samedi 7 juin 2014

Voor Bart De Wever en nu ook voor Elio DiRupo is België geen doel op zich


"België is een middelWallonië het doel", schrijft Alain Gerlachemediawatcher bij RTBF en opiniemaker voorDe Morgen.



© kos.

Wat moeten we echt onthouden van deze gelijktijdige verkiezingen? Dat Wallonië, Brussel en waarschijnlijkVlaanderen voorrang hebben gekregen op België

Januari 1992. Grote drukte op het hoofdkwartier van de Parti Socialiste in Brussel. De socialisten en dechristendemocraten hebben een coalitie gevormd en partijvoorzitter Guy Spitaels staat op het punt de lijst van detoekomstige ministers van zijn partij bekend te maken.

Angst en hoop bij de kandidateneen beetje een sfeer van het Laatste OordeelHet is geen toeval dat GuySpitaels 'Dieuwordt genoemdHij is heer en meester in zijn partijHet is de beurt aan het Waals Gewest en degelukkige verkozenen van wat in die dagen nog de Waalse Gewestelijke Executieve heet.

Met een vleugje sadisme houdt Spitaels de spanning erin terwijl hij de namen van de nieuwe ministers voorleest.De minister-president komt laatst. Met een vlakke stem, niets aan de hand, klinkt het: Guy Spitaels. Verbazingalom. Hebben ze goed gehoord? Wil de voorzitter van de PS zich verlagen door naar Namen 'af te zakken'? Infeite heeft Dieu net het politieke Wallonië geschapenEnkele maanden later verandert de executieve in deWaalse regering en krijgt de zetel van de minister-president de bijnaam 'Elysette', het kleine Elysée, het paleisvan de Franse president.

COUP DE THÉÂTRE
Veel later is Elio Di Rupo in de voetstappen van zijn illustere voorganger getreden. In 1999 en in 2005bombardeerde hij zich op zijn beurt tot minister-president van Wallonië. Maar dat was telkens omdat het moest,onder dwang van de politieke omstandigheden van het ogenblikvoor korte periodes en zonder echt teovertuigenZijn echte ambitie was toen al de Wetstraat 16.

Hoe dan ook maakte de geste minder indruk dan bij zijn mentor. En dus moesten we tot 5 juni 2014 wachten op de nieuwe coup de théâtre: een voorzitter van de PS die Wallonië voorrang geeft op België.

Je kunt eindeloos discussiëren - dat heb ik ook gedaan - over het tactische spel dat de PS ertoe heeft aangezet omzich op alle machtsniveaus onmisbaar te makendoor het ritme van de regionale onderhandelingen om te gooienen iedereen te snel af te zijn, de liberalen maar ook en misschien vooral de Vlaamse partijen. Maar watdonderdag gebeurd iskun je niet herleiden tot de zoveelste zet op het Belgische schaakbord.

Door regionale meerderheden te vormen zonder op duidelijkheid over de samenstelling van de federale regeringte wachtenhebben de PS en haar bondgenoten niet alleen Bart De Wever een hak gezet maar ook het scenariogekopieerd dat hij zelf had voorgesteld - waar ze eerst geen goed woord voor over haddenUiteindelijk volgenzealthans symbolischdezelfde logicavoorrang voor de eigen gemeenschap of het eigen gewest.

Dat is niet alleen de keuze van de PS. De twee andere partijvoorzitters hebben het ook gewildToen BenoîtLutgen in 2011 voorzitter van de cdH werdna zeven jaar als Waals minister, vierde hij dat niet in Brussel maar in NamenDat was geen toeval maar een duidelijk signaal. En het FDF kon na de breuk met de MR weer departij worden die zich het sterkst met Brussel identificeertwat zowel haar uitstekende score in de hoofdstad alshaar marginale uitslag in Wallonië verklaart.

Wat zullen we echt onthouden van deze gelijktijdige verkiezingen? Dat de deelregeringen voorrang hebbengekregen op de federale. Nieuw is dat niet, maar nu kan niemand het nog ontkennenOndanks de politicologendie onvermoeibaar blijven uitleggen dat wij in een federaal systeem leven, en de filosofen die een federalekieskring als hoogste doel stellenvoelt de bevolking de realiteit anders aan: het land heeft een nieuwe stap naareen confederalistische visie gezet. En deze keer hebben de Franstaligen het gedaanterwijl Bart De Wever,republikein en Vlaams-nationalist, ter attentie van de koning zijn informatierapport over vorming van eenBelgische regering schreef.

VERSTANDHOUDING
Maar misschien hoeft dit geen factor van verdeeldheid te zijn. Het zou het begin kunnen zijn van een nieuweconsensus, als vertrekpunt van de zesde staatshervormingVoor Bart De Wever en nu ook voor Elio Di Rupo isBelgië geen doel op zich.

Als Elio Di Rupo naast het premierschap grijpt en weer aan het hoofd van de Waalse regering komtzou dederde keer de goede kunnen zijn. En als hij Bart De Wever ontmoet aan het hoofd van de Vlaamse regeringdankunnen die twee misschien eindelijk met elkaar praten en verstandhouding bereikenZoals we allemaal graagzeggen, in het noorden en het zuiden: je weet maar nooit.



 

COMMENTAIRE DE DIVERCITY

LE FEDERALISME BELGE EST MORT, VIVE LE CONFEDERALISME A LA DE WEVER


Le professeur Maddens-idéologue de la NVA, de la KUL- dans sa doctrine surréaliste a toujours imaginé le pire : que les Wallons finiraient par réaliser ce que veulent les nationalistes Flamands à savoir la séparation par le biais de l’étape intermédiaire du confédéralisme à deux.

Eh bien, contre toute attente, et surtout contre toute logique-mais en vertu de la logique confédérale- Elio Di Rupo en personne s’est converti, vite fait à la doxa de Bart De Wever en donnant un signal fort : le régional aura désormais priorité pour lui, sur le fédéral et il terminera sa carrière, lui le ci-devant belgicain, à l’Elysette qu’il a déjà occupée- plutôt que de prolonger son bail au16 rue de la loi ou accéder à un poste de commissaire européenAutrement dit, Elio Premier a sacrifié sa Belgique bien aimée à son ambition personnelle de fin de carrière. Nous l’invitons à retirer le pins aux couleurs belges de son revers de veston et à renoncer à jouer les supporters béats des diables rouges ainsi qu‘aux au nœud paps qui ne soient pas couleur sang de bœuf. En effet, aiguillonné par le PTB qui le titille, il donne désormais priorité à une vision régionale et progressiste sur une vision nationale belge plus centriste.

Folie contre folie, le MR serait bien inspiré de surprendre et de riposter en formant rapidement un gouvernement fédéral de droite, minoritaire en Wallonie, en réclamant le poste de premier ministre pour Reynders et plusieurs marocains importants : ils auront en effet tout ce qu’ils demanderont. En politique, tout est possible. Ce serait une manière paradoxale, mais combien symbolique, de défendre les derniers oripeaux de la Belgique, l’unité de la sécu et pourquoi pas- paradoxe des paradoxes- une réforme soft de l’index, des pensions et de la défense dont les socialistes ne veulent pas. Et surtout, le niveau fédéral demeure celui où se décide l’impôt sur les sociétés et le coût de la main d’œuvre, deux outils essentiels pour booster une compétitivité anémique. Didier Reynders avec sa longue expérience de ministre des finances et des affaires étrangères pourrait donner, de surcroît, en sa qualité de brillant homme d’Etat raisonnablement bilingue, une impulsion belge, originale et majeure au niveau européen.

Autre paradoxe : Elio et Bart pourront enfin se parler et négocier dans un dialogue (interculturel, j’insiste) constructif l’un sous sa casquette de ministre président wallon, l’autre sous sa casquette de ministre président flamand, position idéale pour négocier la VI ème réforme de l’Etat belge.

Décidément, il faudra faire preuve de beaucoup de pédagogie pour faire comprendre à un électorat belge déboussolé que le second tour des élections, celui qui met les présidents de partis à la manœuvre est crucial et qu’il est conditionné par des négociations machiavéliques sur seule base des réalités arithmétiques et pas en fonction des gains des uns et des reculades des autres. Il s’agit de former, cyniquement si nécessaire, des majorités de plus de 50%.

On retiendra de ce scrutin historique que tout en feignant vouloir conclure d’abord au féderal, ensuite au gional et en agissant exactement à l’opposé, le PS a mangé sa parole. Dans sa grande sagesse, Philipe Moureaux avait prédit, en prophète inspiré qu’il est, que beaucoup mangeraient leur chapeau après le 25 mai. Il se pourrait que ce ne soit qu’un début.

« Jamais avec la N-VA » avait affirmé imprudemment Reynders. Il se pourrait bien qu’il doive avaler demain son borsalino.

Nous nous sommes souvent trompés dans nos pronostics, nous vous en demandons pardon. Mais nous n’imaginions pas que le CDh et le PS seraient capables d’un tel cynisme pour se maintenir au pouvoir en donnant le coup de grâce à leur pire ennemi : le MR.

Le clan Michel qui dévoré d’ambition a pris le pouvoir au MR serait bien inspiré de considérer que face à la débâcle aux allures de Bérézina il lui reste un maître atout, un joker miracle : Didier Reynders. Son électorat lui pardonnera tout hormis de se résigner à cinq nouvelles années d’opposition, autrement dit un éloignement de 15 ans des manettes du pouvoir au niveau régional.

MG


FRANSTALIGE WERKGEVERS WILLEN DAT MR MEE IN FEDERALE REGERING STAPT

De Morgen − BronBelga



© belga. Vincent Reuter.

De Franstalige werkgevers willen dat de MR mee in een federale regering stapt. Dat zei Vincent Reuter van de Waalse werkgeversorganisatie vanochtend in het VRT-radioprogramma 'Bonus'.

De voorbije dagen zijn vooral de regionale regeringen in een stroomversnelling gekomen en daar staande liberalen buitenspelHoe het verder moet op federaal niveau, is niet direct duidelijk

De Franstalige werkgevers hopen daar in elk geval op de MR, aldus Vincent Reuter. "Wat ik weet is dattwee belangrijke hefbomen wat de economische ontwikkeling betreft in handen zijn van de federaleregering: de vennootschapsbelasting en de arbeidskostWij hopen dat een federale regering snel zalkunnen gevormd worden en dat die de nodige maatregelen zal nemen om onze competitiviteit teverbeteren", aldus Reuter, die nog zegt dat het "beter zou zijn als de MR daar bij zou zijn". 

 

 

DE WEVER: "NIET UITGESLOTEN DAT CD&V EN N-VA ELKAAR OOK FEDERAAL AANTREFFEN" 

De Morgen


DM UPDATE Informateur Bart De Wever wou bij de aankondiging van de Vlaamse onderhandelingentussen N-VA en CD&V weinig commentaar kwijt over zijn federale activiteiten. "Maar het spreekt voorzich dat hetgezien de actualiteit van de voorbije dagen, niet totaal ondenkbaar is dat beide partijenelkaar op federaal terrein zullen aantreffen", aldus De Wever, die dinsdag op het paleis wordt verwachtmet het verslag van zijn koninklijke opdracht.

De Wever kondigde vandaag in het Vlaams parlement aan dat zijn rol als "informateur" op Vlaams niveau uitgespeeld isZijn rol als koninklijk informateur zal hij tijdens het verlengd weekendvoortzetten. "Ik zal mijn zwijgzaamheid hier niet doorbreken", luidde het, al merkte hij op net als inVlaanderen ook op federaal niveau op zoek te willen gaan naar "een logische en coherente coalitie".

Volgens De Wever staan de zaken er "minder complex dan gisterenvoor. In de wandelgangen zei hijzelfs te denken dat de federale regeringsvorming vrij snel zou kunnen gaan. De Wever ontkende dathet initiatief op Vlaams niveau een antwoord is op de gebeurtenissen van donderdag in FranstaligBelgiëDaar kondigden PS en cdH - onverwacht wat de timing betreft - aan dat ze met elkaar rond detafel gaan zitten voor de vorming van een Waalse regering en een Franse gemeenschapsregering. In Brussel willen ze FDF mee in bad nemen.

COMMUNAUTAIRE AGENDA
CD&V en Open Vld weigeren intussen in te gaan op de uitnodiging om in Brussel te gaanonderhandelen omwille van de aanwezigheid van FDF rond de tafelCD&V-voorzitter Beke stelde datbeide partijen hun "zorg dat een coalitie met FDF geen evidentiezou zijngisteren nog eens formeelnaar buiten hebben gebracht. "Blijkbaar was dat de voorbije dagen onvoldoende opgepikt", aldus Beke.Hij verwees naar de communautaire agenda van FDF en onderstreepte dat zijn partij deze legislatuurde sociaal-economische uitdagingen wil aanpakken op Vlaamsfederaal en Brussels niveau. "Die logicatrekken we naar alle niveaus door."

Beke stelde na de verkiezingsdag dat de onderhandelingen op federaal en Vlaams niveau voor dechristendemocraten simultaan moeten verlopenDat was een reactie op de N-VA-wens omvolgenseen confederale logicaeerst regionale regeringen boven de doopvont te houden en van daaruit eenfederale ploeg te smeden. "Die simultaniteit is er", redeneert BekeDe regeronderhandelingen opVlaams niveau kennen een doorstart en op federaal niveau zijn de onderhandelingen lopende.

Hij herhaalde dat zijn partij zich steeds bereid heeft getoond deel te nemen aanregeringsonderhandelingen op Vlaams en federaal niveau indien er een uitnodiging in de bus zouvallen. "Nu is er een uitnodiging op Vlaams niveauWanneer die er komt op federaal niveauzullen we die onderzoeken en er positief tegenover staan."

 

Aucun commentaire: