vendredi 15 avril 2016

Un élu PS: "On a laissé se développer des ghettos"


7 sur 7
Michaël Bouche
Source: NYT, Het Nieuwsblad

© photo news. 


Yves Goldstein, le chef de cabinet de Rudy Vervoort (PS), ne mâche pas ses mo ts à l'égard d'une partie des jeunes musulmans. Cité par le très sérieux New York Times, il dénonce aussi les politiques d'intégration qui ont été menées les dernières années.


© Dr..

J'estime qu'il y a un gros problème avec une partie de la jeunesse musulmane qui affiche de la sympathie envers l'Etat islamique.
Yves Goldstein
"Nos villes sont confrontées à un énorme problème, peut-être même le plus important depuis la Seconde Guerre Mondiale. Comment des personnes nées à Bruxelles ou Paris peuvent qualifier de héros des gens qui sèment la violence et la terreur? C'est une vraie question qu'il faut se poser", lance-t-il.

APOLOGIE DU TERRORISME
Le conseiller communal (PS) va même plus loin, en se basant notamment sur des témoignages de professeurs actifs à Molenbeek et Schaerbeek. "90% de leurs élèves, âgés de 17 ou 18 ans, considèrent les terroristes de Bruxelles ou Paris comme des héros", dit-il, toujours cité par le journal américain.
Yves Goldstein(38 ans) a grandi à Schaerbeek. Fils d'un couple juif qui a fui le nazisme, il est actuellement chef de groupe au conseil communal de Schaerbeek. Il est aussi directeur de cabinet de Rudy Vervoort, le ministre-président de la région bruxelloise.

S'il ne retire rien sur le fond, Goldstein tient à nuancer son propos dans Het Nieuwsblad. "Juste après les attentats, j'ai dit lors d'une conférence du German Marshall Fund que j'avais un ami instituteur à Bruxelles et qu'au lendemain des attaques de Bruxelles, une partie importante de ses élèves n'avait pas condamné les faits. Le NYT a extrapolé en écrivant que je parlais de tous les établissements à Bruxelles. Le journal ne m'a d'ailleurs jamais contacté personnellement".

"Il n'empêche...", prolonge-t-il. "J'estime qu'il y a un gros problème avec une partie de la jeunesse musulmane qui affiche de la sympathie envers l'Etat islamique. Il ne faut pas uniquement se focaliser sur ces quelques dizaines de radicalisés qui seraient prêts à commettre un attentat mais surtout sur ce groupe trop large de musulmans qui ne désapprouve pas ces actes terroristes".

"QUELS LIENS ONT-ILS AVEC LA VRAIE DIVERSITÉ?"
Pour Goldstein, qui évoque sans langue de bois un sujet sur lequel son parti ne préfère pas trop s'aventurer, le modèle multiculturel a failli. "Ce mélange de différentes cultures à Schaerbeek et à Molenbeek est un échec".

Au-delà de ce constat, il dénonce l'émergence de la ghettoïsation de certains quartiers et leur uniformité ethnique. "Il y a des quartiers où certains jeunes ne fréquentent que des coreligionnaires et se retrouvent à l'école avec ces mêmes personnes. Quels liens ont-ils avec la société, avec la vraie diversité?", s'interroge-t-il.

Sans vouloir stigmatiser l'islam- il insiste sur ce point- Goldstein pointe aussi du doigt la responsabilité et même les négligences de la classe politique. Il lui reproche - en s'incluant dedans - d'avoir laissé se développer des ghettos où la colère, la délinquance et le radicalisme sont devenus monnaie courante. Un terreau fertile pour les recruteurs de l'Etat islamique, selon lui. 


COMMENTAIRE DE DIVERCITY
PUISQUE LE MULTICULTUREL A ECHOUÉ ESSAYONS ENFIN L’INTERCULTUREL… 

Voilà qui est très nouveau. Si on accorde crédit à cette source, il s’agirait même d’une première. Entendre un élu PS ayant pignon sur rue faire l’autocritique de la politique de son parti c’est plutôt inédit, hormis la terrible lettre ouverte de Merry Hermanus à Elio Di Rupo (publiée et commentée sur ce blog). On a beaucoup accusé le PS (et le CDH) de pratiquer une politique de caractère communautariste c’est-à-dire de soutenir des candidats particulièrement populaires dans la communauté musulmane sans trop se soucier de leur profil idéologique. Cette politique dite multiculturelle calquée sur le modèle britannique (vous faites ce que bon vous chante à l’intérieur de votre communauté) semble avoir débouché sur la création de ghettos dans lesquels s’est développée une mouvance islamiste.
Par la voix du chef du cabinet du ministre président, le parti de Di Rupo semble faire volte-face. Son autocritique impressionnante rejoint le discours amer d’un ancien élu de Groen qui a décidé de ne plus mettre un bœuf sur sa langue. La gauche s’interroge enfin sur trente ans de politique bruxelloise vis-à-vis de l’immigration. 


Dans un livre qu’il vient de publier et qui porte un titre très provocateur : "La grande confusion",  Luckas Vander Taelen (ex groen) rejoint les thèses de Yves  Goldstein et s’inquiète à son tour de la facilité avec laquelle les terroristes ont pu se fondre dans l’anonymat de leur toponyme naturel.
« PAS QUESTION DE NÉGOCIER NOS VALEURS SOCIÉTALES »
Nous avons sans doute eu tort, dit-il, de tolérer que des gens habités par des idées religieuses extrémistes très affirmées se soient installés dans nos villes sans subir la moindre critique par rapport à leurs convictions.
La majorité des gens se sont tus mais ils n’acceptent pas pour autant que  ces fondamentalistes parlent haut et tiennent le haut du pavé.  L’ex Groen (il a été exclu de son parti à cause de son franc parler) affirme n’avoir aucun problème avec la problématique de l’immigration ni d’ailleurs avec l’islam en général. En sa qualité d’historien il est très conscient que l’immigration est un phénomène observé à toutes les époques. En revanche ce qui révulse cet habitant de Forest c’est que nos politiciens « progressistes » aient joué la carte de l’opportunisme. La gauche y vit une opportunité  électoraliste de s’adresser à un nouveau prolétariat. Ils n’ont malheureusement pas tenu compte des convictions religieuses de leurs nouveaux électeurs. Sans doute la gauche était-elle dans une « grande confusion » après la chute du mur de Berlin.
Selon lui, Groen  serait un parti d’inspiration plutôt catholique qui n’a jamais partagé l’anticléricalisme militant des socialistes.
Ils ont beucoup de mal à s’imaginer que des athéistes n’aient aucune image ou conception du divin  et qu’ils ne fondent leur morale sur aucune  règle ou référence religieuse. C’est selon lui le plus gros problème de Groen.
Bref ils seraient, et nous serions tous,  dans la plus « grande confusion »-de grote verwarring. Nous nous devons de réaffirmer qu’elles sont nos valeurs essentielles et cesser de faire silence sur tout le dégât que provoquent les fondamentalistes musulmans.
Jusqu’il y a une dizaine d’années, la gauche était convaincue des vertus du multiculturalisme. Plaider pour plus de justice sociale ne saurait induire qu’on ferme les yeux sur le fondamentalisme religieux.
De plus, il faut en finir avec cette conviction qui voudrait que tout conflit peut-être résolu de manière pacifique. Et Luckas Vander Taelen de dénoncer l’opportunisme politique à la Philippe Moureaux.
L’EUROPE  EST CE QU’ELLE EST DE PAR SON HISTOIRE ET SES VALEURS
Pas question donc de négocier nos fondamentaux. Ça suffit, y en a marre, la majorité des gens d’ici se fondent sur les valeurs des Lumières. Puisque nous sommes majoritaires, les fondamentalistes musulmans devront s’en accommoder. Bannir la religion ? Il n’en est pas question, cela provoquerait toujours plus d’extrémisme mais contrôler la religion est indispensable. Et surtout, surtout ne jamais transiger sur nos valeurs de base. Jamais au grand jamais.
On peut vraiment se demander pourquoi ces évidences ont été mises sous le boisseau depuis la révolution islamiste d’Iran.
Je n’ai aucune intention de quitter Bruxelles malgré les très nombreux dysfonctionnements que j’y observe : cela va de mal en pis.
Salah Abdeslam, le grand  loser de la bande de terroristes a pu se cacher à Forest, sans être inquiété pas loin de l’endroit où j’habite. Et lorsque la police arrive  enfin pour l’arrêter, elle est accueillie par des jets de pierre.
Des camps retranchés, des armes de guerre, du grand banditisme, du terrorisme islamiste… Tout cela, on l’observe aujourd’hui sans broncher à Bruxelles, notre capitale…
L’histoire nous enseigne que cela passera. Certes mais pas si on continue à fermer les yeux. 
Certes, il faudra plus que deux hirondelles pour nous convaincre de l’arrivée  d’un printemps de la gauche bruxelloise. Toutefois, ces deux hommes, l’un Schaerbeekois l’autre Forestois  ont choisi de briser l’omerta et de dénoncer les égarements de certains élus locaux. 

Il est vraiment grand temps de passer à autre chose et d’engager résolument partout le dialogue inter-convictionnel et une dynamique inter et transculturelle laquelle appelle le dialogue avec des musulmans non contaminés par le wahhâbisme et le salafisme.
Rien n’est plus difficile mais rien n’est plus urgent. Faute de cela nous allons tout droit vers des conflits majeurs et carrément insurmontables.
MG

DE GROTE VERWARRING VAN LUCKAS VANDER TAELEN
door Christophe Degreef © Brussel Deze Week



Luckas Vander Taelen was lid van Groen, maar verliet de partij uiteindelijk na een slecht verteerd schrift over de malaise van zijn multiculturele wijk. Nu heeft hij een boek over verwarring geschreven. Verwarring over identiteit, geschiedenis en de islam. Gesprek

"DE FOUT VAN LINKS? SOCIALE RECHTVAARDIGHEID NASTREVEN IS NIET HETZELFDE ALS ZWIJGEN TEGENOVER EEN FUNDAMENTALISTISCHE GODSDIENST." (© Ivan Put) 




Een gekleurd schoolklasje l'option voorbij
“Tel eens hoeveel kinderen van vreemde origine er tussen zitten,” zegt Luckas Vander Taelen.
“De meerderheid, inderdaad. Ons onderwijs is daar niet aan aangepast. Mijn dochter is kleuterleidster en heeft al dingen meegemaakt. Zo vroegen een jongen en een meisje uit haar klas haar eens waarom er verschillen waren tussen jongens en meisjes. Mijn dochter maakte van de gelegenheid gebruik om op een pedagogisch verantwoorde manier daarover uitleg te geven. ‘s Anderendaags waren de ouders kwaad omdat er over ‘seks’ was gesproken in de klas.”
Hij zegt pessimistisch te zijn. “Je moet niet onderhandelen over je samenlevingswaarden. Jammer genoeg hebben we het nog slechter dan dat aangepakt en hebben we zelfs niet onderhandeld, maar gewoon toegelaten dat heel wat mensen met een zeer sterke andere overtuiging zich in onze steden hebben gevestigd en weinig kritiek kregen over die overtuiging. De meerderheid van de mensen zwijgt, maar we zijn wel in oorlog met de fundamentalisten, de luidste schreeuwers, die hen opzweept.”
Als geschiedkundige vindt de voormalige politicus van Groen dat niet eens vreemd. Volksverhuizingen zijn immers van alle tijden geweest, zegt Vander Taelen, en zijn onvermijdelijk en moeilijk te controleren.
Alleen hebben onze politici de opportunistische kaart getrokken toen de migratie op gang kwam, zegt hij. “Een andere kaart was er niet te trekken, want we beleefden zogezegd het einde van de geschiedenis. Vooral links zag zijn kans schoon om een massaal nieuw proletariaat aan te spreken. Ze vergaten het sterke godsdienstbesef bij hun nieuwe kiezers. Zo verward was links na de val van de Berlijnse muur. Met de ineenstorting van de Sovjetunie viel hun ideologische zekerheid weg. Migratie was een dankbaar thema om dan niet-ideologisch op voort te borduren.”
De voormalige partij van Vander Taelen verzuimde niet zozeer uit ideologische verwarring de strijd met de islam, gelooft hij.
“Groen is uiteindelijk een katholieke partij die nooit het antiklerikalisme van de socialisten gedeeld heeft. Zij kunnen zich niet inbeelden dat atheïsten geen godsbeeld hebben, en geen godsdienstige regels in hun leven willen. Dat is bij Groen het probleem.”
WERKLOOS
En dus leven we in verwarring, vindt Luckas Vander Taelen. “We zeggen niet meer wat we belangrijke waarden vinden. We zwijgen te veel over alles wat door de fundamentalistische islam veroorzaakt wordt.
“Tegenover het wereldbeeld dat er bij veel moslims bestaat, het gevoel dat zij altijd onderdrukt worden en dat zij altijd het slachtoffer zijn, brengen we niets in. Als ze werkloos zijn, dan is het onze schuld. Terwijl we tegen onze eigen kinderen zeggen dat ze naar de avondschool moeten als ze geen diploma hebben.”
Hij was trouwens zelf werkloos na zijn studies, in de jaren 1980, zo voegt Vander Taelen er aan toe. “Niemand van mijn studiegenoten vond werk, maar we trokken allemaal ons plan.”
Wie tegenwerpt dat politiek links de voorbije decennia toch niet zo verward leek - men geloofde daadwerkelijk in het multiculturalisme en prentte dat aanhoudend in het hoofd van de mensen - krijgt van de journalist Vander Taelen een antwoord. “Sociale rechtvaardigheid nastreven is niet hetzelfde als zwijgen tegenover een fundamentalistische godsdienst. We moeten maar eens af van dat geloof dat elk conflict vreedzaam opgelost kan worden.”
De stekelige vraag komt op of het Vlaams Belang geen gelijk heeft gekregen. Het Vlaams Blok was ronduit racistisch; hun enige antwoord was een ranzig discours over deportaties, meent Vander Taelen. “De analyse over de islam klopte grotendeels, maar mensen als Filip De Winter bezondigden zich aan hetzelfde platte opportunisme als Philippe Moureaux: burgers die er een achterlijk discours op nahielden werden zonder gidsing gepaaid.”
Het zwijgen van zijn eigen partij deed hem echter de politiek verlaten. Na zijn beroemde opiniestuk in De Standaard uit 2009 - waarin Vander Taelen honderduit over zijn slechte ervaringen in zijn gemeente Vorst vertelde - lag hij moeilijk binnen Groen en de Franstalige mede-ecologisten van Ecolo.
“Ik had gedacht dat mijn billet d’humeur een debat op gang ging brengen. In werkelijkheid werd ik uitgescholden door Ecolo-voorzitter Zoé Genot. Van de Brusselse groenen heeft alleen parlementslid Annemie Maes me altijd verdedigd.”
“Nog jaren later kwam Kristof Calvo me zeggen dat ik meer aan politiek moest doen, en niet zoveel moest schrijven. Terwijl Groen met mij een ouder kiespubliek kon aanboren, iets wat ze steeds meer verzuimen te doen. Dat, en jonge mensen historisch besef bijbrengen. Want ik denk dat onze jeugd – die in de steden op Groen stemt – in slaap is gevallen na zeventig jaar Europese vrede.”

MOSKEEMOORD
Vander Taelen bracht zijn lidkaart binnen, en zwoer nooit meer aan politiek te doen. “Tenzij er een kans voorbijwandelt,” voegt hij er aan toe. “Maar op mijn leeftijd begin ik vrede te nemen met afstand. Ik pas niet echt in de politiek omdat ik oprecht wil zijn. In een partij is dat moeilijk. Tachtig procent van de Groen-kaders was het met mijn analyses eens, maar ze zwegen nadat ik voor de partijinquisitie verschenen was.”
Hij is ook nog te veel journalist. Haalt zijn reportages over het Vlaams Blok in de jaren 1990 voor de geest, en wil nog altijd onderzoeken wat er met de moskeemoorden eind jaren 1980 in Brussel is gebeurd.
Hij begrijpt dat VRT-reportagemaker Eric Goens oprecht gelooft in de eerlijkheid van de mens, maar houdt hem en ons toch voor dat het niet is omdat iemand iets zegt, dat noodzakelijkerwijs ook zo is.
“Toen Goens onlangs in De Afspraak op Canvas was, tezamen met de sublieme arabist en journalist Arthur van Amerongen, zei hij dat een oude Marokkaanse man hem had gezworen dat hij de radicalisering van zijn zoon niet had zien aankomen. Terwijl ik dan zeg: ‘Eric, in de Marokkaanse gemeenschap zorgt het schaamtegevoel er vaak voor dat de meest evidente dingen niet gezien worden.’”
Vander Taelen haalt een gesprek met zijn ex-partijvoorzitter Meyrem Almaci aan, die hem “in een moment van politiek eerlijk dialoog” eens zei: ‘In mijn Turkse gemeenschap is het besef van schuld en boete ondergeschikt aan eer en schande.’
“De islam, de complottheorieën, het misplaatste eergevoel, het steeds weer excuses verzinnen én van ons ook krijgen over hun eigen falen, het begint zo langzamerhand een omvattend wereldbeeld te worden. Je kan al geen vragen meer stellen bij een hoofddoek, of bij het falen van moslimjongens zonder dat je direct een koloniale en onderdrukkende vrijzinnige bent.”
“Europa is wat het is door zijn geschiedenis, en door zijn waarden. Daarover onderhandel ik niet. Ik ben dat beu. De meerderheid van de mensen hier denkt volgens de verlichtingswaarden. Wel, wij zijn in de meerderheid, dus moeten fundamentalistische moslims zich daar maar bij neerleggen.”
Religie verbannen? “Dat gaat niet, en dat zou voor nog meer extremisme zorgen. Maar je kan de godsdienst wel controleren. En, dus: nooit onderhandelen over onze basiswaarden. Nooit, nooit, nooit.”
KNEEDBAAR
De grote verwarring van Luckas Vander Taelen
Het gesprek vindt plaats enkele uren voor terrorismeverdachte Salah Abdeslam in Sint-Jans-Molenbeek wordt aangehouden, op een boogscheut van zijn ouderlijke huis. Luckas Vander Taelen, die zich tijdens het gesprek nog hoopvol genoeg over Brussel had opgesteld, schrijft op de website vanderedactie.be dat het genoeg is geweest.
Nog tijdens het gesprek zelf vroeg ondergetekende - pakweg dertig jaar jonger dan Vander Taelen - waarom de meest evidente dingen, vanaf de islamitische revolutie in Iran tot nu, nooit werden besproken door de oudere generaties.
“De menselijke geest is kneedbaar, en wil dingen niet zien,” is het vertwijfelde antwoord. “Historisch besef – of het gebrek daaraan – is eveneens kneedbaar, en niet alleen bij jongeren.”
“Ik wil Brussel niet verlaten. Maar er loopt te veel mis. En het wordt steeds enger. Salah Abdeslam - de zogezegde loser van de terroristische bende die in Parijs lukraak 130 mensen de dood heeft ingejaagd - verschool zich niet ver van waar ik woon in Vorst. Wanneer de politie hem dan zoekt, wordt de politie direct getrakteerd op zwaar geschut.”
Safehouses. Oorlogswapens. Groot banditisme. Moslimterrorisme. “Dat kan dus allemaal in ons Brussel, vandaag. Het zal voorbijgaan, zegt de geschiedenis ons, maar niet vanzelf.” 

Aucun commentaire: