lundi 5 septembre 2016

Geert Bourgeois percute le président du Vlaams Belang et chute (photos)


Le Soir

L’accident a eu lieu au Gordel, balade de 100 km à vélo, dans le cadre de l’événement dénommé « Gordelfestival ».


• © Belga
Le ministre-président flamand Geert Bourgeois ainsi que le ministre de la Périphérie flamande de Bruxelles et du Tourisme Ben Weyts, tous deux N-VA, ont pris part dimanche matin au Gordel, balade de 100 kms à vélo, dans le cadre de l’événement désormais dénommé « Gordelfestival ».
Geert Bourgeois a connu un départ difficile  : ayant roulé à peine quelques mètres, il a chuté après avoir percuté légèrement le président du Vlaams Belang Tom Van Grieken, qui menait, avec d’autres membres de son parti, une action en marge du festival.


© RING TV


© RING TV

UN ACCIDENT OU UN COUP MÉDIATIQUE
Selon Tom Van Grieken, le ministre-président flamand l’a percuté intentionnellement pour créer un incident devant les caméras. Quant à Geert Bourgeois, il explique que le président du Vlaams Belang s’est placé devant sa roue, sans tenir compte du fait qu’il pouvait difficilement poser le pied à terre car son vélo est doté de pédales à clip.
Le Vlaams Belang distribuait symboliquement des boissons énergisantes aux participants pour renforcer son exigence d’«  un boost énergétique flamand pour la périphérie  » qui fait défaut, selon la formation d’extrême droite, depuis que la N-VA exerce cette compétence.


COMMENTAIRE DE DIVERCITY
A MOURIR DE RIRE
On lira, si on en a le temps et l’envie, l’excellente analyse de Jonas Muylaert sur l’évolution de  l’hostilité entre la NVA et le Vlaams Belang.  Cette chute volontaire ou accidentelle est une jolie métaphore de la rivalité entre le président du Belang et le président du gouvernement flamand, lui-même chef de file de la tendance qui irrite De Wever au sein de la N-VA, laquelle n’a plus depuis longtemps la baraka. « In een worsteling met het Vlaams Belang hamert de N-VA steeds harder op het veiligheidsthema om haar extreemrechtse concurrentie van de mat te duwen.
Zo was er gisteren Vlaams minister-president Geert Bourgeois, die in De Standaard zijn ergernis niet kon wegsteken.”
“Het is bij momenten treffend hoe de twee grootste kopstukken van de partij Bourgeois en De Wever  elkaar tegenspreken”
Il semble bien que la « discipline de fer » de ce parti soit franchement mise à mal. A suivre…
MG


N-VA WEET HET ZELF NIET MEER
JONAS MUYLAERT


Jonas Muylaert. ©Wouter Van Vooren

Befaamde ijzeren discipline van partij is ver zoek
Het was niet de beste zomer voor N-VA. Ballon- netjes die doorgeprikt worden nog voor ze goed en wel waren opgelaten, partijleden die elkaar openlijk tegenspreken en coalitiepartners die N-VA in de hoek zetten. Wat is er aan de hand met de partij die tot voor kort befaamd was voor haar orde en ijzeren discipline?


   ©bas bogaerts

Het antwoord is simpel: de partij is er zelf niet uit. In een worsteling met het Vlaams Belang hamert de N-VA steeds harder op het veiligheidsthema om haar extreemrechtse concurrentie van de mat te duwen. Daardoor dreigt ze steeds vaker zelf van de mat te geraken, tot frustratie van sommigen van haar eigen leden. Zo was er gisteren Vlaams minister-president Geert Bourgeois, die in De Standaard zijn ergernis niet kon wegsteken.
Tezelfdertijd stond in deze krant en in Het Laatste Nieuws een interview met voorzitter Bart De Wever. Voor N-VA ongetwijfeld een ietwat ongelukkige timing, want het is bij momenten treffend hoe de twee grootste kopstukken van de partij elkaar tegenspreken.
Zo pleit Bourgeois duidelijk voor een rechterlijke toetsing bij aanhoudingen, terwijl De Wever nog eens benadrukt dat wat hem betreft IS-aanhangers zomaar mogen worden aangehouden. Wat er precies staat in de befaamde nota die de partij hierover voorbereidt, wil men bij de N-VA niet kwijt. Feit is wel dat ze nog elke dag aangepast wordt, hoewel er al duchtig over gecommuniceerd wordt.
Polemisch discours
Toen Liesbeth Homans deze zomer in De Morgen toegaf dat haar grootste vijanden in haar eigen partij zitten, moet dat herkenbaar geklonken hebben
Tussen Bourgeois en De Wever is de tegenstelling dan wel het grootst, ze is exemplarisch voor de rest van de partij. Aan de ene kant zijn er de legalisten, die gruwelen van de ranzige toon van extreemrechts. In het kamp van Bourgeois zit onder anderen grondwetspecialist Hendrik Vuye. Die ergerde zich deze zomer nog aan wat ondertussen mainstream is geworden binnen N-VA: het polemische en ondoordachte veiligheidsdiscours dat steeds meer opschuift richting Vlaams Belang. Dit zijn ook vaak de politici die op de klassieke nationalistische flank doorduwen, en zo dichtbij de kerngedachte van de 'oude' N-VA zitten, met bijvoorbeeld ook een Jan Peumans erbij.
Maar die groep is dus lang niet dominant meer in de partij. Bart De Wever koos een andere, meer securitaire lijn. En zijn woord is nog altijd wet in de partij. Het motief om het roer naar rechts te gooien is strategisch: het Vlaams Belang zo klein mogelijk houden. Dat dat discours vaak noch uitgewerkt, noch juridisch afgetoetst is, hindert blijkbaar niet. Het is de intentie die telt. Zo wilde men deze zomer de vrije meningsuiting inperken, een boerkiniverbod invoeren en terreurrechtbanken oprichten.
De paradox is dus dat de partij de voorbije weken het meest in verlegenheid werd gebracht door politici die het dichtst bij de voorzitter staan. Mensen als Theo Francken, Nadia Sminate, Peter De Roover, Annick De Ridder en Louis Ide volgen louter het voorbeeld van De Wever, maar gaan, bij gebrek aan politiek fingerspitzengefühl, vaker uit de bocht dan hun voorzitter. Het vergt dan ook heel wat evenwichtstalent om de dunne lijn te volgen die de top van N-VA, met voorzitter De Wever op kop, uitzet. Bij elke peiling die VB weer wat groter maakt, wordt de lijn iets dunner.
Het maakt er de sfeer binnen de partij niet beter op. Toen Liesbeth Homans deze zomer in De Morgen toegaf dat haar grootste vijanden in haar eigen partij zitten, moet dat herkenbaar geklonken hebben. Hendrik Vuye bijvoorbeeld, die zelf het fractieleiderschap moest afgeven aan zijn vroegere kameraad maar huidig rivaal De Roover, liet niet na het interview met Homans mede te verspreiden op Twitter. Homans zelf bleef deze week opvallend afwezig van het eerste nazomerse partijbestuur. Om privéredenen, maar de interne positie van de Vlaamse 'vice' raakt zo steeds meer geïsoleerd.
In een interview in deze krant ontkent vicepremier Jan Jambon elke verdeeldheid. Het veto van Bourgeois tegen de politiestaat staat niet zo veraf van zijn pleidooi voor een noodtoestand in uitzonderlijke gevallen, zegt hij. Toch lijkt de N-VA nu een echte grote partij geworden, zo eentje waar diegene die het hardst roept, het meeste aandacht krijgt. En hard roepen moet, want na de heropstanding van het VB zijn de zetels niet meer gratis. Op den duur roept iedereen om het even wat. En zeker nu de omstandigheden de partij niet meezitten - de economische motor slaat voorlopig niet aan en de peilingen zijn in dalende lijn - kan zenuwachtigheid snel omslaan in paniek.

Aucun commentaire: