dimanche 20 janvier 2013

Michel : « Si la N-VA et le PS, continuent dans cette voie, tout sera bloqué »


Le Soir
Le PS et la N-VA sont les meilleurs ennemis du monde, estime le président du MR Charles Michel. « Si les deux partis forts, la N-VA et le PS, continuent dans cette voie, tout sera bloqué. »

Le PS et la N-VA s’échangent des coups mais ne peuvent pas se faire mal parce qu’ils boxent chacun dans leur coin, affirme le président du MR Charles Michel dans une interview au Standaard.
« Ce sont les meilleurs ennemis l’un de l’autre », affirme Charles Michel du PS et de la N-VA. « Il y a quelques années, c’était le cas pour le PS et le CVP, maintenant, le PS et la N-VA. Ils s’attaquent soi-disant et montrent qu’ils sont les meilleurs francophones ou flamands. »
Ce n’est pas la bonne stratégie, selon le président des libéraux. « Ce n’est pas la radicalisation institutionnelle qui nous aidera. Cela rendra juste impossible les réformes socio-économiques. Cela amènerait un immobilisme total, une crise totale », déclare Charles Michel. « Si les deux partis forts, la N-VA et le PS, continuent dans cette voie, tout sera bloqué. »
A la question de savoir si le PS est un parti dangereux, Charles Michel répond que le « conservatisme du PS » l’est en tout cas. « C’est pour cela que je suis un libéral et pas un socialiste. La radicalisation, la stratégie des meilleurs ennemis, porte en soi le risque d’un blocage complet. Nous avons besoin dans ce pays de partis qui prennent vraiment les rênes et qui gouvernent. Di Rupo fait de son mieux en tant que Premier ministre, j’en suis convaincu, mais il est et reste naturellement socialiste. »
(belga)

COMMENTAIRE DE DIVERCITY
GUIGNOL
Trois commentaires ont retenu mon attention:

1)"A mon avis, si on pouvait faire un gouvernement fédéral sans le PS avec un 1er flamand, les flamands seraient déjà très heureux et beaucoup moins exigeants. C'est peut-être ce qui arrivera en 2014 et qui fait paniquer le PS : en effet il suffit que la NVA devienne incontournable et que BDW soit alors formateur, pour qu'il choisisse ses partenaires et décide de gouverner sans changements institutionnels majeurs avec une grosse majorité en Flandre(NVA+CD&V+OVLD) et une minorité en Wallonie (MR + peut-être CDH)"

2)"Monsieur Michel a la mémoire courte. Qui est cet homme qui a rencontré "secrètement" BDW dans un resto à Ganshoren lors des 500 jours de la crise politique en 2011? Didier Reynders en personne. Pourquoi? Pour être premier ministre d'un gouvernement avec la NVA évidemment. L'objectif de Didier Reynders est encore le même pour 2014... "

3) COMMEDIA DELL'ARTE IN DE BELGISCHE POLITIEK
Er zal voor 2014 nog heel wat afgelachen worden.
Guillaume Van der Stighelen

Op dit ogenblik is er een bondgenootschap (alliance) tussen Di Rupo en De Wever. Opgelet, een bondgenootschap is niet hetzelfde als een vriendschap. Een bondgenootschap kan ontstaan tussen heel tegengestelde partijen, zolang er maar een vorm van gezamenlijke winst is. De Amerikanen en de Russen tegen de nazi's bijvoorbeeld.

Di Rupo en De Wever zijn nu bondgenoten. In die zin dat zij stemmen kunnen ronselen (conquérir) door elkaar aan te vallen in de pers. Hoe harder Di Rupo uithaalt naar De Wever, hoe populairder hij wordt in het gedeelte van het land waar hij verkozen moet worden. En door het Belgische kiessysteem maakt hij in één keer ook De Wever populair bij de Vlamingen. De Wever kan dan Di Rupo nog populairder maken door zeer verontwaardigd te reageren. En vice versa. Het is misschien een vreemd soort bondgenootschap maar het is er een. Over de rest van de spelers wordt ampe (à peine) gesproken.

In tegenstelling tot De Wever heeft Di Rupo een sterke tegenstander (adversaire) in zijn kiesgebied : Charles Michel. De MR maakt een kans om de alleenheerschappij (domination, monopole) van Di Rupo te breken, en dat is iets dat De Wever ook niet slecht zou uitkomen (ne lui serait pas défavorable).

Daar ontstaat dus een ander soort bondgenootschap met één doel: de PS afzwakken (affaiblir). Di Rupo is dan de pineut (le pigeon). Om dat te doen hoeven De Wever en Michel enkel af te spreken van nog alleen elkaar aan te vallen.

Grote merken doen dat ook wel eens. Pepsi en Coca-Cola voerden in de jaren negentig een gigantische mediaoorlog waarin ze alleen elkaar aanvielen. Met als resultaat dat er nog alleen Pepsi en Coke werd gedronken. Over ander limonades werd niet meer gesproken. Wat geen aandacht krijgt, wordt niet gekozen.

Gewoon oorlogje dus in de media tussen N-VA en MR, waarbij ze Di Rupo buitenspel laten. Niet op reageren als Elio er probeert tussen te komen. En nooit meer schampen (érafler, critiquer) op zijn beleid (gouvernance). Het vraagt misschien wat improvisatietalent, maar dat hebben ze wel, daar in de Wetstraat. Reynders hoeft maar een flamingante ambassadeur in Congo te laten speechen en het is al rel (querelle) aan weerskanten.

De Wever kan, door heel hard te reageren op aanvallen van de MR, de liberale partij groot maken in Wallonië. Franstalige journalisten zullen Michel in bescherming nemen tegen het Vlaamse Gevaar en het publiek zal volgen. Exit Di Rupo of wie hem ook vervangt. Met als resultaat aan weerskanten van de taalgrens een overwinnaar met sterk gelijkende socio-economische programma's. Bingo. Regeringsvorming in drie dagen en een internationale pluim voor het Belgische staatsmodel. Waarna Di Rupo en Michel bondgenoten kunnen worden omdat ze het land hebben gered.

GROTE REDDER
In principe zou het een mooi scenario zijn voor De Wever. Want in Humo meldt (signaler) hij ons dat zijn wens niet meer is dan aan zijn kinderen een goed bestuurbaar (gérable) land achter te laten. Dat lukt dan perfect. Of, zoals Reynders al eerder zei: "Een regering zonder PS is op zich al een staatshervorming."



Aucun commentaire: