vote for Obama you are obviously racist. And now, if you're white .....a study by the university of Minnesota says.....if you are white are automatically a racist. Tell me this country isn't going the way of the Roman Empire ...only much faster. You won't get to look back and see the damage you've done, but your children and grandchildren will be brought up in a society that is totally dependent on the a Socialist country....USSA. Enjoy your win....we are all losers as a result of Obama's re-election. Things will accelerate at a rapid pace now.
Andrew Allison

"The American Republic will endure until the day Congress discovers that it can bribe the public with the public's money." Alexis de Tocqueville

J'ai lu cet article avec un vif intérêt. J'imagine qu'il émane des milieux proches des milieux wasp républicains. Si l'analyse est intellectuellement intéressante, je ne puis y adhérer.
Il est certain que Romney incarne le courant qui s'y exprime bien plus que l'afro américain Obama. Je suis en train de lire "le Déclin de l'Occident" écrit par Spengler avant 1914 et publié après la guerre.
On y retrouve le même lamento. Sans doute à raison. Faut-il considérer que nous, Occidentaux sommes en plein déclin?
Pour ma part j'en suis persuadé.
Même si ma génération (les soixante-huitards fiers ou honteux de l'être) à connu le sursaut des trente glorieuses. C'est fini, le déclin a repris force et vigueur depuis le début des trente calamiteuses que nous traversons en ce moment avec peine.
"L'ancien se meurt, le nouveau n'arrive pas à voir le jour dans l'entre deux surgit une diversité de phénomènes morbides." écrivait Gramsci dans les années trente du fond des geôles de Mussolini.
Et Obama il incarne quoi?
De toute l'évidence, son mandat l'a prouvé, il incarne avant tout le grand désarroi.
Cela dit l'homme est séduisant, sur le plan humain comme sur la plan intellectuel. Son équipe c'est Clinton 4 en attendant Clinton 5 dirigé par Hilary.
Romney nous aurait ramenés à un Bush Number3.
C'eût été sinon une catastrophe, du moins une sérieuse menace pour la paix mondiale. La paix ne peut se fonder que sur le respect des cultures, l'inter, le transculturel et le cosmopolitisme tel que l'incarne au sens fort du mot Barack Obama, le nouveau Lincoln. Obama incarne une forme intéressante de biculturalité. A la fois noir par les gènes et blanc par la culture et l'éducation.
On sait comment Lincoln a terminé sa carrière. Il a donc grand intérêt à se montrer extrêmement prudent dans un pays où il y a au moins autant d'armes à feu que de citoyens.
Dommage qu'il ne soit pas également le Nouveau Roosevelt que les States attendent comme le sauveur, autrement dit le défenseur d'un nouveau New Deal.
Les Tea Parties sont persuadés que , l'Amérique ne peut que se ressaisir que grâce à un raidissement sur ses valeurs et un refus de l'Etat providence à l'européenne. Seulement voilà avec une population aussi panachée que celle des States ce n'est plus concevable sans faire exploser la pauvreté qui déjà a progressé de manière dramatique.
Donc Obama ce n'est pas trop mal, comme pis aller pour tenir pendant les années de vaches maigres qui ne sont pas près de finir.
Un troisième Bush ou un cinquième Reagan ce serait un pas sérieux vers la dictature des Tea Parties, un phénomène qui s'observe en Flandre avec la montée de la N-VA et de son leader De Wever. J'imagine que la confédération helvétique a ses propres tea parties.
Laurent Joffrin, qui dans le nouvel Obs titre OUF, ne dit pas autre chose.
A l'évidence, les Etats-Unis ont besoin d'un parti républicain qui soit plus centriste et qui prenne ses distances avec les fous enragés des Tea Parties lesquels sont soutenus par des chaînes radio et télévisées très marquées à droite et qui épinglent les républicains le plus modérés surtout en matière d'immigration. Cette spirale de l'escalade est redoutable et fait changer profondément l'Amérique and not for the better. Si le parti républicain ne comprend pas qu'il doit devenir autre chose qu'un club wasp de vieux messieurs ultra conservateurs, il ira au suicide.

Bart Kerremans (De Morgen): Als de Republikeinen vasthouden aan hun eigen grote gelijk veroordelen ze zichzelf tot een lange oppositierol. Kerremans is professor Amerikaanse politiek aan de KU Leuven.  
Romney mag dan al de handdoek in de ring gegooid hebben, de vraag blijft of de conservatieve vleugel van de partij dat ook zo ziet  .
Romney omhelst Paul Ryan, zijn kandidaat voor het vicepresidentschap.
De Republikeinse Partij ligt op apegapen, of dat zou je toch verwachten na de verkiezingsnederlaag tegen Obama. De partij mag dan haar meerderheid behouden hebben in het Huis van Afgevaardigden, ze veroverde geen meerderheid in de Senaat en moet het Witte Huis nog eens vier jaar in handen van Obama laten. Als er iets is dat het verschil zou kunnen maken tussen de voorbije Obamajaren en de volgende, dan is het wel de manier waarop de Grand Old Party met haar verlies zal omgaan. Het is momenteel verre van duidelijk hoe dit eruit zal zien. De schade is nochtans aanzienlijk.

De partij slaagde er immers niet in meer dan twee staten buit te maken op een president die geteisterd werd door de economische crisis, door hardnekkig lage waarderings-, en door problematisch hoge werkloosheidscijfers. Sinds de Tweede Wereldoorlog geraakte geen enkele president met een dergelijk hoog werkloosheidscijfer (7,9 procent) herkozen. En wat de waarderingscijfers betreft, staat Obama op de laatste plaats wat herkozen presidenten betreft. Niet dat hij schuld heeft aan dit alles, daar gaat het hier niet om. Maar dit alles gaf de Republikeinen een redelijke kans om te doen wat sowieso moeilijk is: een zittende president verslaan.

Het meest opvallend is dat Romney en zijn partij in hun hele verkiezingsaanpak zowat elke groep die ze broodnodig hadden, van zich hebben vervreemd. En dat ofwel vanuit de vrees om de meest uitgesproken conservatieven te verliezen ofwel als gevolg van serieuze uitglijders tijdens de campagne. Zo werden de vrouwelijke kiezers de gordijnen ingejaagd met een discussie over contraceptiva en gezondheidsverzekering en met bijzonder misplaatste uitspraken over verkrachting. Zo werden de latino's weggejaagd door harde posities in het voorjaar inzake immigratie en deportatie en door wetgevende initiatieven in die zin in staten zoals Arizona en Alabama. Zo werden de Reagan Democrats verdreven door Romney's '47 procent'-uitspraak die overigens niet voor het grote publiek bedoeld was. Deze laaggeschoolde Democraten waren nochtans boos op Obama en dus een potentiële kiezersgroep voor Romney, zoals Reagan het hem in 1980 in zijn strijd met Carter had voorgedaan.

Ook werd Romneys kritiek op Obama's rol in de redding van de automobielsector in Michigan en Ohio hem niet in dank afgenomen door de talrijke arbeiders in die sector in deze twee cruciale staten. En zo werden de middenklassekiezers onrustig gemaakt met beloftes over belastingverminderingen waarvan de begrotingskost neutraal zou gehouden worden door de afschaffing van verschillende aftrekposten bij de belastingaangifte. Welke er zouden afgeschaft worden, werd nooit duidelijk en vele middenklassers vertrouwden het niet. Een deel stemde op Romney maar een groot deel ook weer niet. En diezelfde kiezers keken met steeds meer argwaan naar de bezuinigingen die de komst van Paul Ryan als mogelijk vicepresident met zich mee konden brengen. Als voorzitter van de begrotingscommissie van het Huis had deze immers wat dit betreft een verleden.

De conclusie is duidelijk. Een deel van Romneys nederlaag kan verhaald worden op onhandigheden (de '47 procent') of strategisch foute keuzes (de zomercampagne) in zijn campagne. Een deel is echter toe te schrijven aan een Republikeinse Partij die de gevangene is geworden van haar meer extreme conservatieve vleugels en van een Tea Party die als bindmiddel tussen die vleugels is gaan opereren. De conservatieve kiezer voelt zich er gelukkig bij, alle anderen zijn ervoor bevreesd vooral wanneer uitkeringen, sociale zekerheid, gezondheidsverzekering en bezuinigingen op tafel komen. Romney mag dan al de handdoek in de ring gegooid hebben, de vraag blijft of de conservatieve vleugel van de partij dat ook zo ziet. Is zij bereid tot pragmatisme of ziet ze ondanks Romneys nederlaag de kleine winst in het Huis van Afgevaardigden als een bevestiging van het eigen grote gelijk? Mocht dit laatste het geval zijn, dan veroordeelt de Republikeinse Partij zich tot een lange, bijna permanente, oppositierol. Maar tegelijkertijd veroordeelt ze dan ook de VS zelf tot nog eens twee jaar van patstelling en blufpoker inzake de economie en de federale begroting. Naast Obama zullen vele Republikeinen daarom stilletjes hopen dat niet alleen Romney maar ook de Partij zelf de handdoek in de ring gooit en zichzelf daarmee een nieuw leven geeft. Niet dat er in Europa velen zijn die daarop zitten te wachten.

Aucun commentaire: