jeudi 4 juillet 2013

Ceremonieel


De tijd


Koning Filip. Hij wordt het, en niet zijn vader, die België over de verkiezingen moet tillen. Koning Albert was te oud, was het moe. Kan de rol van de koning nu eindelijk worden ingeperkt?


Al meer dan een jaar wordt gespeculeerd dat koning Albert II op 21 juli zou aftreden. Toch heeft de koning gisteren iedereen - de regeringsleden incluis - nog verrast.

Zo graag hadden politici van alle regeringspartijen gehad dat Albert II, en met hem zijn kabinetschef Jacques Van Ypersele, ons land nog over de verkiezingen van 2014 tilde. Maar de koning was moe. Was het moe. En dus nam hij zelf een beslissing. ‘Ik zou mijn opvatting van de koninklijke functie niet huldigen, mocht ik in die omstandigheden te allen prijze mijn ambt blijven bekleden. Een kwestie van elementair respect voor de instellingen.’ Abdicatie, dus, na een regeerperiode van 20 jaar. Niemand kan het de vorst kwalijk nemen.

Zijn leeftijd, zijn gezondheid, de familieperikelen rond Delphine Boël, rond koningin Fabiola die schenkingsrechten wou ontwijken of prins Laurent die meer naast dan op het pad liep: het woog op de koning.

Maar onderschat ook de politieke last op de schouders van de vorst niet. Al sinds 2007 moest de goedlachse Albert II bijna non-stop politieke spanning torsen. Zelf zag hij zijn rol, veel meer dan zijn voorganger Boudewijn, als politiek neutraal. Hij heeft op geen enkel moment een poging gedaan om wetten bijvoorbeeld niet te ondertekenen.

Maar bij de formatie in 2010 en 2011 die meer dan vijfhonderd dagen duurde, en meer nog in 2007, was zijn rol willens nillens wél politiek gekleurd. Zo liet de koning en zijn entourage aan verschillende politici hun afkeur blijken voor het kartel CD&V/N-VA. Of gaf hij de ene tien dagen om een regeringsformule te vinden, een andere drie maanden. Niet dat deze koning geen moeite deed om zich naar de consensus te schikken die zich aftekende bij de politici die een regering moesten vormen. Maar op vele momenten tijdens de politieke blokkering van meer dan 500 dagen dat er geen consensus was, kon hij dat niet. En moest hij wel zelf kiezen wiens visie hij zou volgen. In een land dat communautair zo vastzat, kon zijn rol bij de regeringsformatie gewoonweg niet neutraal ingevuld worden.

Vlaamse politieke partijen hebben al langer een consensus over een protocollaire monarchie. De Franstalige partijen waren in 2010 bijna zover, maar royalistische krachten wogen zwaarder. Deze fakkeloverdracht moet het uitgelezen moment zijn om na 2014 eindelijk te kiezen voor een louter ceremoniële invulling van het koningschap.

De koning regeert dan wel niet, in een grijze periode waarin er geen regering is, kan de koning toch politiek sturen. In een moderne constitutionele monarchie schakelen we de mogelijkheid dat een koning dat zou kunnen misbruiken, best uit. Het zijn de democratisch verkozen politici die het land moeten besturen. Niet een koning. En al zeker niet een koning met een missie.

 

COMMENTAIRE DE DIVERCITY

MONARCHIE PROTOCOLAIRE

Plus on chante les louanges de AlbertII et plus on rend difficile la tâche de son successeur.

Il apparaît de plus en plus clairement que la réforme de l'Etat sera accompagnée, après 2014 de son corolaire: une réforme de la monarchie.

C'est à la personnalité exceptionnellement "démocratique" de Albert II que l'on doit d'avoir sorti le pays d'une crise de plus de 500 jours.

On voit mal un roi débutant, sans la moindre expérience des négociations, se croyant investi d'une mission de chevalier blanc, débrouiller un tel écheveau même avec le soutien du meilleur entourage royal. Et de quelle nature sera le nouvel entourage et de quelle légitimité démocratique jouira-t-il?

Mitterrand savait qu'il serait le dernier Président à gouverner la France à l'ancienne; Albert II n'ignore pas qu'il est le dernier chef d'Etat constitutionnel à régner sur le peuple belge.

Tout ceci démontre par l'absurde que les partenaires de la coalition sont convenus dès à présent de reconduire l'actuelle coalition si le verdict des urnes de 2014 le leur permet. Mark Eyskens a lancé un appel invitant les partis flamands à aller unis aux élections pour faire pièce à la N-VA.

Il est certain que Albert II fut un roi très politique. Mais n'est-il pas tenu, par le serment constitutionnel de "maintenir l'intégrité du territoire."? "Het zijn de democratisch verkozen politici die het land moeten besturen. Niet een koning. En al zeker niet een koning met een missie."

Ne vous demandez plus pourquoi Bart De Wever est l'ennemi public numéro un de la monarchie constitutionnelle. 

MG

 

 

 

 

Aucun commentaire: