lundi 12 août 2019

Jambon wordt minister-president, niét De Wever


DE KRANT 

Bart De Wever heeft de knoop doorgehakt: N-VA gaat in zee met CD&V en Open Vld en waagt zich dus aan een tweede Zweedse avontuur. Dat blijkt toch uit indiscreties bij meerdere partijen. Aan het hoofd van die regering staat niet Bart De Wever, wel Jan Jambon.
Witte rook over de Vlaamse formatie, daar wacht de Wetstraat al een week op. Maar de beslissing schoof elke dag op. Tot na de partijbureaus van Open Vld en CD&V maandag, klinkt het. Sp.a consulteerde de achterban al over een mogelijke regeringsdeelname, waardoor niet meteen conclusies te trekken waren. Maar indiscreties van meerdere partijen aan de onderhandelingstafel wijzen er nu op dat Bart De Wever opnieuw in zee zou gaan met Open Vld en CD&V.
KIBBELKABINET
Klopt dat, dan kiest De Wever opnieuw voor een Zweeds avontuur. Het zijn de drie partijen die ideologisch het dichtst bij elkaar aanleunen en de meest comfortabele meerderheid hebben. En toch is het niet evident voor N-VA om die coalitie weer boven de doopvont te houden. Dat heeft meerdere redenen. De regering-Bourgeois is op 26 mei afgestraft en Vlaams Belang klom op tot de tweede partij van het land. De druk van vooral Theo Francken was groot om een coalitie met het Belang te onderzoeken. Zijn redenering . Zijn aversie tegen het cordon sanitaire is groot luidde: als je lang genoeg druk zet op Open Vld, zal de partij plooien. Francken zag steun in de oproep van enkele liberale burgemeesters om komaf te maken met het cordon. Lang niet iedereen binnen N-VA hield van het geflirt met Vlaams Belang, maar sinds de verkiezingen is Franckens gewicht binnen de partij alleen maar toegenomen. Voor CD&V en Open Vld was duidelijk dat N-VA die kwestie eerst zelf moest uitklaren. En dat vergde tijd.
Zweeds staat sinds Michel-I en Bourgeois-I ook te boek als ‘kibbelkabinet’. De kracht van verandering bleef uit en dat kon de kiezer niet smaken. Volgens N-VA is dat vooral de schuld van CD&V, die al te vaak stokken in de centrum-rechtse wielen stak. Een Bourgondische coalitie (N-VA, Open Vld en sp.a) zou een nieuw tijdperk inluiden. Het experiment in Antwerpen toont de weg. De federale formatie hing bovendien als een schaduw boven de Vlaamse regeringsvorming - en omgekeerd. Aangezien de federale informateurs paars-geel (met PS en N-VA) uit de startblokken trachten te krijgen, ijverden zij voor symmetrie op het Vlaamse niveau. Het zou de PS helpen om over de brug te komen. Maar hét argument dat De Wever in Antwerpen bovenhaalde om die vermaledijde socialisten weer aan boord te hijsen, is op Vlaams niveau het argument om het nét niet te doen. Die coalitie is te wankel, met maar één zetel op overschot en een balorige Bruno Tobback in de fractie. De Wever onderzocht nog opties om die coalitie te verstevigen, maar vond geen oplossing. Ook inhoudelijk waren er naar verluidt meerdere obstakels om die coalitie links te laten liggen.
GROTE KANONNEN
En dan was er de kwestie van de minister-president. Die knoop is naar verluidt ook doorgehakt: Jan Jambon en niet Bart De Wever wordt minister-president. Sinds september vorig jaar lag de naam van Jambon vast voor de functie, maar in januari zag De Wever zich gedwongen om het geweer van schouder te veranderen. Geert Bourgeois wilde enkel wijken als Bart De Wever himself zijn plaats innam. En zo geschiedde. Zijn uitleg destijds was: alle grote kanonnen moeten naar het front, ook hij. Maar de twijfel of hij op de troon zou gaan zitten, was altijd groot. Zijn hart ligt in Antwerpen. En zijn opvolging daar is verre van evident, waardoor het risico in 2024 groter is om de grootste stad van Vlaanderen te verliezen.
Ondanks flink wat werk in de diepte zou een regeerakkoord nog niet in kannen en kruiken zijn. De formele onderhandelingen voor Jambon-I beginnen zonder ongelukken maandag. Maar door de grondige voorbereiding kan een akkoord snel worden beklonken. De volgende vraag die zich stelt: wat zijn de gevolgen voor de federale formatie? Bemoeilijkt dit de gesprekken met de PS of bieden de drie Vlaamse partijen zich aan als één front?


COMMENTAIRE DE DIVERCITY
FUMEE BLANCHE EN FLANDRE

De la fumée blanche sur la formation flamande, voilà ce que  la rue de la Loi attendait depuis une semaine. Jusqu'à ce qu'à  la réunion des bureaux d'Open Vld et de CD&V, lundi matin rien n'est fait officiellement. On sait seulement que le bureau du SPa ne se réunira pas. Un solide indice.
Le SP.a a été largement  consulté les partisans d'une éventuelle participation gouvernementale. Des indiscrétions émanant  de plusieurs partis participant  à la table des négociations indiquent que Bart De Wever unirait volontiers une fois encore ses forces à celles d'Open Vld et de CD&V et non point de la SPa.
Bart De Wever aurait pris la décision  de s'associer à nouveau  avec CD&V et Open Vld et se lancer dans une deuxième aventure suédoise au niveau flamand. Le chef du nouveau  gouvernement flamand ne serait pas Bart De Wever mais Jan Jambon.
La pression de Theo Francken a été d' explorer les perspectives d' une coalition avec le Belang, son aversion pour le cordon sanitaire étant considérable.  Depuis les élections, le poids de Francken au sein du parti n'a fait que croître.
Les deux  informateurs fédéraux plaident pour la coalition PS et N-VA. Ils étaient très soucieux d'infléchir la symétrie au niveau flamand, convaincus que cela aiderait le PS à franchir le Rubicon.
La grande question qui se pose désormais concerne les conséquences pour la formation fédérale ? Est-ce que cela complique les discussions avec le PS ou est-ce que les trois partis flamands NVA/VLD/CD&V se présentent un  front unique ? Nobody knows.
La question suivante qui se pose est : quelles sont les conséquences pour la formation fédérale ? Est-ce que cela complique les discussions avec le PS ou est-ce que les trois partis flamands se présentent comme un seul front ? Rik Cauwelaert éditorialiste du Tijd n'exclut pas un  recours aux urnes pour décembre. Wait and see.
MG

Aucun commentaire: