dimanche 28 juillet 2013

België moet worden veroordeeld voor de verwaarlozing van Brussel


Joan Condijts (1975) studeerde journalistiek aan de ULB en Europese betrekkingen aan de Université Robert Schuman in Straatsburg. Vanaf 1998 werkte hij voor onder meer Le Soir en Trends- Tendances. In 2000 trad hij als economieredacteur vast in dienst bij Le Soir. Bij die krant werd hij in 2008 chef van de economieredactie. Samen met Feryel Gadhoum schreef hij GDF Suez, ledossier secret de la fusion (2008). Een jaar later volgde La chute de la maisonFortis (geschreven samen Paul Gérard en Pierre-Henri Thomas). Op 1 september wordt Condijts de nieuwe hoofdredacteur van L'Echo, de Franstalige tegenvoeter van De Tijd.


Edelachtbare, kent u één stad in de wereld waar de simpele suggestie van samenwerking tussen het centrum en de rand binnen het uur door de paus als een mirakel erkend zou worden?

 Edelachtbare, kent u één stad in de wereld waar al bijna een halve eeuw gebouwd wordt aan een metro, die amper twee lijnen telt, drie als je je ogen dichtknijpt (de MIVB moet scheel kijken, want zij ziet er vier), en die in het huidige tempo nog tientallen jaren nodig heeft om een ondergronds netwerk te worden een metropool (we gaan het niet vergelijken met Parijs of Londen maar simpelweg met Madrid of München) van 1,2 bewoners intra muros en meer dan 3 miljoen in de randgemeenten waardig?


RANDGEMEENTEN
De randgemeenten. Laat ons het daar eens over hebben, edelachtbare. Kent u één stad waarvan de kern, zowel ruimtelijk als geestelijk, zo hard is afgescheiden van het economische hinterland? Waar de simpele suggestie van een samenwerking tussen het centrum en de rand binnen het uur door paus Franciscus I als een mirakel erkend zou worden? Waar zelfs de geografische en stedelijke realiteit van de metropolitane zone ontkend wordt.

Edelachtbare, kent u één natie die provinciestations omvormt tot kathedralen ter meerdere eer en glorie van de spoorwegen en die de stations van haar hoofdstad (behalve het Centraal Station) doet meedingen in de categorie van de lelijkste spoorweghaltes van de hele planeet?

Edelachtbare, kent u een muziekconservatorium waar de vaakst gespeelde symfonieën die van de regen zijn die in de emmers klatert die vermijden dat de plek onder water komt te staan vanwege de gaten in het dak?

Edelachtbare, kent u een metropool waar geen enkel stadion uitgerust is om fatsoenlijk sportieve hoogmissen te ontvangen, waar het dertig jaar duurt om een verkeersnetwerk uit te bouwen dat de randgemeenten efficiënt verbindt met het zenuwcentrum, waar... Ik word moe, edelachtbare. Ik stop hier met het beschrijven van de gruwelen. De bewijzen van verwaarlozing 'in flagrantedelicto' zijn overduidelijk.

De procureur zal ongetwijfeld aanvoeren dat deze stad onbestuurbaar is, dat ze slechts een samenraapsel is van negentien baronieën die even slecht overeenkomen als een banket in een Gallisch dorp. Dat is een bedrieglijk argument. Een rookgordijn - ook al is het mijn overtuiging dat een fusie van de gemeenten alleen maar voordelen oplevert...

De procureur zal aanvoeren dat ze net extra financiële middelen heeft gekregen.Klopt, maar net genoeg om niet te creperen! Niet meer.

COLLECTIEVE VERBLINDING
Het probleem ligt elders. In de collectieve verblinding, de communautaire egelstelling die wordt gevoed door schaamteloze mooipraters, de angst dat de aalmoes die betaald werd ook anderen te goede zal komen. Want als we eerlijk zijn is deze stad een geweldige economische motor: Brussel vertegenwoordigteen vijfde van het bruto binnenlands product van het koninkrijk en zelfs een derde als je de hele metropolitane zone beschouwt, ze is de permanente politieke hoofdstad van Europa, ze is een venster op de wereld...

Kortom, edelachtbare, veroordeel dat België, hoe verdeeld het ook is, tot de plicht in Brussel te investeren. Al was het maar voor het land zelf. Een degelijke metro gekoppeld aan een modern regionaal expresnetwerk, musea die meer mensen aantrekken dan afstoten, een Zuidstation dat geen belediging is voor de zonnige beelden die zijn naam oproepen, enzovoort.

Tegen de verbitterden, tegen de 'verdraaiers' van de realiteit, tegen de fanatici van het simplisme, tegen de belovers van betere tijden die nooit zullen komen...'Kom eens kijken en zeg ons dat we ongelijk hebben!'


 

COMMENTAIRE DE DIVERCITY

BRUXELLES DEGRAISSEE


Dans ce procès  fictif à charge de la Belgique et à décharge de Bruxelles, Joan Condijts s'adresse au juge (edelachtbare, votre honneur) et il accuse.

Il pointe l'index contre l'Etat et les Communautés et Régions flamande et wallonne, leur reprochant de sous-financer Bruxelles qui, avec sa communauté urbaine de trois millions d'habitants, est un des moteurs économiques majeurs du pays. A lire sans modération!  On aimerait entendre ce genre de plaidoyer dans la bouche de politiciens bruxellois mais à l'évidence personne n'ose  mouiller son maillot. Pourtant en ce mois de juillet caniculaire il serait bon qu'ils se jettent à l'eau! Ce serait tellement rafraîchissant.

MG

 

 

 

 

Aucun commentaire: