mardi 3 septembre 2013

Confederalisme of een rechts economisch beleid? De N-VA moet kiezen, want beide gaat niet


DM STANDPUNT


© Yann Bertrand.


Het probleem van de N-VA is dat ze speelt op drie electorale velden tegelijk

Het gebeurt niet te vaak, maar de rammelende communicatie over economische hervormingen en confederalisme toont nog maar eens aan hoezeer de N-VA gevangen zit in een onoplosbareCatch 22.


Want als de partij kiest voor haar mythische confederalisme - wat dat ook in de praktijk moge betekenen - dan kan ze dat alleen verwezenlijken in een regering die beschikt over eentweederdemeerderheid. Dat schrijft de grondwet nu eenmaal voor. Maar een regering met eentweederdemeerderheid kan in dit land niet zonder minstens één linkse partij mee te nemen. Als je zo'n partij meeneemt, kun je bijgevolg geen puur rechts economisch beleid meer voeren, zoals de partij ook wil.

Een dergelijk economisch beleid kun je wel probleemloos voeren met een regering met een gewone meerderheid, en de MR zal graag bereid zijn die mee te leveren, maar dan zit er geen staatshervorming meer in, want je hebt niet langer een tweederde.

Deze simpele politieke rekenkunde zorgt nu voor strategisch en communicatief gepruts. Want iedereen weet dat beide tegelijk niet kunnen in de politieke realiteit.

Het probleem van de N-VA is dat ze speelt op drie electorale velden tegelijk. Ze heeft de oude achterban van het Vlaams Blok binnengetrokken. Daarnaast hebben ze de klassiekeVlaams-nationalisten mee, die blijven dromen van hun onafhankelijk Vlaanderen als ultiem doel, en die eigenlijk geen andere doelen hebben die daaraan kunnen tippen. Bracke zegt dan weer wat het derde electorale publiek van de N-VA wil: een rechts economisch beleid, mini-jobs, geen index, de vakbonden aan de leiband. En of dat nu gebeurt in een federaal of een confederaal België, daar hebben deze kiezers lak aan, het gaat hun uitsluitend om wat zij als beste voor hun portemonnee ervaren. Zij verwachten vroeg of laat boter bij de vis, geen steriel politiek visioen van onafhankelijkheid waarvoor nooit een tweederdemeerderheid zal gevonden worden.

Vroeg of laat zal blijken dat de N-VA niet al deze groepen tegelijk tevreden kan houden, omdat haar twee doelstellingen niet tezamen te verwezenlijken zijn, en ze dus altijd zal moeten kiezen. Het verleden leert dat de N-VA in haar korte bestaan, gesteld voor die keuze, onveranderlijk de kaart van de onafhankelijkheid verkozen heeft boven die van de economische verandering. Iets anders zouden ze trouwens ook zeer moeilijk door hun congres krijgen.

Maar toch blijft men halsstarrig, en alleen om zijn electoraat te houden, beweren dat men de twee wel kan combineren, ook al kan dat in de realiteit nooit.

Yves Desmet
Hoofdredacteur

 

COMMENTAIRE DE DIVERCITY

LE TALON D'ACHILLE DE LA N-VA


Yves Desmedt révèle dans son édito cinglant le talon d'Achille de la N-VA en dénonçant implacablement ses contradictions internes. La NV-A exige le confédéralisme et son contraire à savoir un gouvernement à priorités économiques.

En optant pour un confédéralisme mythique, elle devrait savoir qu'il ne peut voir le jour sans une majorité des deux tiers (nécessaire pour toute modification de la constitution)

Or si la majorité gouvernementale comprend un seul des deux partis socialistes (le PS ou le SPa) pas question de pratiquer une politique économique de droite comme la promet la NV-A. Une politique de centre droit est envisageableéventuellement avec l'aval du MR, dans le cadre d'une majorité simple.
En vérité dit Desmedtla N-VA joue sur trois tableaux électoraux incompatibles entre eux: elle a annexé l'arrière-ban du Vlaams Blok; elle compte parmi ses rangs les nationalistes flamands historiques qui rêvent d'indépendance. Et voila que Siegfried Bracke se fait l'avocat d'un troisième groupe d'électeurs N-VA, les ultra-libéraux qui rêvent d'une gouvernance de droite qui les débarrasse de Di Rupo et opte poula création de "mini-jobs"la suppression de l' index et la mise au pas des syndicats. Ceux-là se fichent complètement que ces objectifs soient atteints dans une Belgique fédérale ou confédérale. Une seule chose leur importe: "hun centenhun portemonnee!"

Il s'avérera tôt ou tard que ces trois objectifs sont totalement contradictoires et ne peuvent être atteints ensemble. Une telle contradiction risque d'éclater au grand jour à l'occasion du grand congrès de la N-VA.

Cela n'empêche pas Bart, Siegfried et Geert Bourgeois de prétendre que les trois sont compatibles. Quadrature du cercle?

 

MG

 

Aucun commentaire: