jeudi 14 mars 2013

Le Pape François Ier

Il se fait appeler François comme le va-nu-pied réformateur d'autrefois, lui qui se déplace en bus et vit sur un petit pied, comme un poverello.
Le pape François vient d'enfiler la chasuble blanche, de chausser les souliers de saint Pierre.
Les premières paroles de ce jésuite, ingénieur chimiste de formation devenu pape seront "bonsoir", ensuite il prie devant 200.000 pèlerins qui font silence et surtout, chose rare, demande qu'on prie pour lui.
Jolie preuve d'humilité et geste fort d'une parfaite fragilité.
Ceci ne nous dit pas s'il est réformateur ou conservateur.
Cela dit, il a 76 ans déjà et seulement un poumon.
La tâche sera rude, mais cela commence très fort.
MG

Franciscus, een nederige naam

Op Radio 1 toonde theoloog Jürgen Mettepeningen zich zeer tevreden over de naam van de nieuwe paus. 'Een fantastische keuze. Franciscus is de heilige van de armen.'
Franciscus was een zoon van een rijke lakenkoopman uit Assisi. Hij werd geboren in 1181 of 1182. Zijn jeugd bracht hij door in losbandigheid, zo willen de verhalen. Feestmalen, dure kledij... Al werden die verhalen misschien deels verzonnen om het contrast met zijn latere levensstijl groter te maken.
Als twintigjarige belandde hij in de gevangenis, als krijgsgevangene na de veldslag tussen zijn geboorteplaats Assisi en de stad Perugia. Na zijn vrijlating werd hij zwaar ziek. Franciscus kwam tot inkeer, onder meer omdat hij bijzonder werd getroffen door de manier waarop zijn omgeving zieken - en met name melaatsen - behandelde.
De Heer heeft mij, broeder Franciscus,
op de volgende manier het begin gegeven van een boetvaardig leven:
toen ik in zonden leefde,
leek het me te bitter om melaatsen te zien
en de Heer zelf heeft mij tussen hen gebracht
en ik heb hun barmhartigheid bewezen.
En toen ik bij hen wegging,
was wat me bitter leek
voor mij veranderd in zoetheid naar ziel en lichaam;
en ik was er daarna nog een tijdje vol van
en heb de wereld verlaten.
(Testament van Franciscus, 1-3)
Hij bekeerde zich tot een leven van armoede, gebed en dienstbaarheid aan de armen. Hij trok zich in 1205 ook enige tijd terug in de eenzaamheid en hij wijdde zich aan de melaatsen, het herstellen van kerkjes en aan het gebed.
Zelf wilde hij de allerarmste zijn. Hij bedelde zijn dagelijks voedsel bij elkaar, daarvan delend met anderen die nog minder hadden dan hij.
Hij stierf op 3 oktober 1226. Een dag na zijn overlijden, werd zijn lichaam in een processie door de stad naar de kerk van San Giorgio gedragen. Twee jaar later sprak paus Gregorius IX heiligverklaring uit. In 1929 werd de dag van Sint-Franciscus Werelddierendag.
Franciscus stond immers ook bekend als een grote natuurvriend. Volgens hem toont de natuur hoe God, die alles geschapen heeft, ons draagt en in leven houdt.



Aucun commentaire: