jeudi 28 novembre 2013

La moitié des Flamands n'aiment pas les immigrés


Le Vif



Selon une étude réalisée par le Moniteur flamand de Migration et d’Intégration et révélée par le quotidien De Morgen, près de la moitié des Flamands désirent côtoyer le moins possible de personnes d’origine étrangère malgré le fait que seule une minorité de répondants les fréquente régulièrement.

Le service d’étude du gouvernement flamand a interrogé des Flamands âgés de 18 à 85 ans sur la composition de leur quartier idéal. Quarante-cinq pour cent ont répondu vouloir vivre dans un quartier habité seulement de personnes d’origine belge. Trente-huit pour cent préfèrent un quartier peuplé de "plus de personnes d’origine belge qu’étrangère".

 

MENACE

47 pour cent des participants estiment que les immigrés "viennent profiter de notre sécurité sociale". Pour ce qui est des musulmans, 40 pour cent déclarent qu’ils "représentent une menace pour notre culture et nos usages". Cependant, la moitié des Flamands considèrent la présence de différentes cultures comme un enrichissement pour la société.

Plus de la moitié des Flamands (51%) n’ont jamais de contact avec les personnes d’origine étrangère de leur quartier. Moins de trois Flamands sur dix indiquent bavarder avec des personnes d’origine étrangère au moins une fois par mois.

"On n’aime que ce qu’on connaît" déclare Jozef De Witte, le directeur du Centre pour l'égalité des chances et la lutte contre le racisme. Il impute l’origine du problème à l’échec de la politique de migration et d’intégration. "Au lieu d’accepter l’immigration et de l’encadrer, les Flamands se trouvent toujours dans une phase de déni. Nous nous trouvons supérieurs alors que nous n’avons jamais eu si peur de sombrer".

 

COMMENTAIRE DE DIVERCITY

XENOPHOBIE FLAMINGANTE?


De  fait, les Flamands n’aiment pas vraiment la monarchie belgicaine, ni  les francophones du reste, surtout pas les francophones socialistes et leurs alliés de gauche qui protègent les migrants fragilisés, les sans papiers, les demandeurs d’asiles et toute le gente des gagne-petit et des assistés sociaux qui grèvent les finances du pays et vivent aux crochets de la classe moyenne laborieuse des Flandres. 

« Marokkanen, de Turken en een handvol Congolezen. En het is vooral met deze groep dat de helft van de Vlamingen liever niet gezien wil worden, niet in hun wijken, niet in hun scholen, niet op hun werk, niet in hun favoriete restaurant of café. Vlamingen sturen hun kinderen liever naar een blanke school met het argument 'hoe witter hoe slimmer'. »

Mais en revanche ces Flamands aiment les Flamands et  surtout Bart De Wever, autant que les Français aiment Marine Le Pen, qui implicitement leur laisse entendre qu’une fois indépendants et débarrassés de cet état-providence qui menace leur bien être matériel , il pourront se retrouver entre soi et renvoyer au-delà de la frontière (linguistique pour les Flamands) tous ces profiteurs du système  qui vivent à leurs crochets.

De fait, ils apprécient que Bart De Wever et son parti fassent montre d’une xénophobie soft et larvéeinspirée, sur le fond, de celle du Vlaams Belang mais qui s’efforce, très habilement,de mettre des gants en respectant les formes du politiquement correct c’est-à-dire en faisant un immense effort pour ne point choquer, précisément sur la forme.

C’est de bonne guerre, surtout de bonne stratégie électoraliste et c’est une mayonnaise qui prend. Il s’agit de feindre de se détacher le plus rapidement possible de la francophonie belge qui pompe la Flandre et l’empêche de devenir une Bavière prospère bordant la mer du Nord.

Faut-il rappeler que le régime nazi qui terrorisa les Allemands pendant douze ans et leur offrit en finale un suicide collectif rêvait de transformer l’Allemagne en un Reich qui fût « judenrein » c’est-à-dire ethniquement, racialement purifié.

Hannah Arendt analyse mieux que quiconque les ravages politiques, sociologiques et ethniques du règne sans partage de l’Etat totalitaire nazi. Inconsciemment, la soif nationaliste de De Wever et les siens s’abreuve aux mêmes sources.

De fait, comme le souligne un internaute, en Belgique« très peu de gens "aiment" les immigrés davantage que leurs compatriotes. C'est le contraire qui serait étonnant. » Et il ajoute : « les immigrés peuvent exiger qu'on les respecte et qu'on les traite avec fair-play, et je crois heureusement pour eux et pour nous, que c'est très généralement le cas. »

«  Bij een vriendin ontlokten deze cijfers de optimistische reactie dat dit het bewijs was dat iets meer dan de helft van de Vlamingen wel van migranten houdt. Bij haar is het glas altijd half vol. Het is een manier om deze alarmerende kop te benaderen. »

Un autre relève que« Les musulmans modérés sont infiltrés par des fondamentalistes qui font monter la pression. » (40 procent van de bevraagden vindt moslims 'een bedreiging voor onze cultuur en gebruiken).

Xénophobie devient donc, de plus en plus chez nous, synonyme d’islamophobie ce qui est pervers et dangereux, car cela évoque immanquablement le parallèle avec la montée de l’antisémitisme dans l’Europe d’avant-guerre. «  Vlamingen zouden bij voorkeur willen werken met blanken, uitgaan met blanken, trouwen met blanken, verzorgd worden in een ziekenhuis met alleen maar blanke dokters en verplegers en omringd worden door even bleke maar blanke patiënten.  »

« Hoe het nu verder moet met deze aanzienlijke groep van bange Vlamingen? Ik geloof namelijk dat zij diep ongelukkig zijn in hun buurt en in hun stad. De superdiversiteit die is er immers om te blijven, die gaat echt niet meer weg. Dat is een realiteit. En het zal nog een versnelling hoger gaan als je bedenkt dat een aantal Europese steden ondertussen zogenaamde majority-minority steden zijn geworden. Dat wil zeggen dat in die steden de zogenaamde autochtonen officieel een minderheid zijn geworden. Iets wat ook in de meeste Amerikaanse steden een feit is. »

De fait, le paysage ethnique de nos grandes villes se transforme, et pas seulement à Bruxelles mais aussi à Anvers, Gand et dans les villes moyennes Malines, Louvain, Halle

Amsterdam sinds 2011 officieel een majority-minority stad.Ik hoef geen genie te zijn om te voorspellen dat Antwerpen zeer binnenkort zal volgen. Kijk maar eens naar wie de jongeren zijn in de stad.”


Si on en croit cette nouvelle enquête, un Flamand sur deux a beaucoup de mal à accepter cette évolution pourtant inéluctable: celle de la transformation rapide d’un paysage urbain monoculturel en un environnement urbain pluriethnique et multiculturel. Ne nous voilons pas la face : les classes moyennes bruxelloises ont résolu le problème par un exode massif vers la périphérie brabançonne.

"Wat dit onderzoek vooral duidelijk maakt is dat Vlamingen in een zeer lang en pijnlijk rouwproces zitten. Het is pijnlijk afscheid te nemen van geïdealiseerde monoculturele Vlaamse samenleving, een samenleving die wellicht enkel in de collectieve verbeelding heeft bestaan. Dat rouwproces maakt het niet gemakkelijk om de onafwendbare toekomst te aanvaarden. En dus is een grote groep van Vlamingen volstrekt nog niet klaar voor die nieuwe toekomst."

Bref, pour une proportion non négligeable de la classe moyenne flamande, cette évolution est insupportable : « Het onderzoek legt bloot dat heel wat Vlamingen hun denken en attitude nog niet hebben aangepast aan deze realiteit. De realiteit dat er geen dominante meerderheidsgroep noch een dominante meerderheidscultuur is. »

La Flandre catholique et agricole fut, au 19 siècle, une terre d’émigration comme I’Irlande, la Sicile, la Bretagne ou le Palatinat (comme le montre le magnifique film die Neue Heimat). Elle est désormais terre d’immigration à même titre que les Etats-Unis, l’Australie ou le Canada. C’est, du reste le destin de l’Europe. Cette Europe en pleine mutation semble, comme la Flandre très tentée par le repli nationaliste ethnique et identitaire. C’est la pire des réponses.

Il y a une autre réponse mais elle est ardue et exige de tous un effort de volonté surhumain : c’est la voie du dialogue interculturel, inter ethnique et inter convictionnel.

Nous l’avons écrit souvent et nous en demeurons convaincu, l’Europe de la diversité sera cosmopolite ou elle ne sera pas.

MG

 


WIE MAAKT EEN EINDE AAN HET LANGE VLAAMSE ROUWPROCES?

De Morgen

"Het is pijnlijk afscheid te nemen van een samenleving die wellicht enkel in de verbeelding heeft bestaan", schrijft Rachida Lamrabet, auteur van 'Vrouwland', 'Een kind van God' en' De man die niet begraven wilde worden'.

De Vlamingen die nu te kennen geven dat ze die superdiversiteit niet willen, worden daarin ondersteund door een overheid die het wij-zij-denken cultiveert

Van de titel van De Morgen dat de helft van de Vlamingen niet van migranten houdt, werd ik niet bepaald vrolijk. De titel is een vertaling van de cijfers van de Vlaamse Migratie- en Integratiemonitor die aan Vlamingen tussen 18 en 85 jaar vroeg naar de samenstelling van hun ideale buurt. 45 procent antwoordde in een buurt te willen wonen met alleen personen van Belgische herkomst40 procent van de bevraagden vindt moslims 'een bedreiging voor onze cultuur en gebruiken'.

 

Bij een vriendin ontlokten deze cijfers de optimistische reactie dat dit het bewijs was dat iets meer dan de helft van de Vlamingen wel van migranten houdt. Bij haar is het glas altijd half vol. Het is een manier om deze alarmerende kop te benaderen.

 

Iemand anders probeerde op de radio uit te leggen over wie we het hebben wanneer we het over 'migranten' hebben. Blijkt dat ook daarover heel wat misverstanden bestaan. In de hoofden van de bevraagde Vlamingen zijn migranten mensen die van buiten Europa komen, diegene die niets te maken hebben met die zogenaamde Joods-Christelijke beschaving en die meestal helemaal onderaan de laagste trede van de socio-economische ladder bengelen. En dan praten we dus niet over de Nederlanders die in Baarle-Hertog wonen, noch over de Londenaar die in Brussel lobbyt.

 

NIEUWE MINDERHEID

Wie blijft er dan over in die grote vergaarbak van het migrantendom? Juist ja, de Marokkanen, de Turken en een handvol Congolezen. En het is vooral met deze groep dat de helft van de Vlamingen liever niet gezien wil worden, niet in hun wijken, niet in hun scholen, niet op hun werk, niet in hun favoriete restaurant of café. Vlamingen sturen hun kinderen liever naar een blanke school met het argument 'hoe witter hoe slimmer'.

 

Zo hoorde ik, een paar weken geleden, een schooldirecteur zonder verpinken verkondigen waarom hij een bepaalde categorie van leerlingen liever kwijt dan rijk was; hij had de grenzeloze ambitie om van zijn school een prachtige elitaire bollebozenschool te maken en vond deze categorie van leerlingen niet passen in zijn geweldige plannen. Een elitaire bollebozenschool, dat weet iedereen, kan je alleen maar maken met Vlaamse leerlingen die uit de middenklasse komen.

Vlamingen zouden bij voorkeur willen werken met blanken, uitgaan met blanken, trouwen met blanken, verzorgd worden in een ziekenhuis met alleen maar blanke dokters en verplegers en omringd worden door even bleke maar blanke patiënten. De vraag die ik nu zou kunnen stellen, heel naïef en een beetje gekwetst is: 'waarom houden jullie niet van ons?'

 

Maar het moet niet altijd over mij gaan, wat ik mij nu echt afvraag, is hoe het nu verder moet met deze aanzienlijke groep van bange Vlamingen? Ik geloof namelijk dat zij diep ongelukkig zijn in hun buurt en in hun stad. De superdiversiteit die is er immers om te blijven, die gaat echt niet meer weg. Dat is een realiteit. En het zal nog een versnelling hoger gaan als je bedenkt dat een aantal Europese steden ondertussen zogenaamde majority-minority steden zijn geworden. Dat wil zeggen dat in die steden de zogenaamde autochtonen officieel een minderheid zijn geworden. Iets wat ook in de meeste Amerikaanse steden een feit is.

 

Maar we hoeven het zelfs niet zo ver te zoeken, dichter bij huis is Amsterdam sinds 2011 officieel een majority-minority stad. Ik hoef geen genie te zijn om te voorspellen dat Antwerpen zeer binnenkort zal volgen. Kijk maar eens naar wie de jongeren zijn in de stad.

 

BINDENDE FACTOREN

Wat dit onderzoek vooral duidelijk maakt is dat Vlamingen in een zeer lang en pijnlijk rouwproces zitten. Het is pijnlijk afscheid te nemen van geïdealiseerde monoculturele Vlaamse samenleving, een samenleving die wellicht enkel in de collectieve verbeelding heeft bestaan. Dat rouwproces maakt het niet gemakkelijk om de onafwendbare toekomst te aanvaarden. En dus is een grote groep van Vlamingen volstrekt nog niet klaar voor die nieuwe toekomst.

 

Het onderzoek legt bloot dat heel wat Vlamingen hun denken en attitude nog niet hebben aangepast aan deze realiteit. De realiteit dat er geen dominante meerderheidsgroep noch een dominante meerderheidscultuur is. Begrijp ik dat dit voor sommigen beangstigend is? Natuurlijk wel, maar volgens mij wordt die angst alleen maar versterkt door het feit dat er geen enkel positief perspectief vooropgesteld wordt. Het enige wat ons wordt voorgeschoteld zijn doemscenario's waar de eneidentiteit moet ten ondergaan ten voordele van de andere identiteit.

Terwijl het volgens mij juist een opportuniteit is om los van ideologie, huidskleur en etnie op zoek te gaan naar een bindende factor. Hoe kunnen mensen die heel erg verschillen van elkaar toch een stad delen zonder elkaar naar het leven testaan? Is het denkbaar om onze verschillen ondergeschikt te maken aan een gemeenschappelijk project? Ik vraag het me luidop af.

 

Maatschappelijk of politiek engagement bijvoorbeeld, de wil en goesting om dingen ten goede te veranderen in de eigen wijk of stad. Ervan overtuigd zijn dat een stad of een wijk niet van jou alleen is, maar van iedereen die er woont of werkt. Dat impliceert ook dat de Vlamingen die bang zijn of niet willen leven naast 'migranten' een hele weg nog moeten afleggen in het loskoppelen van hun eigen Vlaams-christelijke cultuur en achtergrond als onlosmakelijk fundament van de gemeenschap.

 

Wie hier een heel belangrijke rol in te spelen heeft, is de overheid. Ze doen het belabberd slecht nu. Het zou al heel wat helpen indien ze zouden ophouden om mensen, die hun identiteit anders invullen, te stigmatiseren en te dwingen tot assimilatie. De Vlamingen die nu te kennen geven dat ze die superdiversiteit niet willen, worden daarin ondersteund door een overheid die het wij-zij-denken cultiveert en die het signaal geeft dat het een gerechtvaardigde houding is om mensen die er anders uitzien, die andere gewoontes hebben en andere opvattingen, om die uit te sluiten en van hen te eisen dat ze zich aanpassen aan het Vlaamse sjabloon, wat dat ook moge zijn.

 

JOUW MENING?

De Vlaming en het vlaming-zijn wordt systematisch in een slecht daglicht gesteld. Past voortreffelijk bij het nationalistisch België gevoel en het bashen van bepaalde vlaamse politieke partijen. In Frankrijk bvb komen ze voor hetzelfde ervanaf met "chauvinisme", andere landen of delen ervan die onafhankelijkheid willen worden hiervoor ernstig genomen en minstens met de nodige egards behandeld, niet zo hier.

 

Een aantal Vlamingen trachten de diversiteit te ontlopen door te streven naar een onafhankelijk VL. Dat ze daarin gesteund worden door het grootkapitaal, Vlaams en Duits: Sedert jaren de slogan: De Duitse Weg is een ander verhaal. De VL overheid deed/doet alles om het het wij-zij denken te bevorderen, gesteund door extreem rechtse media als Terzake en Knack. Dan veroveren de Vlamingen geen positie in een veranderende wereld, integendeel, dan zijn ze er het slachtoffer van: Ze trekken zich terug.

 

Vlaanderen en haar steden zijn super divers zelfs fluïde maar hebben net als alle EU staten grote problemen met grote groepen onaangepaste Marokkanen. . De groepsagressie en macho levenswijze met stevige ongelijkheid M/V hoeven we niet en is geenszins een verrijking. . Hoe komt het dat een kind (zwart Afrikaans meisje) van 7 zelf vraagt naar een school met minder allochtonen? Omdat ze wordt uitgescholden door Marokkanen voor zwarte Afrikaan!

Laten we wel wezen. Wanneer je een Vlaams bestuur hebt dat een onnatuurlijke angst heeft van zelfs een Franstalige, wat verwacht je dan dat ze doen met andere culturen? Niet alleen dit artikel deed me huiveren, ook het artikel over de gevangenis in Beveren. 12000 Franstaligen die willen werken krijgen een Vlaamse Nee. Morgen roepen ze weer dat Walen lui zijn, en dat ze moeten opleiden tot werk.. maar wel enkel als je Vlaming bent blijkbaar. Misselijk die IK cultuur die hier heerst.

 

 

Aucun commentaire: