mercredi 30 juillet 2014

Waarom Bart De Wever (nog) geen premier wordt

 

Jan De Meulemeester

Politiek journalist bij VTM

KNACK

Bart De Wever lijkt op zijn favoriete figuur uit de Klassieke Oudheid: Lucius Cincinnatus, veldheer die Rome redde en koning mocht worden, maar terugkeerde naar zijn boerderij. De Wever won de verkiezingen, haalde de meeste voorkeurstemmen, richtte een Vlaamse regering op en lanceerde een federale, om dan terug te keren naar Antwerpen. En het is Kris Peeters die dat laatste mogelijk maakt.



Bart De Wever (N-VA) © BELGA

N-VA-voorzitter Bart De Wever lijkt een beetje op Lucius Cincinnatus, de Romeinse veldheer die Rome redde van een militaire ondergang en koning mocht worden, maar liever terugkeerde naar zijn bescheiden boerderij, ver weg van de hoofdstad. De Wever won met zijn N-VA de verkiezingen, haalde de meeste voorkeurstemmen van het land, richtte een Vlaamse regering op en lanceerde een federale coalitie, om nu terug te keren naar zijn vertrouwde Schoon Verdiep in Antwerpen, om er gewoon burgemeester te zijn. 'Het is de rol van Cincinnatus die ik heb opgenomen' zegt De Wever over zijn politiek handelen. En het is Kris Peeters (CD&V) die dat mogelijk maakt.

In de Oudheid was Lucius Quinctius Cincinnatus een van de mythische helden in de Romeinse overlevering. De adel gebruikte hem als ideaalbeeld die de deugden van het oude Rome belichaamde, in contrast met de decadente latere republiek. Cincinnatus, een verarmde patriciër die nog slechts een uiterst bescheiden lapje landbouwgrond bezat, werd in 485 voor Christus van zijn ploeg op het erf weggeroepen om in een militaire noodsituatie - als dictator - devijand te verslaan en de republiek te redden. Volgens de mythe keerde Cicinnatus na twee weken zegevierend terug uit de oorlog, om meteen weer zijn veld verder te ploegen.

Voorheen bedankte hij al voor een ambtstermijn als consul. En toen hij na de redding van Rome opnieuw ging boeren, weigerde hij trouwens ook de gebruikelijke oorlogsschatten. Hij werd weer de sobere, anonieme handwerksman, levend in armoede, een eindje buiten de stad.

KINGMAKER EN BOER

Cincinnatus is een van De Wever's favoriete historische personages, vertelt hij me: 'Ik ben een grote fan van de klassieke Oudheid. Aan mensen die dat ook zijn, vraag ik altijd wie hun lievelingsfiguur uit de Oudheid is. Daaruit leer je heel veel over die mens. Eén van mijn favoriete figuren is inderdaad Cincinnatus: het is een beetje voor zijn rol dat ik heb gekozen.'

De Wever bedoelt dat hij het ministerpresidentschap overlaat aan de stichter van de N-VA, Geert Bourgeois, en dat het Kris Peeters is die - ondanks minder electorale bagage - het premierschap mag ambiëren. De Wever is hun beider kingmaker, die zichzelf echter beperkt tot een lokaal mandaat.

Vindt de N-VA-voorzitter dat hij als dusdanig wat op Cincinnatus lijkt?'Ja, Cincinnatus keerde terugging om verder te werken op zijn veld. Ik heb ook nog een veld dat moet beploegd worden, Antwerpen, en ik zal daar met enthousiasme verder aan werken.'


Quintius Cincinatus wordt tot dictator aangeduid. © .

Dat leert iets over hoe De Wever naar zichzelf kijkt, en hoe hij een oud, mythisch verhaal een stukje op zichzelf projecteert. Zijn ideaalbeeld van de even machtige als onthechte winnaar illustreert waarom de N-VA-voorzitter geen minister-president of premier hoeft te worden.

'Mensen begaan steeds weer dezelfde stommiteiten in hun streven naar macht. Het relaas van de Romeinse republiek en de ondergang ervan kan ons daarover zowat alles leren' schreef de N-VA-voorzitter enkele jaren geleden in een recensie over de prachtige klassieker 'The Rise of Rome' van de Britse auteur Anthony Everitt. De Wever licht er de mythische Cincinnatus uit: 'De boer die van zijn ploeg werd weggeroepen om in een militaire noodsituatie de absolute macht van dictator op zich te nemen om de vijand te verslaan. Eenmaal hij zich meedogenloos van zijn plicht had gekweten, legde hij prompt al zijn macht weer neer om naar de boerderij terug te keren. Nietsontziend, ook zichzelf niet, zo zagen de Romeinen zichzelf heel graag. Terwijl ze stap voor stap hun macht uitbreidden.'

DE 16 IS VOOR U

Terwijl ze stap voor stap hun macht uitbreiden: net zoals de N-VA. Uniek toch hoe de voorzitter geen enkel Vlaams of federaal mandaat opneemt. Vooral dat laatste, de meest complexe taak. De Wever volgt de democratische geplogenheden niet. De grootste partij van het land, de grootste overwinnaar van de kiesslag, de meeste voorkeurstemmen, de grootste in co-formatie: ondanks die superlatieven toch geen premier worden?


Bart De Wever (N-VA) en Kris Peeters (CD&V) © BELGA

Één heel groot cadeau maakt deze Cincinnatus-houding mogelijk: de ambitie van de populaire Peeters om eerste minister te worden. Zonder Peeters zouden de Vlamingen roepen om een N-VA-leider als premier. Anders dan bestuurder-manager Peeters, voelt De Wever zich kennelijk beter aan de zijlijn, als een onbewogen beweger, observator, soms criticaster - de consulHet is bovendien voor de partij N-VA ook beter om haar voorzitter niet op te branden, zodat ze hem nog in de mouw kan houden voor een andere keer.

ALLES KAN

Maar dat betekent nog niet dat De Wever daarom geen premier zal worden. In zijn latere leven werd Cincinnatus opnieuw gevraagd door de Senaat, deze keer om de populist Spurius Maelius te bestrijden. Hij aarzelde even, maar deed het toch, omdat hij de res publica ermee diende, de publieke zaak.

Als die res publica vandaag alsnog De Wever nodig heeft als premier, wordt hij het dan? 'Op dit moment ga ik ervan uit dat Kris Peeters deze dans gaat leiden en wellicht ook premier zal worden.' Maar een formatie kan heel verrassende wendingen nemen: 'Ik heb ook altijd gezegd: ik sluit niks uit. Ik wil doen wat nodig is om de zaken gedaan te krijgen. Ik ben geen kandidaat-premier, maar we zullen zien wat de onderhandelingen opleveren, als men mij iets vraagt dan ga ik de verantwoordelijkheid niet uit de weg - als het kan helpen.'

En Antwerpen dan, waarvan hij burgemeester beloofde te blijven? Geen enkel probleem, en misschien zelfs integendeel. De Wever kan makkelijk opwerpen dat hij inderdaad louter burgervader van de Antwerpenaars wenst te zijn, maar dat diezelfde Antwerpenaars hem op het plebisciet van 25 mei massaal hebben gemandateerd om nu de zaken in Brussel aan te pakken.

314.650 burgers van binnen en buiten de stad gaven immers het signaal:na Antwerpen, sturen we U nu naar Brussel. Wil U onze premier worden?En wat zou de echte Cincinnatus daarop antwoorden?


 

COMENTAIRE DE DIVERCITY

L’OMBRE DE CHARLES DE GAULLE ?

On se souviendra du célèbre mot de Napoléon Bonaparte : « j’ai commencé à perdre lorsque j'ai cessé de surprendre ». Bart de Wever à l’art de nous surprendre à tous les tournants. Il a promis de rester coûte que coûte à la tête de la ville d’Anvers et voici quil résiste à une double tentation : celle de diriger le gouvernement flamand, un honneur qu’il laisse volontiers à Geert Bourgeois, fondateur de la N-VA arrivé en fin de carrière et qui servira, le cas échéant, de paratonnerre voir de disjoncteur.

Surtout, il est prêt à renoncer au poste de premier ministre qui lui revient de droit mais qu’il cède volontiers à Kris Peeters qui, le cas échéant, assumera toute l’impopularité qui résultera de la ponction de 15 milliards du budget fédéral. « Il va falloir trouver au moins 15 milliards d’euros pour atteindre les normes européennes. C’est gigantesque. Di Rupo n’a quasi rien fait »

 Surtout, en se référant à Cincinatus, il se met, comme Charles De Gaulle, en réserve de larépublique« Ma carrière personnelle est secondaire par rapport aux logiques de former des coalitions rationnelles. Si je peux être d’une quelconque utilité, tant mieux, sinon, tant pis ».

Vous avez dit République ? Comme c’est étrange. De toute évidence, celui qui brigue, nonobstant les règlements du parti, un quatrième mandat de président de la N-VA, entend bien diriger ces deux gouvernements de la coulisseAurait-il pris des leçons de machiavélisme chez son ennemi préféré,m le socialiste Elio Di Rupo ? 

Ce qui est clair, c’est que la coalition suédoise dite la kamikaze n’est pas bouclé«Il sera très difficile de former un gouvernement de centre-droit»(De Wever)Rudy Demotte (président de Wallobrux) et Paul Magnette (minitre président de la région wallonne) ont annulé le rendez-vous avec les deux formateurs pour cause de départ en vacances. Le citoyen électeur appréciera la pertinence du motif. Et tandis qu’on s’affaire pour désigner qui sera notre prochain commissaire européen, on cite le nom de Didier Reynders : une manière élégante mais classique d’écarter l’homme fort du MR d’une éventuelle coalition de centre droit.

Attention, le formateur francophone aura déjà beaucoup de mal à trouver sept ministériables  bilingues au MR : les deux Michel (mais alors il faudra un nouveau président), Dewolf, De Decker, Pivin(?), qui d’autre… Non, on ne saurait se priver de Reynders au fédéral…

MG



Statue de Cincinnatus - Cincinnati, Ohio (USA)

 

Conférence de presse du général de Gaulle du 19 mai 1958 (extraits)

Q. - Vous avez dit que vous seriez prêt à assumer les pouvoirs de la République. Qu'entendez-vous par là ?

R. - Les pouvoirs de la République, quand on les assume, ce ne peut être que ceux qu'elle-même aura délégués. Voilà pour les termes, qui me paraissent parfaitement clairs. Et puis alors maintenant, il y a l'homme qui les a prononcés. La République ! Il fut un temps où elle était reniée, trahie, par les partis eux-mêmes. Et moi, j'ai redressé ses armes, ses lois, son nom. J'ai fait la guerre pour obtenir la victoire de la France et je me suis arrangé de telle sorte que ce soit aussi la victoire de la République. Je l'ai fait avec tous ceux, sans aucune exception, qui ont voulu se joindre à moi. A leur tête, j'ai rétabli la République chez elle [...] Quand tout cela a été fait, j'ai passé la parole au peuple, comme je l'avais promis. Il a élu ses représentants. Je leur ai remis sans aucune réserve, sans aucune condition, les pouvoirs dont je portais la charge.

Et puis, quand j'ai vu que les partis avaient reparu, comme les émigrés d'autrefois qui n'avaient rien oublié ni rien appris, et que, par conséquent, il m'était devenu impossible de gouverner comme il faut, eh bien ! je me suis retiré, sans aucunement chercher à leur forcer la main. Par la suite, ils ont fait une Constitution mauvaise, malgré moi et contre moi. Je n'ai, pas un instant, cherché à la violer. Pour tâcher de mettre un terme à la confusion et de créer un État juste et fort, j'ai institué le Rassemblement du Peuple Français, en y appelant tout le monde, sans souci des origines, des idées, des sentiments, ni même des étiquettes des uns et des autres. Il s'est trouvé que le régime a réussi à absorber, peu à peu, les élus du Rassemblement, de telle sorte que je n'avais plus de moyen d'action à l'intérieur de la légalité. Alors, je suis rentré chez moi.

Voilà comment j'ai servi et, paraît-il, menacé la République. Aussi quand j'entends - voilà dix-huit ans que cela dure ! - les sauveurs professionnels de la République - lesquels, d'ailleurs, auraient été bien en peine de la rétablir tout seuls -, les sauveurs professionnels qui m'imputent de vouloir attenter aux libertés publiques, détruire les droits syndicaux, démolir l'institution républicaine, je laisse tomber et je passe outre. Ce qui ne m'empêche pas, avec beaucoup d'autres d'ailleurs, de demander à ces sauveurs ce qu'ils ont fait, eux, de la France libérée et de la République restaurée ? [...]

Q. - Certains craignent que, si vous reveniez au pouvoir, vous attentiez aux libertés publiques.

R. - Est-ce que j'ai jamais attenté aux libertés publiques fondamentales ? Je les ai rétablies. Et y ai-je une seconde attenté jamais ? Pourquoi voulez-vous qu'à 67 ans, je commence une carrière de dictateur ?  J'ai cru utile au pays de dire ce que j'ai dit, maintenant je vais rentrer dans mon village et je m'y tiendrai à la disposition du pays.

 

 

Aucun commentaire: