lundi 22 juillet 2013

Les éditorialistes flamands attendent le « vrai test » des élections de mai




Deux grandes questions dominent les éditos flamands. Que fera Philippe lors de la formation du gouvernement en 2014 et comment va-t-il remplir sa fonction de Roi ? Les éditorialistes s’accordent toutefois sur la bonne prestation du nouveau souverain en ce jour de Fête nationale.

 

COMMENTAIRE DE DIVERCITY

TOUCHE PAS "AAN MIJN CENTEN"

L'épreuve du feu pour le nouveau roi et pour la monarchie, autrement dit pour la Belgique, ce sera 2014, à quoi bon le répéter inlassablement, nous en sommes tous persuadés. Sauf que le roi des Belges ne saurait se contenter plus longtemps d'envoyer des fleurs au gouvernement Di Rupo et aux seuls partis de la coalition qui le composent,  "kan niet eenzijdig bloemetjes blijven gooien naar de federale regeringspartijen".

 

Le triomphe de Elio di Rupo, super héros médiatique du jour adoubé par la couronne pourrait bien être de pure illusion et se révéler très contre productif. D'abord auprès de son électorat socialiste que ce élan monarchiste-donc conservateur- surprend.  Ensuite et surtout en Flandre où l'homme du 16 exaspère de plus en plus les partisans de Bart De Wever toujours plus nombreux  à honnir ce socialiste au noeud pap tiré à quatre épingles qui alourdit la facture fiscale de tous les parvenus de Flandre et s'en prend à ce qu'il ont de plus précieux: hun centen!.

MG



MENSELIJKE MAAT ACHTER GLAMOUR EN GLITTER

DM CAMPS

Het kusje op het balkon was nog zuinig. De glimlach tijdens het nationaal defilé voorzichtig. Toch leek Filip alreeds een andere man. Stemvast tijdens zijn eerstekoninklijke toespraak tot de natie. Losser in de schouders. Nog rolde hij zichzelf niet uit als een rolmops, maar hij sprak wel zelfbewust, met de klank van een zeepkistje.

De nieuwe koning wou kennelijk graag iets van zichzelf kwijt.

Filip was op de dag van zijn aantreden al helemaal koning. De verrassende metamorfose leek hem gegund. Zowel de verenigde kamers als de massa op het Paleizenplein waren gul en ongegeneerd in het applaus.

Een rimpeling van liefde, bijna.

Koning Filip en vooral zijn afscheidnemende vader woelden gisteren oprechte ontroering los. Het waren niet alleen breiende freules die iets hadden door te slikken. De traantjes van Paola en Mathilde en de krop in de keel van Albert waren zelfs voor gekooide republikeinen van de N-VA herkenbaar.

Menselijke maat achter glamour en glitter.

Ook betekenisvol was het rimpelloze verloop van de plechtigheden. Geen incidenten, geen harteloze kreten. Voor een aftands instituut als de monarchie leek het zowaar op een inhaalrace met de moderniteit.

Springlevende nostalgie.

Zou het ook iets over het tijdsbeeld zeggen? Over de latente nood aan een zachte, sprookjesachtige kant van het leven.

Aan verbondenheid, misschien?

Hugo Camps

Koning Filip deed het voorbeeldig op zijn eerste schooldag als vorst 

OPINIE − DM

EEN ECHTE TEST WAS DIT NATUURLIJK NIET. DE EERSTE SERIEUZE AFSPRAAK VOOR FILIP VOLGT PAS NA DE VERKIEZINGEN VAN VOLGEND JAAR


Alles liep gisteren gesmeerd en koning Filip deed het voorbeeldig op zijn eerste schooldag als vorst. Geen haperingen in zijn toespraak in het parlement, een obligate verwijzing naar de regio's om Kris Peeters gunstig te stemmen en zowaar 's avonds een dankwoord dat niet op het programma stond. De decennialange voorbereiding wierp zijn vruchten af.

Maar een echte test was het natuurlijk niet. De eerste serieuze afspraak volgt pas eind mei 2014 na de federale, regionale en Europese verkiezingen. Wat als de kaarten dan even moeilijk liggen als na de vorige verkiezingen?

Filip zal voortaan worden omringd door mensen met de nodige ervaring achter de schermen van de politiek. De kans is dan ook klein dat hij zichzelf tijdens de volgende formatie bij de eerste de beste kans in de voet schiet. MAAR MEER DAN DE VRAAG OF HIJ HET AL DAN NIET KAN, WORDT DE VRAAG HOE DE KIEZER DE KAARTEN ZAL DELEN EN IN WELK SPEL HIJ ZAL MOETEN MEESPELEN.

Rond Laken heeft lange tijd een Franstalig christendemocratische sfeertje gehangen. Het heeft koning Albert niet belet om op het eind van de jaren negentig met zichtbaar plezier de paarse regering-Verhofstadt te omarmen.

Maar wat als N-VA-voorzitter Bart De Wever volgend jaar een klinkende overwinning neerzet en Filip hem als eerste op de koffie moet ontvangen? Kan en wil een koning meewerken aan een regime dat tegen zijn functie en het voortbestaan van het land is?

Een vorst kan zijn politieke rol alleen spelen als iedereen aanvaardt dat hij boven het partijpolitieke gewoel staat. Met zijn laatste toespraken heeft de afscheidnemende koning Albert zijn opvolger alvast geen cadeau gedaan.

Geen terugblik op 20 jaar koningschap, maar odes aan de politici die na de langste crisis ooit de huidige federale regering vormden. Dat ze aan het hof niet hoog oplopen met de Vlaams-nationalisten is niet onlogisch. Maar als dievolgend jaar aan zet zouden komen, zullen er ongetwijfeld zijn die betreuren dat niemand het sinds 1831 heeft aangedurfd om de monarchie echt te hervormen.

 

DE VLAAMSE PERS

Bart Sturtewagen van De Standaard merkt de vele aandacht op die tijdens de speeches uitging naar de zesde staatshervorming en het nieuwe België met meer bevoegdheden voor de deelstaten. ‘Zeg niet langer: ‘Eendracht maakt macht’, maar zeg: ‘Eenheid in verscheidenheid’’, klinkt het. Maar ‘met iedere affirmatie (van de staatshervorming, nvdr) werd de schaduw van de afwezige Bart De Wever wat groter’. 

De koning en de regering hebben elkaar gevonden in het gemeenschappelijk belang en steunen elkaar, want beiden worden door sommigen in vraag gesteld. ‘Veel andere opties hebben ze immers niet.’

In De Tijd merkt ook Stefaan Michielsen de vele lofbetuigen aan de federale regering van premier Elio Di Rupo op. Maar nu de troonswisseling achter de rug is, moet de regering zich opnieuw op het ‘echte werk’ concentreren.

Liesbeth Van Impe van Het Nieuwsblad schreef dan weer een brief aan de koning. ‘Wees terughoudend, loop zeker niet te veel in de kijker, de beste koning is een politiek onzichtbare koning’, luidt de goede raad. ‘Maar laten we eerlijk zijn, u hebt dat gisteren niet slecht gedaan. (...) De halve natie zat immers te vrezen voor uw eerste flater, de andere helft zat er stilletjes op te hopen. Maar u versprak zich niet, u struikelde niet, u zei niets buitenaards.’

In Het Laatste Nieuws bemerkt Erwin Verhoeven dat Koning Filip tijdens de hele nationale feestdag ‘minder verkrampt was dan de onzekere kroonprins die hij ooit was’. Maar hoe schudt de kiezer volgend jaar de kaarten? ‘Daar ligt pas de ware vuurproef voor koning Filip.’

Idem bij Erick Donckier in Het Belang van Limburg. Paul Geudens van Gazet van Antwerpen benadrukt dat Filip ook de koning van de deelstaten moet zijn. De vorst gaf dat aan in zijn speeches, maar GEUDENS MERKT OP DAT HIJ NIET EENZIJDIG BLOEMETJES KAN BLIJVEN GOOIEN NAAR DE FEDERALE REGERINGSPARTIJEN.

 

Aucun commentaire: