lundi 4 avril 2016

Wie wil onze boel nog bijeenhouden?

Bart Eeckhout is commentator bij De Morgen. 


 Honderden mensen kwamen gisteren samen aan de beurs. ©AP 

Er zijn sinds de aanslagen van 22 maart twee weekends verlopen. Het hadden momenten van bezinning en vereniging kunnen zijn. Al te gemakkelijk werd het podium gekaapt door krapuul. Twee weekends op een rij keek de wereld toe hoe 'België' de terreurgruwel op eigen bodem herdacht met meer geweld en meer polarisering.

Je kunt zeggen: er zijn ook schone liedjes gezongen op het Brusselse Beursplein. Je kunt zeggen: het was maar voetbalgeboefte. Of: het zijn maar linkse en extreemlinkse groupuscules. Of: het zijn maar extreemrechtse provocateurs. En: het zijn maar migrantenjongeren uit Molenbeek, die wel erg gretig die provocatie aangegrepen hebben om het beeld van hun gemeente helemaal in de vernieling te trappen.

Al die weinig verheffende incidenten samen hebben evenwel een nieuw en diepgaander falen blootgelegd. Wat dit land mist, is een woordvoerder, een stem die niet tot meer gewoel aanleiding geeft, maar die het gewoel juist weet te overstijgen. Iemand die vertrouwenwekkend gezag toont.
Niemand is in staat gebleken met een krachtig, verbindend verhaal de groupuscules op hun rechtmatige plaats te zetten: in de marge
Wie houdt hier de boel bijeen? De burgemeesters Bart De Wever en Yvan Mayeur zijn geen Job Cohens of Ahmed Aboutalebs gebleken. Ze hebben zich getoond als impulsieve onruststokers, die zelfs nu hun particuliere ideologische agendaatje niet kunnen overstijgen.

Dan toont premier Charles Michel meer empathie en bedachtzaamheid. De lof daarvoor is terecht, maar een Jens Stoltenberg na Breivik is ook hij nog niet geworden. Ook hij moest alweer machteloos toekijken hoe na een paar dagen zijn eigen meerderheid overging tot de deerniswekkende routine van achterklap en zelfpromotie.

Niemand is in staat gebleken met een krachtig, verbindend verhaal de groupuscules op hun rechtmatige plaats te zetten: in de marge. Dat komt doordat België een poreuze nationale identiteit heeft. Maar ook doordat er een gebrek aan politieke cultuur is, zoals econoom Geert Noels het in een column in De Tijd formuleerde.

Sommige politici zijn blijkbaar zo gewend aan de tredmolen van bureau-oorlog en tactische profilering dat ze niet zonder kunnen. Ze wijzen met de vinger naar de ander met hetzelfde automatisme waarmee een jong voetballertje op elke bal trapt die hij ziet.

Dat doet het ergste vermoeden voor de onderzoekscommissie die moet nagaan hoe de aanslagen hebben kunnen plaatsvinden. Het is een buitenkans om over de grenzen van taalrol en partijkleur systeemfouten bloot te leggen in de Belgische constructie. We moeten af van een systeem van geïnstitutionaliseerde collectieve onverantwoordelijkheid, waarbij het bestuurlijke antwoord beperkt blijft tot: 'Ik ben het niet geweest, juf, het was de ander.'

Wie heeft de moed om die cultuuromslag mogelijk te maken? Wie wil onze boel nog bijeenhouden?


COMMENTAIRE DE DIVERCITY
IRRESPONSABILITÉ

Personne n’a su remettre à leur place les groupuscules fauteurs de troubles  (fouteurs de merde, dirait la bourgmestre de Molenbeek qui n’a pas froid aux yeux)  c’est-à-dire dans la marge. Pourquoi ? Parce que la Belgique, on le sait , a  une identité nationale faible (poreuse) et un manque de culture politique criant.
Il faut vraiment en finir avec la culture  d’irresponsabilité collective. Dont le mot d’ordre est celui du bac à sable : C’est pas moi, moiselle, c’est lui.
Qui aura le cran et les épaules pour changer ça une fois pour toutes ?
Qui sera capable de le faire fonctionner  notre brol national ? Bart De Wever , Yvan Mayeur? Ils aimeraient passer pour Job Cohen  ou  Ahmed Aboutaleb  quand ils ne sont que de minables agitateurs populistes impulsifs, soucieux  seulement de faire bouillir leur petite marmite idéologique. Charles Michel ? Il lui reste tellement à apprendre.
MG





Aucun commentaire: